Aston Martin Vulcan: 800 pk op de limiet van wat nog legaal is

De Aston Martin Vulcan is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 4808 mm, een breedte van 2062 mm en een hoogte van slechts 1234 mm lijkt hij meer op een vliegtuig dat per ongeluk op de weg is beland. De carbon carrosserie is niet alleen licht, maar ook agressief vormgegeven, met enorme luchtinlaten en een diffuser die meer weg heeft van een industriële hakselaar.

De eerste indruk is overweldigend. Dit is geen auto voor mensen die subtiel willen zijn. Het is een statement, een middelvinger naar alles wat normaal en alledaags is. En dat is precies wat Aston Martin wilde bereiken met de Vulcan: een auto die alleen op het circuit tot zijn recht komt, maar al op de parkeerplaats indruk maakt.

Binnenin is het al net zo extreem. Kaal carbon, racekuipen, een stuurwiel dat meer weg heeft van een gamecontroller en geen enkele vorm van comfort. Dit is een auto die je niet koopt voor de leuke boodschappen, maar voor de adrenaline.

Op basis van de cijfers is de Vulcan een raket. Met 800 pk en een gewicht van 1350 kg heeft hij een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 593 pk per ton. Dat is meer dan genoeg om je nek te breken, letterlijk. De acceleratie van 0 naar 100 km/u in 3,0 seconden is indrukwekkend, maar het gevoel zal vermoedelijk nog veel extremer zijn door het gebrek aan geluidsisolatie en de directe besturing.

De achterwielaandrijving met 800 pk is een recept voor chaos. Zonder geavanceerde tractiecontrole is dit een auto die je met respect moet benaderen. De specificaties suggereren dat de Vulcan vooral op het circuit tot zijn recht komt, waar hoge snelheden en stabiliteit belangrijker zijn dan comfort. Op de openbare weg zal hij vermoedelijk onhandelbaar zijn, met een vering die is afgesteld op glad asfalt, niet op Nederlandse drempels.

De remmen zijn vermoedelijk enorm, want met 362 km/u topsnelheid moet je ook vanaf die snelheid kunnen stoppen. De specificaties wijzen op carbon-ceramische remmen, maar zonder concrete data blijft het giswerk. Wat wel duidelijk is: dit is een auto die alleen ervaren coureurs tot het uiterste kunnen rijden.

De Vulcan wordt aangedreven door een 7.0-liter V12 met 800 pk. Dat is een atmosferische motor, geen turbo of hybride. Dat betekent dat het vermogen lineair opbouwt en dat je echt moet toeren om de volle 800 pk te bereiken. Het geluid zal vermoedelijk goddelijk zijn, een brullende V12 die je tot in je merg voelt.

Met een acceleratie van 0-100 in 3,0 seconden en een topsnelheid van 362 km/u zit de Vulcan in de top 1% van zijn tijd. Hij is sneller dan 99% van de vergelijkbare auto's uit die periode, en dat is precies wat je mag verwachten van een trackday-special. De 6-traps automaat is waarschijnlijk razendsnel, maar minder betrokken dan een handgeschakelde bak.

Er is maar één motorversie, dus je hoeft niet te kiezen. Dat is logisch voor een auto die in beperkte oplage is gebouwd. Maar het betekent ook dat je geen zachtere instapversie hebt voor de boodschappen. Dit is alles of niets.

Comfort is een woord dat niet in het vocabulaire van de Vulcan voorkomt. Met een hoogte van 1234 mm en een stugge racevering zal elke oneffenheid in het wegdek zich direct vertalen naar je ruggengraat. Dit is geen auto voor lange ritten, maar voor korte sprintjes op het circuit.

De stoelen zijn racekuipen, waarschijnlijk op maat gemaakt voor de eigenaar. Ze bieden veel steun, maar weinig zachtheid. Na een half uur rijden zul je vermoedelijk meer last hebben van je rug dan van de vermoeidheid van het rijden. Geluidsisolatie is er niet, dus het V12-geluid is altijd aanwezig. Dat is misschien wel het enige comfortpunt: de soundtrack.

In de stad is de Vulcan een nachtmerrie. Het zicht is beperkt, de auto is breed en laag, en de koppeling is waarschijnlijk zwaar. Dit is een auto die je niet dagelijks wilt gebruiken, maar dat wist je al.

Het interieur van de Vulcan is een mix van functie en extreem minimalisme. Overal carbon, geen franje. Het stuurwiel is recht, met alle bedieningselementen binnen handbereik, zoals je in een raceauto verwacht. Er is geen infotainment, geen airco, geen comfort. Dit is een cockpit, geen cabine.

De afwerking is waarschijnlijk uitstekend, maar dat is moeilijk te beoordelen zonder de auto te zien. Het interieur is volledig gericht op gewichtsbesparing en functionaliteit. Er zijn geen opbergvakken, geen bekerhouders, geen USB-poorten. Dit is een auto die je koopt voor de rijervaring, niet voor de gadgets.

De materialen zijn van topkwaliteit, maar dat is ook wel te verwachten bij een auto die meer kost dan een huis. Het gebrek aan knoppen is verfrissend, maar ook een teken dat dit een pure driver's car is. Je hoeft niet te zoeken naar de juiste knop voor de stoelverwarming, want die is er simpelweg niet.

Praktisch is de Vulcan absoluut niet. Er is geen kofferbak, geen achterbank, geen plaats voor een boodschappentas. De auto is 4808 mm lang en 2062 mm breed, wat betekent dat hij bijna overal overheen steekt. Parkeren is een nachtmerrie, en dat is nog een understatement.

Instappen is een acrobatische oefening. Je moet over de brede dorpel stappen en je in een kuip laten zakken. Eenmaal binnen zit je dicht bij de grond, met een zicht dat vergelijkbaar is met een tank. De spiegels zijn klein en de achteruitkijkspiegel is waarschijnlijk meer decoratie dan functioneel.

Op het circuit is de Vulcan echter perfect op zijn plek. Daar is de lage zithouding ideaal en het beperkte zicht geen probleem. Dit is een auto die je naar het circuit moet slepen, niet een die je dagelijks gebruikt.

De technologie in de Vulcan is gericht op prestaties, niet op comfort. Er is geen infotainmentsysteem, geen navigatie, geen smartphone-integratie. Dit is een pure raceauto met een minimum aan elektronica. De tractiecontrole en stabiliteitscontrole zijn waarschijnlijk instelbaar, maar niet aanwezig in de zin van moderne auto's.

De aerodynamica is geavanceerd, met actieve elementen die de downforce aanpassen aan de snelheid. Dat is technologie die je niet ziet, maar wel voelt. De specificaties suggereren dat de Vulcan enorm veel downforce genereert, wat essentieel is bij 362 km/u.

Rijassistentie is niet aanwezig, en dat is ook niet nodig. Dit is een auto voor de purist die zelf wil rijden, niet voor iemand die wil dat de auto alles overneemt. De technologie is er om de auto sneller te maken, niet om het leven makkelijker te maken.

Verbruik is een woord dat je niet gebruikt bij de Vulcan. Met een 7.0 V12 die 800 pk levert, is het brandstofverbruik waarschijnlijk astronomisch. Officiële cijfers zijn niet beschikbaar, maar je kunt ervan uitgaan dat je bij elk bezoek aan het circuit een paar honderd euro aan brandstof kwijt bent.

De prijs van de Vulcan is niet officieel bekendgemaakt, maar het is een feit dat dit een van de duurste Aston Martins ooit is. De onderhoudskosten zijn waarschijnlijk ook exorbitant, met regelmatige beurten die meer kosten dan een nieuwe stadsauto. Banden zijn speciaal voor deze auto ontwikkeld en gaan niet lang mee op het circuit.

CO2-uitstoot is niet relevant voor een auto die vooral op het circuit rijdt, maar als je hem op de openbare weg zou gebruiken, zou hij waarschijnlijk in de hoogste belastingklasse vallen. Dit is geen auto voor mensen die zich zorgen maken over hun ecologische voetafdruk.