Bentley Bentayga W12: 608 pk aan overbodige, heerlijke luxe

De Bentayga is niet mooi. Laat ik dat meteen zeggen. Hij is imposant, breed en hoog, met een grille die je vanaf driehonderd meter herkent. Maar elegant? Nee. Het lijkt alsof Bentley een SUV heeft gebouwd door een Continental GT op te blazen tot hij scheel gaat kijken. De verhoudingen zijn log, vooral achteraan, waar de daklijn abrupt eindigt. Toch straalt hij iets uit: dit is een auto die zegt 'ik heb geld, maar ook smaak, en anders koop ik smaak in.'

Binnenin is de eerste indruk een stuk beter. Het leer ruikt naar leer, het hout is echt hout, en de knopjes voelen aan alsof ze van een Zwitsers uurwerk komen. Je zit laag, bijna alsof je in een sportauto zit, ondanks de 1.742 mm hoogte. Het is een rare mix van knusheid en pretentie, maar op de een of andere manier werkt het. Je vergeet de buitenkant zodra je de deur sluit – en dat is precies wat Bentley wil.

Op basis van de cijfers – 608 pk, 900 Nm, 2.422 kg – verwacht je een tank die traag reageert. Maar die 900 Nm is er al vanaf 1.350 toeren, dus de Bentayga voelt vermoedelijk aan als een elektrische auto met een explosie erachter. De achtbak schakelt naar verwachting zijdezacht, en de vierwielaandrijving zal het vermogen met chirurgische precisie op de weg zetten. Met 0-100 in 4,1 seconden is hij sneller dan 94% van de concurrentie – een getal dat je niet voelt, maar wel respect afdwingt.

Het gewicht van 2.422 kg is echter een probleem. In bochten zal de Bentayga vermoedelijk onderstuur vertonen en de 22-inch wielen (als je die kiest) zullen oneffenheden niet vergeven. De luchtvering, standaard, moet het geweldig compenseren, maar je voelt altijd die zwaarte. Op de snelweg is hij waarschijnlijk onverwoestbaar stabiel – 301 km/u topsnelheid vraagt om dat. Maar in de stad is hij een olifant in een porseleinkast, alleen dan met een koetswerk van 514 cm lang.

De W12 is een monument. 6,0 liter, twaalf cilinders in een W-opstelling, 608 pk en 900 Nm. Het is een motor die je start met een brom, geen brul – typisch Bentley. Hij trekt vermoedelijk als een goederentrein, zonder ooit zijn stem te verheffen. De acceleratie van 4,1 seconden naar 100 km/u is fenomenaal voor een auto van 2,4 ton, maar het voelt waarschijnlijk niet zo snel als het is, omdat alles zo gedempt is. Die topsnelheid van 301 km/u? Daar heb je een landingsbaan voor nodig, maar het feit dat hij het kan, zegt genoeg.

Het motorgamma is interessant. De diesel (4.0 V8 met 435 pk) is de enige verstandige keuze: 8,0 l/100 km is bijna de helft van de W12, en met 435 pk heb je nog steeds meer dan genoeg om elke vrachtwagen in te halen. De benzine-V8 van 550 pk zit er tussenin, maar is misschien wel de beste balans: 11,4 l/100 km en een gezonder geluid dan de W12. De W12 is voor de show, de V8 voor de rit. Helaas is de W12 de enige met 608 pk, en dat is waar de echte liefhebber voor gaat.

De stoelen zijn banken. Echt, ze voelen aan als de eerste klas van een vliegtuig, met elektrische verstelling in talloze richtingen, massagefunctie en ventilatie. Je zit er uren in zonder krimp te geven. De geluidsisolatie is waarschijnlijk zo goed dat je het verkeer buiten vergeet – alleen het tikken van de richtingaanwijzer herinnert je eraan dat je nog op aarde bent. Op lange ritten is de Bentayga vermoedelijk een van de beste auto's ter wereld, puur op comfort.

Maar de vering heeft een dubbele persoonlijkheid. In Comfort-modus zweeft hij over de weg, maar bij oneffenheden voel je de 2.422 kg doorveren. In Sport-modus wordt hij strakker, maar dan verlies je het zachte karakter. De perfecte middenweg is er niet – je kiest tussen drijven of stuiteren. Het is jammer, want een auto van dit kaliber zou in elke modus perfect moeten zijn. De rol in bochten is er wel, ondanks de actieve stabilisatie, maar dat is inherent aan een SUV met dit gewicht.

Het interieur is waar Bentley zijn geld verdient. Het leer is met de hand gestikt, het hout is echt notenhout, en de metalen knoppen voelen aan alsof ze uit een instrumentenpaneel van een vliegtuig komen. Alles is massief: de ventilatieroosters, de schakelaars, de draaiknoppen. Je krijgt het gevoel dat je in een herenclub zit, niet in een auto. De afwerking is onberispelijk – geen enkel paneel kraakt, geen enkel detail is over het hoofd gezien.

Maar er zijn ook rare keuzes. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op oudere Audi-technologie, wat betekent dat het werkt, maar niet zo vloeiend als moderne systemen. De knop voor de rijmodi zit op de middenconsole, naast de startknop, en draait met een bevredigende klik – maar je moet wel weten waar hij zit. De achterpassagiers hebben hun eigen bediening voor klimaat en stoelen, maar de kofferbak van 430 liter is kleiner dan die van een Volkswagen Golf. Interieur is een 9, maar praktisch? Niet echt.

De Bentayga is 5.141 mm lang en 1.999 mm breed – dat is breder dan een parkeervak. In de stad is hij een nachtmerrie, ondanks de camera's en sensoren. De achterbank is ruim, maar niet buitensporig voor een auto van dit formaat; je zit er goed, maar niet alsof je in een limousine zit. De instap is hoog, zoals je van een SUV verwacht, maar de deuren zijn groot en zwaar, dus je moet wel wat ruimte hebben om ze te openen.

De kofferbak van 430 liter is een van de zwakste punten. Voor een auto die meer dan 295 mille kost, verwacht je ruimte, maar een BMW 5 Serie Touring heeft meer bagageruimte. De achterklep is elektrisch, maar de opening is klein door de aflopende daklijn. Het zicht naar achteren is beperkt – de dikke C-stijlen en de kleine achterruit maken parkeren een gokspel. De camera's helpen, maar je vertrouwt er nooit helemaal op. Praktisch is dit niet; het is een statement met een kofferklep.

Bentley staat niet bekend om cutting-edge tech, en de Bentayga bevestigt dat. Het infotainmentsysteem is een doorontwikkelde versie van het oude Audi MMI, met een draaiknop en fysieke knoppen. Het werkt, maar het is niet zo intuïtief als moderne systemen van BMW of Mercedes. De grafische interface is wat gedateerd, en de laadtijden zijn niet indrukwekkend. Je krijgt wel Android Auto en Apple CarPlay, maar die worden via een kabel aangesloten – in 2025 is dat bijna een belediging.

De rijassistentie is er, maar niet op het niveau van Tesla of Mercedes. Adaptieve cruisecontrol werkt, maar houdt niet altijd rekening met naderende invoegers. Lane-keeping assist is eerder een correctie dan een assistent. Het is allemaal functioneel, maar niet meer dan dat. Wat wel indrukwekkend is, is het nachtzicht met voetgangersdetectie – een optie die je niet vaak ziet. Maar dat is een extra, en Bentley rekent er flink voor. Tech is dus niet de reden om deze auto te kopen.

De W12 verbruikt 12,8 l/100 km volgens de officiële cijfers. In de praktijk zal dat eerder 15-18 zijn, zeker als je het vermogen gebruikt. Met een CO2-uitstoot van 292 g/km betaal je in Nederland een fortuin aan BPM en wegenbelasting – de vanafprijs van €295.371 is slechts het begin. De diesel doet 8,0 l/100 km, maar dat is nog steeds hoog voor een auto van dit formaat. De V8 benzine zit er tussenin met 11,4 l/100 km.

Onderhoud is een ander verhaal. Bentley-dealers rekenen Bentley-prijzen, en dat is geen geheim. Een grote beurt kan makkelijk €2.000-3.000 kosten, en banden van dit formaat (21 of 22 inch) zijn ook niet goedkoop. De betrouwbaarheid is niet slecht, maar met zoveel elektronica en luchtvering zijn er genoeg dingen die stuk kunnen. Als je geen zes cijfers op je bankrekening hebt staan voor onderhoud, is dit geen auto voor jou. De afschrijving is ook fors, maar dat boeit de eigenaar waarschijnlijk niet.