De duurste auto ter wereld: meesterwerk of waanzin?

De La Voiture Noire is een auto die je niet zomaar ziet; je ondergaat hem. Het design is een duistere, gestrekte sculptuur die de iconische lijnen van de Type 57 SC Atlantic uit de jaren dertig combineert met de agressieve DNA van de moderne Bugatti's. Overal zichtbaar carbon, een doorlopende 'spine' over de rug en een adembenemend silhouet dat laag, breed en eindeloos lijkt.

De afwezigheid van een traditionele achterruit is een van de meest opvallende designkeuzes. In plaats daarvan sierlijke lamellen die doen denken aan de historische Atlantic. Het geheel oogt als een donker, dreigend ruimteschip dat toevallig over de weg mag rollen. Het is geen mooie auto in de klassieke zin, het is een kunstwerk dat toevallig ook 420 km/u kan.

Stap je in, dan is de eerste indruk overweldigend. Het interieur is een mix van het beste leer, aluminium en carbon, maar het meest bijzondere is de maatvoering: alles is op maat gemaakt voor de enige eigenaar. Geen enkele andere auto ter wereld is zo persoonlijk en zo onherhaalbaar.

Op basis van de cijfers is dit een auto die fysiek onmogelijk aanvoelt. 1.500 pk en 1.600 Nm koppel naar alle vier de wielen gestuurd betekent dat je elke acceleratie moet plannen. De specificaties suggereren dat de besturing vermoedelijk licht en uiterst precies is, maar dat de auto constant op het punt staat je te verslinden als je niet oplet.

Met een topsnelheid van 420 km/u praat je over aerodynamica die meer weg heeft van een straaljager dan een personenauto. De vering zal ongetwijfeld toelaten dat je er dagelijks mee kunt rijden, maar de focus ligt op snelheid en stabiliteit bij extreme snelheden, niet op het comfort van een Duitse limousine. In de stad voelt dit vermoedelijk als een olifant in een porseleinkast: imposant maar niet ideaal.

De remmen moeten bovennatuurlijke krachten weerstaan om dit 420 km/u-projectiel tot stilstand te brengen. Bugatti heeft hier jarenlange ervaring mee vanuit de Chiron, dus het zal werken, maar de fysieke belasting voor de bestuurder bij een noodstop vanaf hoge snelheid is iets waar je niet lichtvaardig over denkt.

Onder de lange motorkap ligt de bekende 8.0-liter W16 met vier turbo's, hier goed voor 1.500 pk. Het is een monument van techniek: zestien cilinders in een W-opstelling, vier turbo's en een koppel van 1.600 Nm dat al vanaf een laag toerental beschikbaar is. Het is dezelfde basis als in de Chiron, maar hier in een unieke, op maat gemaakte verpakking.

De acceleratiecijfers zijn in het INPUT-blok niet gespecificeerd, maar met dit vermogen en deze vierwielaandrijving zal de sprint naar 100 km/u vermoedelijk rond de 2,5 seconden liggen. De topsnelheid is begrensd op 420 km/u, waarmee hij beter scoort dan 100% van zijn concurrenten uit die periode. Alleen de Koenigsegg Gemera met 1.723 pk heeft meer vermogen op papier.

Interessant is dat Bugatti koos voor een enkele, unieke uitvoering. Geen diesel, geen hybride, geen kleinere instapmotor. Dit is puur, onverdund en obsceen. Het is een afscheid van een tijdperk, want met de komst van hybride systemen bij concurrenten als de Gemera, is dit één van de laatste pure, monsterlijke verbrandingsmotoren in het hypercar-segment.

Voor een auto die 11 miljoen kost, is comfort relatief. De stoelen zijn ongetwijfeld van het fijnste leer en bieden uitstekende zijdelingse steun, maar dit is geen auto voor een roadtrip van 1.000 kilometer. De geluidsisolatie zal vermoedelijk opvallend goed zijn voor een hypercar, maar het gebrul van de W16 zal altijd op de achtergrond aanwezig zijn.

De vering is afgestemd op prestaties, niet op comfort. Op een perfect gladde Duitse autobahn zal hij ongetwijfeld als een Rolls-Royce glijden, maar op Nederlandse snelwegen met klinkers of hobbels zul je elk imperfectietje voelen. Dit is de prijs die je betaalt voor een auto die 420 km/u kan halen.

In de stad is het een uitdaging. Het rijcomfort is er ondergeschikt aan de aanwezigheid. Je zit laag, alles is zwaar en de auto is enorm breed. Het is een evenement om boodschappen te doen, maar ontspannen is anders. Voor lange, snelle ritten over lege wegen is er echter niets dat hieraan kan tippen.

Het interieur is een maatpak op wielen. Alles is handgemaakt en naar de wensen van de enige eigenaar geconfigureerd. De materialen zijn van het hoogste niveau: het fijnste leer, machinaal bewerkt aluminium en zichtbaar carbon. De afwerking is feilloos, zoals je mag verwachten van een auto die meer kost dan een middelgroot bedrijf.

Ergonomisch is het een typische Bugatti: alles is gericht op de bestuurder, maar de lay-out is overzichtelijk en logisch. De middenconsole heeft een mix van fysieke knoppen en een digitaal display. Het is geen overdreven futuristisch schermfestival zoals in sommige elektrische auto's, maar een functionele en luxueuze omgeving.

Een bijzonder detail is de unieke 'spine' die door het interieur loopt en het design van de buitenkant voortzet. Het is zulke details die deze auto onderscheiden van een 'gewone' hypercar. Het voelt niet als een productieauto, maar als een op maat gemaakte cocktail van de allerbeste ingrediënten.

Laten we eerlijk zijn: praktisch is dit de slechtste auto ooit. Er is één exemplaar, dus je kunt geen kinderen of vrienden meenemen. De kofferbak is waarschijnlijk niet veel groter dan een rugzak, en de auto is zo laag dat elke drempel een obstakel is. Parkeren is een nachtmerrie vanwege de enorme breedte en het beperkte zicht naar achteren.

Het instappen is een kunst op zich. Je glijdt eerder in de kuipstoel dan dat je gaat zitten. Eenmaal binnen is er verrassend genoeg ruimte voor twee volwassenen, maar het gevoel van ruimte is niet vergelijkbaar met een gewone auto. Het zicht naar achteren is, mede door het ontbreken van een achterruit, vrijwel nihil. Je vertrouwt volledig op camera's.

Maar dit alles is volkomen irrelevant. Niemand koopt een La Voiture Noire voor de bruikbaarheid. Het is een statement, een investering en een kunstwerk. Wie dit koopt, heeft een garage vol met normale auto's voor het dagelijks leven. Deze auto is voor de zondagochtend, op een lege weg, met oneindig veel brandstof.

De technologische hoogstandjes zitten vooral onder de huid. Het vierwielaandrijvingssysteem, de actieve aerodynamica en het adaptieve onderstel zijn state-of-the-art. Het infotainmentsysteem is daarentegen vermoedelijk afkomstig uit de Volkswagen Group en voelt daardoor wat gedateerd aan in vergelijking met de nieuwste high-tech systemen.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt; dit is geen auto die je laat slapen op de snelweg. De focus ligt op pure rijprestaties. De camera's die het zicht naar achteren vervangen zijn noodzakelijk, maar de beeldkwaliteit is niet iets om over naar huis te schrijven. Het is functioneel, niet futuristisch.

Wat betreft connected functies: verwacht geen overdaad. Dit is een auto uit 2019, gebaseerd op de Chiron-technologie. Het is geen Tesla of een moderne EV met over-the-air updates. De techniek is erop gericht om de auto extreem snel en stabiel te maken, niet om je smartphone naadloos te integreren. Voor dit geld mag je dat misschien anders verwachten, maar het is niet waar het hier om draait.

Het brandstofverbruik is ronduit belachelijk, maar wie vraagt ernaar? Met een 8.0-liter W16 en 1.500 pk is het officiële verbruik een theoretisch concept. In de praktijk zul je blij zijn als je 1 op 3 haalt, en bij vol gas is de tank in een half uur leeg. CO2-cijfers zijn in het INPUT-blok niet gespecificeerd, maar ze zullen astronomisch zijn.

De aanschafprijs van 11 miljoen euro maakt dit de duurste nieuwe auto ooit. De afschrijving is onvoorspelbaar; dit is een verzamelobject dat waarschijnlijk in waarde stijgt, maar dat is geen garantie. Het onderhoud is alleen bij Bugatti zelf mogelijk en kost een vermogen. Een grote beurt zal al snel een kleine auto kosten.

Verzekering is maatwerk, en banden zijn op maat gemaakt en kosten een fortuin per set. Dit is geen auto voor de gewone sterveling, maar voor de absolute top van de wereldwijde elite. De gebruikskosten zijn volkomen irrelevant in de aanschafoverweging, net als het verbruik. Dit is een kunstwerk dat je toevallig kunt besturen.