Alfa Romeo Stelvio Quadrifoglio: Italiaanse furie met een prijskaartje dat je niet snel vergeet

De Stelvio Quadrifoglio is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn brede stand, de opvallende grille en de vier uitlaatpijpen die uit de achterbumper steken, schreeuwt hij het uit: dit is geen gewone SUV. De verhoudingen zijn sportief en laag, ondanks de 1,68 meter hoogte, en de 21-inch wielen vullen de wielkasten perfect. Het is een ontwerp dat na acht jaar nog steeds fris oogt, en dat is een compliment.

Het interieur maakt die belofte niet helemaal waar. Je stapt in een cabine die vooral functioneel is, met veel plastic op de lagere delen en een infotainment dat zijn beste tijd heeft gehad. Maar de dikke stuurwiel met de startknop op het stuur - een Alfa-traditie - en de grote aluminium pedalen geven wel meteen een sportief gevoel. Het is geen feest van luxe, maar het is wel karaktervol.

De Quadrifoglio is een auto met een Jekyll-and-Hyde karakter, en dat begint al bij de eerste aanblik. De agressieve bumpers en de carbon details op de dorpels en spoiler verraden dat dit de snelste Stelvio is, maar het blijft een SUV die ook gewoon voor de supermarkt kan staan. Die dubbelzinnigheid is precies wat veel kopers zoeken.

De verfkeuze is ook belangrijk: in het klassieke Alfa-rood of met een matte afwerking ziet hij er fantastisch uit, maar een neutrale kleur maakt hem bijna anoniem. Dat is misschien wel het mooiste: hij kan een muurbloem zijn of een blikvanger, afhankelijk van wat je wilt.

De Stelvio Quadrifoglio is een van de weinige SUV's die je echt vergeet dat je in een SUV zit. Met een gewicht van 1.905 kg is hij niet licht, maar de vierwielaandrijving en de ophanging doen wonderen. De besturing is direct en geeft veel feedback, iets wat zeldzaam is in dit segment. Op basis van de specificaties en de reputatie van Alfa, kun je verwachten dat hij scherp instuurt en goed plat blijft in bochten.

De adaptieve dempers hebben een enorme range: in de comfortmodus is hij verrassend vergevingsgezind, maar in de race-stand wordt hij stug en geef je elk oneffenheidje door. Dat is geen auto voor een slechte weg, maar op een glad asfalt of circuit is hij een feest. De remmen zijn krachtig, al zou ik de optionele carbon keramische remmen aanraden voor intensief gebruik.

De motorrespons is fenomenaal, maar dat komt later. In de stad voelt de Stelvio groot en breed aan, en de dode hoek is aanwezig. Op de snelweg is hij stabiel en stil, al is het bandengeruis bij hogere snelheden duidelijk aanwezig. Het is een auto die je wilt laten rijden, niet een die je ontspannen laat cruisen.

De achtbak schakelt snel en soepel, maar in de automatische stand heeft hij soms moeite om de juiste versnelling te kiezen bij lage snelheden. In de sport- of race-stand is dat geen probleem; dan houdt hij de toeren hoog en reageert hij direct op het gaspedaal. Het is een auto die je actief moet rijden om er het maximale uit te halen.

De 2.9-liter V6 met 510 pk en 600 Nm is het kloppend hart van de Quadrifoglio. Deze motor is technisch verwant aan de V6 uit de Ferrari 488, en dat hoor je. Het geluid is rauw en melodieus, met een heerlijke turbo-fluit en een uitlaat die knallen produceert bij het schakelen. Het is een van de beste motoren in zijn klasse, zowel qua prestaties als qua karakter.

Met een 0-100 tijd van 3,8 seconden en een topsnelheid van 285 km/u behoort hij tot de snelste SUV's ter wereld. De acceleratie is verpletterend, maar de manier waarop de motor zijn kracht opbouwt is lineair en controleerbaar. De vierwielaandrijving zorgt voor tractie, maar het systeem is achterin georiënteerd, wat zorgt voor een speels karakter als je het uitnodigt.

De achtversnellingsautomaat is een ZF-eenheid die snel en betrouwbaar schakelt. In de handmatige stand kun je zelf de controle nemen, met grote peddels achter het stuur die een bevredigende klik hebben. Het is geen dubbele koppeling, maar voor deze toepassing is het beter: soepel in het verkeer en snel genoeg voor sportief rijden.

Alfa biedt alleen deze ene motorversie aan, en dat is eigenlijk wel prettig. Je hoeft niet te kiezen uit een hybride of een diesel; je krijgt gewoon 510 pk benzine, en dat is het. Het is een statement: deze auto is er voor de liefhebber, niet voor de zuinige rijder. Het verbruik van 9,0 l/100 km is optimistisch, maar als je dit koopt, weet je waar je aan begint.

De stoelen in de Quadrifoglio zijn uitstekend: ze bieden veel steun en zijn toch comfortabel voor lange ritten. De zitting is verstelbaar en de rugleuning is goed vormgegeven. Het is geen massagestoel, maar daar gaat het hier niet om. De zitpositie is laag voor een SUV, wat het sportieve gevoel versterkt.

De vering is, zoals gezegd, afhankelijk van de modus. In de comfortmodus is de Stelvio verrassend goed te harden, zelfs op Nederlandse wegen. Maar de 21-inch wielen met lage banden zorgen voor een stevige reactie op hobbels. Op een lange snelwegrit is hij prima, maar je voelt elke lasnaad in de weg.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt. De motor is heerlijk aanwezig, maar dat betekent ook dat je bij constant snelwegrijden een constante brom hoort. Bandengeruis is ook merkbaar, vooral op ruw asfalt. Het is een compromis dat je accepteert voor de prestaties, maar het is geen auto voor iemand die rust zoekt.

De klimaatregeling is effectief en heeft drie zones, dus passagiers achterin kunnen hun eigen temperatuur kiezen. De stoelverwarming werkt snel, maar ventilatie is niet beschikbaar, wat jammer is in deze prijsklasse. Al met al is het comfort goed voor een sportieve SUV, maar niet op het niveau van een luxe cruiser.

Het interieur van de Stelvio Quadrifoglio is een mix van goede bedoelingen en wat mindere uitvoering. De bovenkant van het dashboard is bekleed met zacht materiaal en carbon inzetstukken, maar de onderste delen zijn hard plastic. Dat is opvallend voor een auto van € 129.509, waar je bij de concurrentie meer luxe krijgt.

De ergonomie is over het algemeen goed, met een logische indeling en duidelijk leesbare instrumenten. Het stuurwiel is klein en dik, met een platte onderkant, en de startknop zit op het stuur - een leuke knipoog naar de race-afkomst. De knoppen op het stuur zijn echter talrijk en niet altijd intuïtief, maar je went eraan.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt. Het scherm van 8,8 inch is aan de kleine kant en de graphics zijn gedateerd. De bediening via de draaiknop op de middenconsole werkt prima, maar het systeem reageert soms traag en de navigatie is niet zo goed als die van Google of Apple. Gelukkig zijn er zowel Apple CarPlay als Android Auto, dus je kunt je telefoon gebruiken.

De materialen voelen stevig aan, maar er zijn wat goedkope details, zoals de plastic knoppen voor de ramen en de spiegels. De stoelen zijn bekleed met leder en alcantara, wat sportief oogt en goed vasthoudt. Het is geen interieur dat je verwent met luxe, maar het heeft wel karakter en dat is voor veel Alfa-fans belangrijker.

Met 524 liter kofferruimte is de Stelvio redelijk praktisch, maar niet de ruimste in zijn klasse. De achterbank is neerklapbaar en de opening is breed, maar de laaddrempel is hoog, wat het tillen van zware spullen lastig maakt. Er is ook een elektrische achterklep, die standaard is.

De achterbank biedt voldoende ruimte voor twee volwassenen, maar drie is krap. De beenruimte is prima en de hoofdruimte is voldoende, ook met een panoramadak. De stoelen achterin zijn echter vrij vlak en bieden weinig zijdelingse steun, wat jammer is voor een sportieve auto.

Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen en de hoge achterkant maken het zicht naar achteren beperkt. De achteruitrijcamera is standaard en helpt, maar het beeld is niet haarscherp. Parkeren is door de 1,95 meter breedte een uitdaging in krappe stadsstraten, maar de parkeersensoren en de camera maken het behapbaar.

De instap is gemakkelijk, zoals je van een SUV mag verwachten. De deuren zijn groot en openen wijd, maar de dorpels zijn vrij hoog, dus je moet wel even je been optillen. Voor mensen met beperkte mobiliteit is dit misschien niet ideaal, maar het is niet anders dan bij andere SUV's.

De Stelvio Quadrifoglio is uitgerust met een scala aan rijassistentiesystemen, maar ze zijn niet state-of-the-art. Adaptieve cruisecontrol werkt goed, maar de rijstrookassistent is soms te actief en trekt aan het stuur op onverwachte momenten. Het is beter om hem uit te zetten als je zelf wilt rijden, wat deze auto uitnodigt.

Het infotainmentsysteem is, zoals eerder gezegd, gedateerd. Het heeft een draaiknop die je blind kunt bedienen, maar de menu’s zijn onlogisch en het systeem is traag. De connectiviteit is er wel, met Apple CarPlay en Android Auto, en dat is eigenlijk de redding. Je kunt gewoon je telefoon gebruiken voor navigatie en muziek.

Er is een digitaal instrumentenpaneel dat goed leesbaar is en verschillende weergaven biedt, waaronder een race-modus met grote toerenteller. Dat is een leuke touch, maar het mist de grafische verfijning van moderne systemen. Het is functioneel, maar niet bijzonder.

De Quadrifoglio heeft ook een aantal rijhulpsystemen die je niet verwacht, zoals dodehoekdetectie en een head-up display. Het head-up display is echter klein en toont weinig informatie. Het is een beetje een gemiste kans, want met zoveel technologie in de auto zou je meer verwachten.

Het officiële verbruik van 9,0 l/100 km is een lachertje als je de auto echt gaat rijden. In de praktijk zul je al snel op 12-14 liter zitten, en als je het gaspedaal vaker indrukt, is 15+ liter geen uitzondering. Met een CO2-uitstoot van 210 g/km betaal je in Nederland ook flink bijtelling, als je hem als zakelijke auto zou rijden.

De prijs van € 129.509 is fors, en dat is exclusief opties. Voor dat geld kun je een Jaguar I-PACE kopen en nog geld overhouden, of een NIO ET7 met meer vermogen en veel meer technologie. De Alfa is echter een emotionele aankoop, en daar betaal je voor.

De onderhoudskosten zijn hoog, zoals je mag verwachten van een auto met een Ferrari-gerelateerde motor. De banden zijn groot en duur, en de remmen zijn ook niet goedkoop. Alfa Romeo heeft een wisselende reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, maar de Quadrifoglio lijkt de afgelopen jaren verbeterd te zijn.

Als je deze auto koopt, moet je niet naar de cijfers kijken. Het verbruik is hoog, de CO2-uitstoot is hoog en de prijs is hoog. Maar dat is niet waar het om draait bij de Quadrifoglio. Het gaat om het gevoel, het geluid en de manier waarop hij rijdt. Als je dat begrijpt, accepteer je ook de kosten.