Alfa Romeo Giulietta QV: hart op de juiste plek, hoofd er niet altijd bij

De Giulietta QV is een auto die je herkent op kilometers afstand, al was het maar omdat niemand anders die V-vormige grille zo agressief in het gezicht durft te zetten. De 18-inch wielen, de centrale uitlaatpijpen en de subtiele spoiler verraden dat dit geen gewone Giulietta is. Het is een design dat inmiddels meer dan tien jaar oud is, maar nog steeds weet te overtuigen — waar veel tijdgenoten inmiddels gedateerd ogen, heeft deze Alfa een tijdloze gif.webpigheid.

Hij is met 4,35 meter compact en staat laag op zijn wielen, met een daklijn die naar achteren afloopt als een coupé. De verhoudingen kloppen, ook al is de achterkant wat hoog. Binnenin valt de eerste blik op het dikke stuur met de startknop op het stuur zelf — een typisch Alfa-detail dat je nergens anders ziet. De algehele afwerking oogt degelijk, maar de eerste indruk is vooral: dit wil anders zijn dan alles wat uit Duitsland komt.

Met 240 pk en 340 Nm op de voorwielen is de Giulietta QV een auto die je aandacht vraagt. Op basis van de cijfers — 6,0 seconden naar 100 en een topsnelheid van 245 km/u — is hij snel, maar de kunst zit in het overbrengen van dat vermogen op de weg. De QV heeft een mechanisch Torsen-sperdifferentieel, wat in theorie helpt bij de tractie, maar met dit koppel blijft het een uitdaging om het vermogen zonder wielspin op de weg te krijgen, zeker op nat wegdek.

Het onderstel is aan de stevige kant, wat past bij het sportieve karakter. De besturing is direct en geeft redelijk wat gevoel, al is het niet het glasheldere communicatieve systeem dat je bij een Lotus of een goede Porsche vindt. In bochten voelt de auto licht en wendbaar aan, mede dankzij het relatief lage gewicht van 1.395 kg. Het remsysteem is krachtig, maar de voorwielaandrijving zorgt ervoor dat je bij hard remmen in een bocht de neiging tot onderstuur moet corrigeren. Het is een auto die je moet leren kennen, en dat is precies de charme.

De 1.8 TBi is een viercilinder met turbo die 240 pk en 340 Nm levert. Dat zijn cijfers die in de periode 2011-2016 bovengemiddeld waren: beter dan 72% van de concurrentie op vermogen en beter dan 85% op acceleratie. De motor is een van de betere Alfa-benzinemotoren van die tijd, met een karakter dat je uitdaagt om hoog in de toeren te gaan. Hij loopt soepel en trekt vanaf zo'n 2.500 toeren flink op, al is er wel wat turbovertraging.

De 6-trapsautomaat is geen hoogtepunt; hij schakelt redelijk vlot, maar niet zo snel als een moderne DSG. In de sportstand houdt hij het toerental hoog en reageert hij beter op het gaspedaal. Een handgeschakelde versie zou de ervaring waarschijnlijk verbeteren, maar die is er niet in deze uitvoering. Het verbruik van 7,0 l/100 km is op papier redelijk voor een 240 pk sterke auto, maar in de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 9 liter zitten. CO2-uitstoot van 162 g/km is ook niet om over naar huis te schrijven, maar dat was in 2011 niet anders.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een QV, en dat klopt ook. De vering is stevig en oncomfortabel op slechte wegen — je voelt elke oneffenheid. Op de snelweg is het beter: de auto ligt stabiel en het geluidsniveau is acceptabel, al hoor je de motor wel duidelijk bij acceleratie. De stoelen zijn sportief gevormd en bieden goede zijdelingse steun, maar voor lange ritten zijn ze aan de harde kant.

De Giulietta is met 4,35 meter een compacte auto, maar binnenin is er voldoende ruimte voor vier volwassenen, al wordt het achterin krap als de bestuurder lang is. De achterbank is niet ideaal voor lange ritten, maar voor een hot hatch is het prima. Het rijgedrag in de stad is redelijk; de besturing is licht genoeg om te manoeuvreren, maar de stevige vering zorgt dat je elke put in het wegdek voelt. De 351 liter kofferruimte is aan de kleine kant, zeker in deze klasse.

Het interieur van de Giulietta QV is een mengelmoes van stijl en eigenzinnigheid. De materialen zijn wisselend: het dashboard is grotendeels van zacht plastic, maar er zijn ook harde stukken die niet bij een premium imago passen. De afwerking is niet op het niveau van een Audi of BMW uit die periode, maar het heeft wel karakter. De ronde ventilatieroosters en de dikke onderkant van het stuur zijn typisch Italiaans.

Ergonomisch is het wisselend. De startknop op het stuur is wennen, maar werkt prima. De bediening van de airco en het infotainment is redelijk logisch, al zijn de knoppen klein en voelen ze niet bijzonder degelijk aan. Het infotainmentsysteem is verouderd, met kleine knoppen en een trage reactie. Fysieke knoppen zijn er gelukkig nog genoeg, wat sommige rijders juist zullen waarderen. Het interieur is niet ruim maar wel overzichtelijk, en het stuur voelt heerlijk aan.

Praktisch is de Giulietta QV niet. De kofferruimte van 351 liter is kleiner dan die van de meeste concurrenten — beter dan slechts 28% van de vergelijkbare auto's. De achterbank is neerklapbaar, maar niet volledig vlak. Het instappen achterin is wat lastig door de aflopende daklijn, maar eenmaal gezeten is er voldoende hoofdruimte voor kinderen tot ongeveer 1,80 m. De zichtbaarheid rondom is redelijk, al zijn de dikke C-stijlen een obstakel bij het achteruitrijden.

Parkeren is dankzij de compacte afmetingen en de duidelijke hoeken geen probleem, al mist de auto parkeersensoren voorin die in dit segment inmiddels standaard waren. De bagageruimte heeft een hoge laaddrempel, wat het inladen van zware spullen lastig maakt. Het is duidelijk dat Alfa prioriteit gaf aan rijplezier en design, niet aan functionaliteit. Als je regelmatig grote spullen vervoert, moet je elders kijken.

De Giulietta QV is niet uitgerust met de nieuwste technologie, zelfs niet voor zijn tijd. Het infotainmentsysteem heeft een klein scherm met beperkte functionaliteit — geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in 2011 nog niet gebruikelijk was, maar nu wel een gemis is. Het systeem reageert traag en de navigatie is omslachtig. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of lane departure warning ontbreken volledig; je krijgt alleen ESP en ABS.

Wat wel aanwezig is, is het DNA-systeem met drie standen: Dynamic, Natural en All-Weather. Dit systeem beïnvloedt de gasrespons, de stuurbekrachtiging en het stabiliteitsprogramma. In Dynamic wordt de auto scherper en reageert hij directer, maar het verschil is minder groot dan bij moderne systemen. Het Torsen-sperdifferentieel is een technisch hoogstandje dat nog steeds relevant is, maar het is geen technologie die je in het interieur terugziet. Voor een liefhebber is het DNA-systeem een leuk speeltje, maar het stelt qua moderne hulpmiddelen niet veel voor.

Het officiële verbruik van 7,0 l/100 km is niet slecht voor 240 pk, maar in de praktijk zul je met normaal rijden rond de 8,5 liter zitten en met sportief rijden al snel boven de 10 liter. De CO2-uitstoot van 162 g/km betekent een hoog BPM-bedrag in Nederland, maar in België is dat minder relevant. De wegenbelasting is afhankelijk van het gewicht en de regio, maar met 1.395 kg zit je in een gemiddelde klasse.

De onderhoudskosten van een Alfa Romeo zijn vaak hoger dan gemiddeld, en de Giulietta QV is geen uitzondering. De turbo en de automatische bak zijn gevoelige punten die bij slecht onderhoud duur kunnen worden. Banden zijn ook een kostenpost, zeker omdat de QV op 18-inch wielen staat met sportieve banden. De aanschafprijs is inmiddels gedaald, maar je moet wel rekening houden met een tweedehandsauto die goed onderhouden moet zijn. Wie een Giulietta QV koopt, moet budget reserveren voor onverwachte reparaties.