Alpine A110 R Ultime: de laatste wals van een fenomeen

De Alpine A110 R Ultime is geen nieuw hoofdstuk, maar een epiloog. En wat voor één. Alpine heeft de toch al gespierde R-uitvoering nog eens onder handen genomen, met een bodykit die eruitziet alsof hij door een windtunnel is geëist. De vaste carbon wielen, de prominente diffuser en de delicate spoilerlipjes verraden dat dit geen gewone A110 is. Het is een auto die fluistert 'ik ben snel' in plaats van schreeuwen, en dat siert hem.

De proporties zijn nog altijd ongewoon: kort, laag en breed, met de wielen in de uiterste hoeken. Hij oogt als een insect dat op het punt staat weg te springen. Het interieur is een mix van functioneel en feestelijk: veel carbon, Alcantara en een opvallend gebrek aan overbodige luxe. Dit is een auto die je niet koopt voor de sfeerverlichting, maar voor de rit naar huis over een dijkweg.

Op basis van de specificaties belooft de R Ultime een van de meest communicatieve sportwagens van dit moment te zijn. Met een gewicht dat vermoedelijk onder de 1.100 kg blijft – Alpine heeft er nooit een geheim van gemaakt dat lichtgewicht hun religie is – en een vermogen van 345 pk, is de verhouding gewicht/vermogen ronduit spectaculair. De cijfers suggereren dat de acceleratie niet overweldigend is, maar de manier waarop de auto van richting verandert, zal waarschijnlijk het gesprek van de dag zijn.

De vering is afkomstig van het raceprogramma van Alpine en is, zoals bij elke A110, afgestemd op maximale mechanische grip in plaats van elektronische hulpmiddelen. Verwacht een stevige, maar niet oncomfortabele rit, met een besturing die zo direct is dat je het gevoel hebt dat je de weg met je vingertoppen leest. Op de snelweg zal hij vermoedelijk rustig en stabiel zijn, maar in de stad zal de lage neus en de stugge afstelling je elke oneffenheid laten voelen. Dit is geen auto voor de boodschappen, maar voor de route die je bewust omrijdt.

De R Ultime gebruikt dezelfde 1.8-liter viercilinder turbo die we kennen uit de rest van de A110-reeks, maar nu met 345 pk en 420 Nm. Dat is meer dan in de standaard R, maar nog steeds bescheiden in vergelijking met de concurrentie. De cijfers liegen niet: dit is geen dragster. Maar wat de motor mist aan brute kracht, compenseert hij met reactiesnelheid en karakter. Het blok is een lust voor het gehoor, met een rauw, mechanisch geluid dat in deze tijd van elektrische fluisteraars bijna rebels is.

De zeventraps automatische transmissie is de enige optie en dat is geen straf. Hij schakelt snel en soepel, maar laat je ook zelf bepalen wanneer je het maximale koppel wilt inzetten. Met een koppel dat beter is dan 50% van de concurrentie, is de trekkracht vanaf lage toeren vermoedelijk prima, maar het echte feest begint boven de 4.000 toeren, wanneer de turbo zijn longen opent. De topsnelheid en acceleratie zijn niet gespecificeerd in onze data, maar op basis van de verhoudingen zal hij niet teleurstellen. Het is een motor die je uitdaagt om te jagen op de rode lijn, niet om te cruisen op de snelweg.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een auto met de naam 'R Ultime', en dat is terecht. De stoelen zijn diep kuipstoelen met carbon schalen, die je stevig vasthouden maar weinig bewegingsvrijheid bieden. Op een langere rit van meer dan twee uur zul je dat merken, vooral als je niet de slankste bouw hebt. De vering is hard, maar niet onbeschoft; het is het soort hardheid dat je vergeeft op een hobbelige B-weg, maar dat je op een snelweg met naden wel voelt.

Geluidsisolatie is duidelijk geen prioriteit geweest. Het gebrul van de motor, het gezoem van de banden en het fluiten van de wind op snelheid zijn allemaal onderdeel van de ervaring. Dat is charmant in een sportwagen, maar het betekent dat je na een lange reis vermoeider zult zijn dan in een Grand Tourer. Voor dagelijks gebruik is dit een auto die je liefde voor rijden test, maar niet je liefde voor je rug. Het is een compromis dat je accepteert omdat de beloning zo groot is.

Stap in en je wordt begroet door een interieur dat radicaal heeft gekozen voor functie boven vorm. Carbon is alomtegenwoordig, op het dashboard, de deurpanelen en de middenconsole, en het ziet er niet alleen licht uit, maar voelt ook zo aan. Het stuurwiel is klein en dik, met een platte onderkant en een lederen bekleding die perfect in de hand ligt. De pedalen zijn nauwkeurig geplaatst voor een perfecte hiel-teen actie, ook al doet de automaat dat meestal zelf.

De ergonomie is typisch Frans: eigenzinnig. De klimaatregeling wordt bediend via een klein schermpje dat niet altijd even intuïtief werkt, en de knoppen voor de rijmodi zijn weggestopt in een submenu van het infotainment. Toch zijn er ook slimme details, zoals de opbergvakken in de deuren die zijn voorzien van een netje om spullen op hun plaats te houden. De afwerking is goed, maar niet perfect; sommige plastic delen voelen goedkoop aan, zeker voor een auto die waarschijnlijk een fortuin kost. Maar dat is misschien juist de charme: dit is geen luxe object, maar een stuk gereedschap.

Laten we eerlijk zijn: de A110 is geen auto die je koopt voor zijn praktische kant. De achterbank is een sierlijke boog van carbon die geen mens kan dragen, en de kofferbak voorin biedt net genoeg ruimte voor een weekendtas. De R Ultime heeft extra opbergruimte achter de stoelen, maar die is alleen bereikbaar via de deuren en is meer een brievenbus dan een kofferbak. Instappen is een kunst: je moet laag duiken en jezelf in de kuipstoel laten vallen, en uitstappen is nog minder elegant.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het een gokspel. De achteruitrijcamera is verplicht, want de kleine achterruit en de brede C-stijlen maken parkeren een uitdaging. De auto is gelukkig compact, dus in de stad kun je met de spiegels nog aardig uit de voeten, maar de lage voorbumper vraagt om voorzichtigheid bij hoge stoepranden. Voor een sportwagen is dit allemaal normaal, maar het betekent wel dat dit geen auto is voor het dagelijks leven. Hij is een weekendauto, en dat moet je accepteren.

Hier wreekt de leeftijd van het platform zich. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een oudere architectuur van het moederconcern en voelt niet meer van deze tijd. Het scherm is klein, de grafische weergave is basic en de reactiesnelheid is traag. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de integratie is niet naadloos. Het is functioneel, maar het is alsof je een smartphone van vijf jaar oud gebruikt in een wereld van foldables.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot het absolute minimum: adaptieve cruisecontrol en lane departure warning, die meer waarschuwen dan ingrijpen. Dat is misschien een zegen, want wie in een A110 wil rijden, wil zelf rijden. Maar voor een auto die in 2025 op de markt komt, is het opvallend dat er geen head-up display is en dat de digitale instrumenten beperkt zijn tot een klein scherm achter het stuur. Alpine lijkt te hebben gekozen voor een analoge rijervaring, en dat is een bewuste keuze die je moet respecteren, maar niet iedereen zal waarderen.

Officiële verbruikscijfers zijn niet gespecificeerd in onze data, maar op basis van de 1.8-motor en het lage gewicht kun je een gemiddeld verbruik van rond de 1 op 12 verwachten bij sportief rijden. Dat is niet slecht voor een auto met 345 pk, maar het is ook niet waar je deze auto voor koopt. De CO2-uitstoot zal vermoedelijk rond de 200 g/km liggen, wat betekent dat je in Nederland flink wat bijtelling betaalt als je hem zakelijk rijdt. In België zijn de taksen ook niet mals.

De prijs van de R Ultime is niet gespecificeerd, maar gezien de positionering van het model zal hij aanzienlijk duurder zijn dan de standaard A110 R. Dat is een hoge prijs voor een auto die in essentie een afscheidscadeau is. De onderhoudskosten zijn typisch voor een sportwagen: banden zijn duur, vooral de speciale Michelin-banden op de carbon wielen, en de remmen zijn gemaakt voor circuitgebruik. Alpine heeft echter wel een degelijke reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, en de A110 heeft bewezen een solide constructie te zijn. Maar als je deze auto koopt, moet je het vooral doen voor de ervaring, niet voor de kosten.