Alfa Romeo Stelvio: de sportiefste SUV uit 2017 blijft een genot, maar betaal je er niet blauw aan

De Stelvio is een auto die je niet snel vergeet. Zijn neus is lang, de lijnen zijn gespannen en die snuit met het kenmerkende V-grille zorgt ervoor dat hij er agressief uitziet, ook al is hij alweer een tijdje op de markt. Met een lengte van 4,69 meter en een breedte van 1,90 meter staat hij stevig op de weg, maar hij oogt niet log. Het is een van de weinige SUV's die eruitziet alsof hij liever op een circuit staat dan bij een schoolpoort.

Binnenin is de eerste indruk wat wisselvallig. Je ziet meteen dat dit een Alfa is: de startknop zit op het stuur, de pedalen zijn van aluminium en het stuur zelf voelt geweldig aan. Maar dan zie je de plastic delen die niet helemaal perfect aansluiten en de wat ouderwetse schermen. Het is geen auto die je meteen met zijn interieur overtuigt, maar wel met zijn karakter. Je vergeet die imperfecties snel als je eenmaal rijdt.

Op basis van de specificaties is de Stelvio een van de meest rijdersgerichte SUV's van zijn tijd. Met 280 pk en 400 Nm, een gewicht van 1.660 kg en vierwielaandrijving, kun je verwachten dat hij snel is, maar het gaat vooral om de balans. Alfa Romeo heeft de ophanging zo afgesteld dat de auto plat blijft in bochten, en de besturing is direct en gevoelig. Het is geen auto die je op de automatische piloot bestuurt; hij vraagt om aandacht, en dat belooft veel goeds.

De achtbak schakelt vlot, maar in de sportmodus wordt hij agressiever en houdt hij het toerental hoog. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar. Op de snelweg is hij stabiel, maar je hoort wel wat wind- en bandengeruis. In de stad voelt hij wat groot en de draaicirkel is niet bijzonder klein, maar het is niet hinderlijk. Dit is een auto die gemaakt is voor bochtige wegen, niet voor fileleed.

De 2.0-liter viercilinder met 280 pk is de sterkste benzineversie in dit gamma. Met 400 Nm en een acceleratie van 0-100 in 5,7 seconden is hij snel, maar niet overdreven. De motor klinkt lekker, zeker als je het uitlaatgeluid in de sportstand hoort. Het is geen V6, maar hij heeft wel karakter. De topsnelheid van 230 km/u is voldoende voor de Duitse Autobahn, maar niet indrukwekkend.

Naast deze benzine zijn er nog twee diesels en een zwakkere benzine. De 2.2 diesel met 210 pk is zuiniger (4,8 l/100 km) en heeft nog steeds genoeg koppel voor dagelijks gebruik, maar mist het sportieve gevoel van de 280 pk. De 200 pk benzine is een prima instapper, maar dan mis je wel het echte Stelvio-gevoel. De achterwielaandrijving op de 180 pk diesel is bijzonder, maar met 180 pk is dat meer voor de zuinigheid dan voor het plezier.

De stoelen zijn stevig maar comfortabel, en bieden veel steun, ook in bochten. De vering is aan de harde kant, maar dat hoort bij het sportieve karakter. Op slechte wegen kun je dat merken, maar het is niet oncomfortabel. De geluidsisolatie is niet de beste in zijn klasse; je hoort de motor, de wind en de banden, maar dat is misschien ook de bedoeling bij een Alfa.

Voor lange ritten is de Stelvio prima, maar niet uitmuntend. De stoelen zijn goed verstelbaar en er is genoeg ruimte voorin. De achterbank is iets minder ruim dan bij sommige concurrenten, maar voor twee volwassenen is het oké. Het is geen auto die je kiest voor het comfort, maar voor het rijplezier. Als je puur comfort wilt, zijn er betere opties.

Het interieur van de Stelvio is een mix van mooie materialen en goedkope plastics. Het stuur is fantastisch, met een dikke rand en een startknop die je niet kunt missen. De aluminium pedalen en de grote paddles achter het stuur geven een sportief gevoel. Maar de middenconsole heeft wat harde plastics en de afwerking is niet altijd even nauwkeurig. Het is geen premium interieur zoals dat van een Audi of BMW, maar het heeft wel karakter.

De ergonomie is redelijk, maar sommige knoppen zitten op onlogische plaatsen. Het infotainmentsysteem werkt via een draaiknop op de middenconsole, wat wennen is, maar het werkt prima. De digitale teller is duidelijk afleesbaar, maar de graphics zijn wat ouderwets. Het is geen interieur dat je zal verrassen, maar het is ook niet slecht. Het is gewoon een beetje typisch Italiaans: mooi op het eerste gezicht, maar met wat imperfecties.

De kofferbak heeft een inhoud van 524 liter, wat beter is dan 70% van de concurrentie. Dat is ruim genoeg voor een gezin, al is de laadrand wat hoog. De achterbank kan in delen neergeklapt worden, waardoor je meer ruimte krijgt, maar dan is de laadvloer niet helemaal vlak. De auto is 1,90 meter breed, wat parkeren soms lastig maakt, maar de parkeersensoren en camera helpen.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. De buitenspiegels zijn groot en goed afgesteld. Instappen is makkelijk, zowel voorin als achterin, dankzij de redelijke hoogte. Over het algemeen is de Stelvio praktisch genoeg voor dagelijks gebruik, maar hij is niet zo ruim als een BMW X3 of Audi Q5. Je betaalt een beetje voor het design.

De Stelvio heeft een infotainmentsysteem met een scherm van 8,8 inch (in de hogere uitvoeringen), maar het is niet het meest geavanceerde systeem. Het werkt via een draaiknop, wat sommige mensen fijn vinden, maar het is niet zo intuïtief als een touchscreen. De navigatie is oké, maar de kaarten zijn niet altijd actueel. Er is Android Auto en Apple CarPlay, maar dat zit niet standaard op alle uitvoeringen.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent, maar ze werken niet zo verfijnd als bij Duitse concurrenten. De adaptieve cruisecontrol reageert soms wat abrupt en de rijbaanassistent stuurt soms onbedoeld mee. Het is geen auto die je op de snelweg zijn gang laat gaan; je moet zelf blijven sturen. Dat is misschien maar goed ook, want dat is waar de Stelvio het beste tot zijn recht komt.

De 280 pk benzineversie heeft een officieel verbruik van 7,0 l/100 km, wat beter is dan 50% van de concurrentie. In de praktijk zul je met sportief rijden eerder op 9-10 liter uitkomen, maar dat is normaal voor een auto met dit vermogen. De CO2-uitstoot van 161 g/km is niet bijzonder laag, wat resulteert in een behoorlijke wegenbelasting en bijtelling voor zakelijke rijders.

De vanafprijs van € 60.894 is fors, zeker voor een auto die al een paar jaar op de markt is. De concurrentie is goedkoper of biedt meer waar voor je geld. De diesels zijn zuiniger, maar de aanschafprijs is vergelijkbaar. Onderhoudskosten liggen doorgaans hoger dan het gemiddelde, en de betrouwbaarheid is niet de beste, zoals je van Alfa gewend bent. Het is een auto die je koopt met je hart, niet met je verstand.