Aston Martin V12 Vantage: een bestelwagen die de wet tart

Laat ik eerst even iets rechtzetten: dit is geen bestelwagen. Tenminste, niet in de zin dat je er een pallet stenen mee naar de bouwplaats rijdt. De siteclassificatie 'Bestelwagen/MPV' is ofwel een typfout van epische proporties, ofwel een zeer droge grap van de dataheer. De Aston Martin V12 Vantage is een laag, breed, agressief ogend monster dat eruitziet alsof het een Ferrari op de snelweg wil verslinden, niet alsof het een pakketje bij je voordeur wil afleveren.

De proporties verraden de sportieve intentie: een lange motorkap, een cabine die ver naar achteren is geplaatst en een achterkant die meer wegheeft van een raketwerper dan van een laadruimte. Het is een auto die je niet over het hoofd ziet, of je nu wilt of niet. De eerste indruk is dan ook niet 'praktisch', maar 'waanzinnig'. En dat is precies wat Aston Martin waarschijnlijk bedoelde.

Op basis van de cijfers moet dit een overweldigende ervaring zijn. 690 pk op de achterwielen, 753 Nm koppel en een gewicht dat — laten we eerlijk zijn — waarschijnlijk geen bestelwagengewicht is. De acceleratie van 0 naar 100 in 3,5 seconden plaatst je in het gezelschap van echte supercars. De besturing zal vermoedelijk zwaar en direct zijn, zoals we van Aston Martin gewend zijn, maar met zoveel vermogen op de achteras is het een auto die respect eist.

Het onderstel zal ongetwijfeld zijn afgestemd op prestaties, niet op comfort. Verwacht een stevige vering die oneffenheden niet verbloemt maar doorgeeft, en een stabiliteitssysteem dat je waarschijnlijk vaker uitschakelt dan je zou willen — met alle gevolgen van dien. Dit is geen auto voor de dagelijkse file, maar voor het lege stuk snelweg waar je het gaspedaal eens flink induwt. En laten we niet vergeten: het is een achterwielaandrijver met een V12. Dat belooft een feest, of een ramp, afhankelijk van je rijvaardigheid.

De 5.2-liter V12 met 690 pk is het enige motorblok in dit model, en dat zegt genoeg. Met 753 Nm aan koppel, beter dan 93% van de concurrentie, en een topsnelheid van 322 km/u die 97% van de vergelijkbare auto's overtreft, is dit geen bestelwagen maar een raket met een kenteken. De 8-traps automaat zal ongetwijfeld snel schakelen, maar je vraagt je af of de koppelomvormer wel bestand is tegen de kracht van die V12.

De acceleratie van 3,5 seconden naar 100 km/u is fenomenaal, maar wat betekent dat in de praktijk? Op een lege Duitse autobahn zul je moeiteloos de limiet opzoeken, maar in Nederland is dit vermogen vooral een manier om je rijbewijs kwijt te raken. De concurrentie — een Mercedes Vito met 204 pk, een Ford Transit met 170 pk en een Renault Grand Kangoo met 122 pk — voelt als een grap in vergelijking. Dit is geen vergelijking, dit is een slachting. Aston Martin heeft de bestelwagenmarkt niet begrepen, maar dat was ook nooit de bedoeling.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een auto met 690 pk en een V12, maar de cijfers suggereren dat het best mee kan vallen. De stoelen in een Aston Martin zijn doorgaans sportief maar ondersteunend, en de vering is waarschijnlijk afgestemd op een compromis tussen comfort en prestaties. Toch zal het lawaai van de V12 — heerlijk waarschijnlijk — op de lange duur vermoeiend worden, en de stugge demping zal je rug na een paar uur laten protesteren.

In de stad is dit een logge auto met een enorme motorkap en dode hoeken. Parkeren wordt een uitdaging, en de lage zitpositie maakt dat je je eerder in een go-kart waant dan in een bestelwagen. Op de snelweg is hij vermoedelijk op zijn best: stabiel, krachtig en met een onverwoestbare voorwaartse drang. Maar verwacht geen rustige, stille cruiser — dit is een auto die constant om aandacht vraagt, zowel van jou als van de mensen om je heen.

Het interieur van een Aston Martin staat bekend om handgemaakte materialen, leer en een zekere old-school charme. In de V12 Vantage zul je waarschijnlijk een mix vinden van hoogwaardig leer, alcantara en carbon, met een infotainmentsysteem dat — laten we eerlijk zijn — vaak een generatie achterloopt op de Duitse concurrentie. De knoppen en schakelaars voelen solide aan, maar de ergonomie is niet altijd logisch.

Het opvallendste detail is misschien wel de achterbank. In een auto die als 'MPV' is geclassificeerd, verwacht je ruimte voor passagiers. Maar dit is een Aston Martin, dus de achterbank zal waarschijnlijk dienstdoen als opbergruimte voor een weekendtas — als die er al is. Het is geen auto voor het gezin, maar voor de eigenaar die zijn kinderen liever in een aparte auto vervoert. De afwerking is ongetwijfeld prachtig, maar het is een interieur voor twee, niet voor vijf.

Praktisch? Nee. Dit is een auto die je niet koopt om boodschappen te doen of de kinderen naar school te brengen. De kofferbak zal klein zijn, de instap laag en onhandig, en het zicht rondom beperkt. De hoge motorkap en de dikke C-stijlen maken het manoeuvreren in nauwe straten een uitdaging, en parkeersensoren zijn geen luxe maar een noodzaak.

Maar als je dit koopt, weet je dat. Je koopt dit omdat je een statement wilt maken, niet omdat je een aanhanger wilt trekken. De praktische kant is bijzaak, en dat is prima. Het is een auto voor de zondagochtendrit, voor het circuit, of voor de showroom — niet voor de bouwmarkt. Als je echt iets wilt vervoeren, koop dan een Ford Transit. Die heeft meer laadruimte en kost een fractie van het geld.

Aston Martin is niet het merk dat vooroploopt in technologische snufjes. Het infotainmentsysteem is vaak gebaseerd op oudere Mercedes-technologie, wat betekent dat het werkt maar niet indrukwekkend is. Verwacht een scherm dat traag reageert, een navigatie die je liever niet gebruikt en een smartphone-integratie die soms hapert. Het is functioneel, maar niet meer dan dat.

De rijhulpsystemen zullen aanwezig zijn — adaptieve cruisecontrol, lane assist, noodremassistent — maar ze zijn waarschijnlijk niet zo verfijnd als in een moderne BMW of Mercedes. Op de snelweg werkt het allemaal, maar het voelt alsof je in een auto uit een vorig decennium zit. Voor een prijs die hoger zal zijn dan die van een gemiddeld huis, mag je meer verwachten. Maar goed, je koopt dit voor de V12, niet voor de techniek.

Over verbruik hebben we geen officiële cijfers in onze data, en dat is veelzeggend. Een 5.2-liter V12 met 690 pk zal moeiteloos 1 op 5 verbruiken, en als je het gaspedaal induwt, zakt dat naar 1 op 3. De CO2-uitstoot zal astronomisch zijn, waardoor je in Nederland waarschijnlijk meer belasting betaalt dan aan brandstof. Dit is geen auto voor de zuinige rijder, maar voor wie geld geen rol speelt.

De aanschafprijs zal ongetwijfeld torenhoog zijn — denk aan een bedrag waar je een complete vloot Transits voor koopt. En dan heb je nog de onderhoudskosten: een V12 die regelmatig onderhouden moet worden, banden die in een paar duizend kilometer versleten zijn, en een verzekering die je hypotheek overstijgt. Dit is een auto die je portemonnee leegzuigt, maar dat wist je van tevoren. De glimlach op je gezicht is het geld waard — als je het hebt.