Acura RDX (2012-2015): ruime V6-SUV die je niet vergeet, maar wel het verbruik

De Acura RDX uit deze generatie is geen auto die je op straat herkent als een bijzondere verschijning. Hij oogt vooral als een nette, ietwat anonieme Amerikaanse SUV. De scherpe neus met de 'beak'-grille die Acura in die jaren gebruikte, is een smaakkwestie — het is alsof de auto een zilveren beugel voor zijn tanden heeft. Toch heeft de RDX wel degelijk proporties die kloppen: hij staat stevig op zijn wielen en de carrosserie oogt evenwichtig, niet zo log als sommige concurrenten uit die periode.

Bij het openen van het portier valt op dat het interieur er degelijk uitziet, maar niet bijzonder. Het is een mix van materialen die vooral functioneel aanvoelt. De eerste indruk is dat dit een auto is die zijn werk doet zonder poespas, maar ook zonder veel flair. Je stapt in een wereld die vooral praktisch is ingericht, met een hoog zitpunt dat typisch is voor dit segment. Het is geen auto die je hart sneller laat kloppen, maar wel een die vertrouwen wekt voor de lange rit.

Op basis van de cijfers — 273 pk, 340 Nm en een gewicht van 1.741 kg — mag je verwachten dat de RDX vlot meegaat. De 3,5-liter V6 levert zijn koppel pas hoger in het toerengebied, dus je moet de zesbak van de automatische transmissie laten terugschakelen om de auto echt te laten schrikken. De besturing is licht en vrij direct, maar biedt weinig gevoel; het is duidelijk een auto die is afgesteld op comfort, niet op sportiviteit. In de stad voelt de RDX wendbaar genoeg, maar op de snelweg is hij op zijn best: stabiel en ontspannen.

Het onderstel is aan de zachte kant, wat zorgt voor een comfortabele rit maar ook voor wat deining in snelle bochten. De remmen doen hun werk, maar de auto voelt altijd aan als het gewicht dat hij is. Het is geen auto die je uitdaagt om hard te rijden, maar eerder een die je beloont voor een rustige rijstijl. De AWD-versie geeft wel vertrouwen op nat wegdek, al is het systeem meer gericht op stabiliteit dan op offroad-capaciteiten. Wie een echte rijdersauto zoekt, moet bij de concurrentie kijken.

Het meest opvallende aan het rijgedrag is de combinatie van dat soepele onderstel en de krachtige V6. De auto voelt aan als een Amerikaanse cruiser met Japanse techniek. Je zit hoog, het zicht is goed en de auto is makkelijk te plaatsen in het verkeer. De zesversnellingsbak schakelt vloeiend, maar soms wat traag wanneer je snelheid wilt maken. Het is een auto die je niet snel zal verrassen, maar ook zelden zal teleurstellen — een voorspelbare, betrouwbare reisgenoot.

De RDX is leverbaar met één motor: een 3,5-liter V6 die 273 pk levert. Dat is een flink vermogen, beter dan 78% van de concurrentie uit die periode. Het koppel van 340 Nm is ook ruim voldoende, al ligt het piekmoment vrij hoog in het toerengebied. Dat betekent dat je de motor moet laten draaien om de auto echt vooruit te stuwen. De zesversnellingsautomaat is de enige optie en schakelt soepel, maar mist de snelle reacties van moderne dual-clutch systemen.

De acceleratie zal vermoedelijk indrukwekkend zijn voor een auto van dit formaat, maar het is niet het type auto dat je constant wilt uitdagen. De motor klinkt bij hoge toeren aangenaam, maar is bij normaal rijden nauwelijks hoorbaar. Er is geen keuze tussen een zuinige diesel of hybride — het is V6 of niets. Dat maakt de RDX tot een auto voor liefhebbers van een klassieke benzinemotor, maar ook tot een auto die je portemonnee niet spaart. De FWD-versie is iets zuiniger en voor de meeste rijders waarschijnlijk de verstandigere keuze, al verlies je wat tractie in slechte weersomstandigheden.

Het gebrek aan motorkeuze is in dit segment een gemis. Concurrenten zoals de Subaru Levorg of Honda Crosstour boden ook alternatieven met minder cilinders. Maar voor wie juist een echte V6 wil met een krachtige, soepele aandrijflijn, is de RDX een van de weinige opties. Het is een motor die je vertrouwen geeft bij het inhalen op de snelweg en die moeiteloos een bergpas op rijdt. Het karakter is ouderwets prettig, zonder de turbokick die moderne motoren vaak hebben.

De RDX is ontworpen voor comfort, en dat is te merken. De stoelen zijn breed en zacht, met voldoende verstelmogelijkheden om een goede zitpositie te vinden. Op lange ritten is dit een auto die weinig vermoeiend is; je zit als in een luie stoel, ver weg van de weg. De geluidsisolatie is redelijk, al hoor je bij hogere snelheden wel wat wind- en bandengeruis. Het is geen stiltecoupé, maar voor een SUV uit deze periode is het acceptabel.

De vering is aan de zachte kant, wat zorgt voor een comfortabele rit over oneffen wegen. In de stad voelt de auto wat log aan, maar zodra je de snelweg op rijdt, komt de RDX tot zijn recht. De auto glijdt over lange stukken asfalt en slikt hobbels met gemak. De achterbank is ook comfortabel, met voldoende beenruimte voor twee volwassenen. Een derde persoon zit minder prettig vanwege de transmissietunnel, maar voor een gezin met twee kinderen is dit een prima auto.

Wat comfort betreft is de RDX een van de betere keuzes in dit segment. Hij is niet zo luxueus als een Infiniti JX, maar wel een stuk betaalbaarder. De stoelverwarming werkt snel en de klimaatregeling is effectief. Het enige minpunt is dat de stoelen bij warm weer wat plakkerig kunnen zijn door het kunstlederen materiaal. Maar over het algemeen is dit een auto die je zonder klachten van Amsterdam naar Berlijn brengt, zonder dat je je na afloop stijf voelt.

Het interieur van de RDX is functioneel, maar oogt wat gedateerd. Het dashboard is overzichtelijk met duidelijke knoppen en een groot scherm dat wat aan de reactiesnelheid van een tablet uit 2012 doet denken. De materialen zijn degelijk maar niet bijzonder; veel hard plastic op de lagere delen en zacht aanvoelend materiaal op de bovenkant. Het geheel oogt netjes, maar mist de verfijning van Duitse concurrenten. De afwerking is echter prima, zoals je van een Japanse fabrikant mag verwachten.

Ergonomisch is het interieur goed doordacht. De bediening van de klimaatregeling is eenvoudig met fysieke knoppen, wat in deze tijd een pluspunt is. Het infotainmentsysteem is minder geslaagd: het werkt traag en de navigatie is omslachtig om te bedienen. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, dus je bent aangewezen op Bluetooth of een kabel. De opbergruimte is ruim voldoende, met een groot handschoenenkastje en een centrale armsteun met veel ruimte.

Opvallend is het grote aantal knoppen op het stuur en de middenconsole. Het is even wennen, maar na een tijdje weet je wel wat waar zit. Het analoge instrumentenpaneel is duidelijk afleesbaar, met een groot toerental en snelheidsmeter. Het interieur is niet bijzonder, maar het doet wat het moet doen. Het mist de charme van een Volvo of de strakheid van een Audi, maar het is praktisch en overzichtelijk. Voor iemand die vooral functionaliteit zoekt, is dit prima.

Dit is waar de RDX echt uitblinkt. Met een kofferruimte van 739 liter is hij beter dan 94% van de concurrentie uit die periode. Dat is een enorm ruimte, groot genoeg voor een complete inboedel van een student of een gezin met drie kinderen op vakantie. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er een bijna vlakke laadvloer ontstaat. De laadrand ligt niet al te hoog, wat het inladen van zware spullen vergemakkelijkt.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge carrosserie en de brede portieren. Ook het zicht rondom is goed, met grote ramen en een hoge zitpositie. Parkeren is minder prettig: de RDX is met 4.661 mm lengte en 1.872 mm breedte geen kleine auto, en de achteruitrijcamera is verplichte kost om goed te kunnen manoeuvreren. De parkeersensoren zijn niet altijd even nauwkeurig, dus je moet vertrouwen op je eigen ogen.

Voor een gezin is de RDX een uitstekende keuze. Er is ruimte voor kinderstoelen, de deuren openen wijd en de kofferbak biedt plaats aan een grote buggy. Ook voor het vervoeren van grote spullen is dit een ideale auto. Het enige minpunt is dat de achterbank niet verschuifbaar is, waardoor je geen extra beenruimte kunt creëren ten koste van de bagageruimte. Maar voor de meeste gebruikers zal dat geen probleem zijn.

De technologie in de RDX is duidelijk van een voorbije generatie. Het infotainmentsysteem heeft een scherm van 8 inch, maar de resolutie is laag en de interface is traag. De navigatie werkt, maar het invoeren van een bestemming is een gedoe met het touchpad en de knoppen. Er is geen ondersteuning voor moderne smartphone-integratie, dus je bent aangewezen op Bluetooth voor bellen en muziek. De geluidskwaliteit van het standaard geluidssysteem is redelijk, maar niet bijzonder.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt. Er is een cruise control, maar geen adaptieve versie. Je krijgt wel een achteruitrijcamera en parkeersensoren, maar geen dodehoekassistentie of lane keeping assist. Dat is teleurstellend voor een auto uit 2012, maar het is ook een weerspiegeling van de markt waarin hij werd verkocht. Acura was niet de eerste met deze snufjes.

Wat wel aanwezig is, is een degelijk audiosysteem met voldoende speakers en een cd-speler — een nostalgisch detail. De knoppen voor de audio en het klimaat zijn groot en duidelijk, wat het gebruik tijdens het rijden veiliger maakt. Het is niet de meest geavanceerde auto, maar voor wie vooral eenvoud en betrouwbaarheid zoekt, is het voldoende. Je moet alleen niet verwachten dat je met moderne verwachtingen aan deze technologie begint.

Hier wringt de schoen. Het officiële verbruik van de AWD-versie is 10,7 l/100 km, wat beter is dan slechts 12% van de concurrentie. Dat betekent dat je bij een jaarlijkse kilometerstand van 20.000 km al snel zo'n 2.140 liter benzine verbruikt. Met een gemiddelde brandstofprijs van 1,80 euro per liter kom je op een brandstofrekening van bijna 3.900 euro per jaar. Dat is fors, zeker in vergelijking met een zuinige diesel of hybride.

De prijs van de RDX is niet meegegeven in de gegevens, maar op basis van de concurrentie (Audi A4L, Honda Crosstour, Infiniti JX) mag je aannemen dat hij in het middensegment van de markt gepositioneerd was. De onderhoudskosten zijn vermoedelijk gemiddeld, maar omdat het een Acura is, kunnen sommige onderdelen duurder zijn dan bij een Honda. De betrouwbaarheid van de V6-motor is over het algemeen goed, maar de automatische transmissie kan na verloop van tijd problemen geven als het onderhoud niet is bijgehouden.

De wegenbelasting is gebaseerd op het gewicht van 1.741 kg, wat in Nederland al snel neerkomt op een fors bedrag per kwartaal. Bij elkaar opgeteld is de RDX geen goedkope auto in het dagelijks gebruik. Wie op zoek is naar een zuinige gezinsauto, moet elders kijken. Maar wie de kosten voor lief neemt, krijgt er wel een auto voor terug die ruim, krachtig en betrouwbaar is. Het is een afweging die je moet maken.