Acura MDX: Amerikaanse lef, Japanse precisie, maar dorstig

De Acura MDX is geen auto die je over het hoofd ziet, maar ook niet eentje die je direct herkent. De grote, puntige grille is typisch Acura, maar het geheel oogt wat druk. De verhoudingen zijn klassiek: een lange motorkap, een hoog dak en een vrij korte achterkant. Het is geen beauty, maar het heeft wel karakter.

Van binnen valt de eerste indruk mee: het dashboard is overzichtelijk en de materialen voelen degelijk aan. Niet overdreven luxueus, maar wel stevig. De stoelen zijn al bij het instappen comfortabel, en je zit hoog met een goed uitzicht. Het is een ruimte die vooral functioneel is, zonder veel opsmuk.

Met 294 pk en 362 Nm is de MDX geen kanon, maar het vermogen is ruim voldoende om vlot mee te komen in het verkeer. Op basis van de cijfers verwacht ik een vlotte, maar niet overdreven snelle SUV. Het gewicht van 1.912 kg is voelbaar in bochten; de auto helt wat over en stuurt niet bijzonder scherp. Het is geen sportwagen, maar wel een comfortabele cruiser.

De negentrapsautomaat is een van de betere van die periode, maar kan bij lage snelheden soms wat schakelziek zijn. De vierwielaandrijving geeft vertrouwen op nat wegdek, maar het systeem is vooral gericht op stabiliteit, niet op sportiviteit. Op de snelweg is de MDX op zijn best: rustig, stabiel en stil.

De 3.5-liter V6 is het hart van de MDX. Met 294 pk in de benzineversie is hij krachtiger dan de meeste concurrenten uit die periode, maar het koppel van 362 Nm is niet uitzonderlijk. De V6 loopt soepel en klinkt lekker, maar het verbruik is met 11,2 l/100 km aan de hoge kant. De hybride versie levert minder pk's, maar is zuiniger met 8,7 l/100 km.

De negentrapsautomaat schakelt vlot en past goed bij het karakter van de V6. De acceleratie zal vermoedelijk voldoende zijn voor dagelijks gebruik, maar je moet niet verwachten dat je wegschiet bij het stoplicht. De FWD-versie is iets zuiniger, maar voor een auto van dit formaat is vierwielaandrijving een verstandigere keuze, zeker in de winter.

De stoelen van de MDX zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaanse auto mag verwachten. Ze bieden voldoende steun voor lange ritten, maar zijn niet zo sportief als die in een Duitse SUV. De vering is comfortabel afgesteld en slikt hobbels goed weg, al is de achteras bij flinke oneffenheden wat onrustig.

De geluidsisolatie is goed; op de snelweg hoor je weinig wind- of bandengeluid. De motor is op de achtergrond aanwezig, maar wordt nooit storend. In de stad voelt de MDX groot en log aan, maar het comfort maakt veel goed. Het is een auto die gemaakt is voor lange afstanden, niet voor het stadsgewoel.

Het interieur van de MDX is functioneel en overzichtelijk. De materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder luxueus; er is veel hard plastic op de lagere delen van het dashboard. De knoppen en schakelaars zijn logisch geplaatst en voelen stevig aan, al is het allemaal niet bijzonder origineel.

Het infotainmentsysteem is verouderd vergeleken met de concurrentie. Het scherm is klein en de bediening via de draaiknop is niet intuïtief. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, zoals de klimaatregeling. De middenconsole biedt veel opbergruimte, maar de afwerking laat op sommige plekken steken vallen.

Met een lengte van 4.983 mm is de MDX een grote auto, maar de kofferruimte van 425 liter valt tegen. Dat is minder dan veel kleinere SUV's. De achterbank is ruim en biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, maar het middendeel is minder comfortabel door de transmissietunnel.

Het instappen is gemakkelijk dankzij de hoge instap, en het zicht rondom is goed, al is de achteruitrijcamera onmisbaar bij het parkeren. De MDX is niet de meest praktische auto in zijn klasse, maar voor een gezin met twee kinderen is het prima. Het grote formaat maakt parkeren in de stad wel een uitdaging.

De MDX biedt de nodige rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping assist, maar ze werken niet zo verfijnd als die van de Duitse concurrentie. De systemen zijn soms te waarschuwend en grijpen abrupt in. Het is duidelijk dat Acura hier niet vooropliep.

Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt. Het is traag, het scherm is klein en de bediening is onlogisch. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in deze periode steeds gebruikelijker werd. Voor een auto uit 2016 is het nog enigszins te verdedigen, maar voor een exemplaar uit 2021 is het achterhaald.

Het officiële verbruik van 11,2 l/100 km is hoog; in de praktijk zal het al snel 12 tot 13 liter zijn. De CO2-uitstoot is dienovereenkomstig hoog, wat betekent dat je in Nederland veel wegenbelasting betaalt. De hybride versie is zuiniger, maar het verschil is niet groot genoeg om de meerprijs te rechtvaardigen.

De MDX is geen dure auto in onderhoud, maar de V6-motor en de vierwielaandrijving vragen wel om regelmatig onderhoud. De prijs van een tweedehands MDX is relatief laag, maar de afschrijving is hoog. Wie veel kilometers maakt, moet goed rekenen; de totale kosten kunnen hoger uitvallen dan bij een zuiniger concurrent.