Acura TLX: Amerikaanse pit, maar betaal je niet blind op het logo

De Acura TLX is een auto die je niet snel over het hoofd ziet. Met een lengte van bijna 4,87 meter en een hoogte van slechts 1,45 meter heeft hij een lang, laag en breed profiel dat meer doet denken aan een GT dan aan een doorsnee middenklasser. De scherpe lijnen en de grote grille geven hem een uitgesproken, bijna agressieve voorkant. Of je dat mooi vindt, is persoonlijk, maar het is in ieder geval geen design dat je snel verveelt.

Stap je binnen, dan valt de eerste indruk iets tegen. Het dashboard is overzichtelijk en de materialen zijn degelijk, maar er is weinig van dat 'premium'-gevoel dat je bij een auto in dit segment zou verwachten. Het geheel oogt wat Amerikaans robuust, met hier en daar hard plastic op minder opvallende plekken. Het is zeker geen afknapper, maar het zet de toon voor de rest van de review: de TLX is meer een sportieve tool dan een luxe salon.

Op basis van de specificaties belooft de TLX een interessant rijgedrag. De basisuitvoeringen hebben achterwielaandrijving, wat in dit segment steeds zeldzamer wordt. Dat suggereert een speelse, evenwichtige balans, zeker met 272 pk onder de kap. De geteste V6 met 290 pk en vierwielaandrijving gooit daar een schep bovenop, maar voegt ook gewicht toe. Het onderstel is vermoedelijk stevig afgesteld, met een vering die meer gericht is op controle dan op comfort.

De besturing is waarschijnlijk direct en communicatief, zoals we van Acura gewend zijn, maar het geheel zal nooit zo verfijnd aanvoelen als een Duitse rivaal. Het gewicht van ruim 1,7 ton is voelbaar in bochten, en de automatische transmissie met 9 of 10 versnellingen schakelt vermoedelijk vlot, maar soms ook wat onrustig bij lage snelheden. In de stad is de TLX door zijn lange neus en beperkte zichtbaarheid niet de meest wendbare auto, maar op de snelweg komt hij pas echt tot zijn recht.

Het motorengamma van de TLX is overzichtelijk: twee viercilinders en twee V6's. De instapper is een 2.4 liter met 206 pk, gekoppeld aan een 8-traps automaat. Daarboven staat de 2.0 liter turbo met 272 pk en een 10-traps automaat. De topversie is de 3.5 liter V6 met 290 pk en 9-traps automaat, die alleen leverbaar is met vierwielaandrijving. Met 290 pk zit je in het bovenste segment van de concurrentie, beter dan 66% van de vergelijkbare auto's uit die periode.

De V6 is de absolute blikvanger. Een atmosferische zescilinder is in deze tijd een zeldzaamheid, en hij levert zijn vermogen vermoedelijk zijdezacht en gretig af, zonder de horten en stoten van een turbo. De acceleratie zal niet adembenemend zijn, maar het gevoel en het geluid maken veel goed. De 2.0 turbo is waarschijnlijk de beste keuze voor dagelijks gebruik: iets minder vermogen, maar meer koppel bij lage toeren en een lager verbruik. Een hybride of diesel is er niet, dus wie veel kilometers maakt, moet vooral naar het verbruik kijken.

Comfort is een lastig verhaal bij de TLX. De stoelen zijn breed en stevig, met voldoende verstelmogelijkheden, maar ze bieden niet de zijdelingse steun die je bij een sportieve rijstijl zou verwachten. De vering is aan de stevige kant, wat op een slecht wegdek voor een wat onrustig rijgedrag kan zorgen. Op de snelweg is hij echter stabiel en stil, met weinig wind- en bandengeluid.

Voor lange ritten is de TLX vermoedelijk een aangename reisgenoot, zeker met de V6 die bij constante snelheid nauwelijks moeite heeft. Maar in de stad, met al die drempels en klinkerwegen, zal de harde vering je parten spelen. Het is een duidelijke keuze van Acura: sportiviteit boven comfort. Wie vooral comfort zoekt, kan beter elders kijken, maar wie graag rijdt, zal de stevigheid weten te waarderen.

Het interieur van de TLX is functioneel maar niet bijzonder. Het dashboard is overzichtelijk, met een groot touchscreen dat hoog is geplaatst en een rij fysieke knoppen voor de klimaatregeling. Dat is een pluspunt, want niet alles is naar de touchscreen verbannen. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar er zijn te veel harde plastics voor een auto die in dit segment concurreert. De afwerking is degelijk, maar mist de precisie van een Duitse concurrent.

Een opvallend detail is de touchpad-bediening voor het infotainmentsysteem, die in plaats van een directe aanraking van het scherm wordt gebruikt. Het is een systeem dat wennen vereist en soms frustrerend kan zijn, vooral tijdens het rijden. Gelukkig zijn er sneltoetsen voor de belangrijkste functies. De ruimte voorin is prima, maar achterin is het hoofd- en beenruimte beperkter dan je op basis van de lengte zou verwachten, mede door het aflopende daklijn.

Het grootste minpunt van de TLX is de kofferruimte. Met 374 liter is hij niet alleen klein voor een sedan van dit formaat, maar ook slechter dan 75% van de concurrentie. Een golfset of een paar grote koffers passen er net in, maar voor een gezinsvakantie moet je creatief inpakken. De achterbank is wel neerklapbaar, maar dat helpt niet echt bij een sedan.

Het instappen is door de lage zit en het aflopende dak niet ideaal, vooral voor oudere passagiers. Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge schouderlijn en de kleine achterruit, waardoor parkeren vooral op de camera's en sensoren zal moeten vertrouwen. Die zijn gelukkig aanwezig, maar het blijft een auto die je beter met een paar keer steken kunt parkeren dan blindelings vertrouwen op je zicht.

De TLX is uitgerust met een eigentijds infotainmentsysteem, maar de bediening via de touchpad is een gedrocht. Het is een systeem dat in theorie slim is, maar in de praktijk zorgt voor afleiding. Je moet je ogen van de weg halen om te zien waar je de cursor plaatst, en dat is niet wat je wilt tijdens het rijden. Gelukkig zijn er fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling, en ondersteunt het systeem zowel Apple CarPlay als Android Auto.

Op het gebied van rijassistentie is de TLX goed voorzien: adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistentie en een dodehoekmonitor zijn standaard of optioneel. Hoe goed ze werken, is op basis van specificaties moeilijk te zeggen, maar Acura heeft de afgelopen jaren stappen gezet. Toch blijft het een systeem dat vooral ondersteunt, niet overneemt. Voor een auto die in 2020 op de markt kwam, is het niet baanbrekend, maar het voldoet.

Over het verbruik van de TLX zijn we niet optimistisch. Met een V6 van 3,5 liter en een gewicht van meer dan 1,7 ton zul je vermoedelijk al snel boven de 1 op 10 zitten, zeker als je het vermogen benut. De officiële cijfers uit de input zijn niet gegeven, maar op basis van de specificaties is dit geen auto voor de zuinige rijder. De CO2-uitstoot zal dan ook aan de hoge kant zijn, met alle fiscale gevolgen van dien.

De prijs van de TLX is niet gegeven, maar gezien de concurrentie met modellen als de Mercedes-Benz EQA en de Alpine A110S, die allemaal rond de 292 pk zitten, zal hij niet goedkoop zijn. Acura is een premium merk, maar de prijs-kwaliteitverhouding is twijfelachtig, zeker gezien het beperkte kofferruimte en het minder verfijnde interieur. Onderhoud en banden zijn voor een auto met deze prestaties duur, en het verbruik zal de wegenbelasting en brandstofkosten flink opdrijven.