Buick Enclave: Amerikaans ruimteschip met een dorst die je niet snel vergeet

De Buick Enclave is niet subtiel. Met zijn imposante grille, brede chromen accenten en hoge taille ziet hij eruit als een Amerikaanse SUV die geen excuus maakt voor zijn formaat. Op de Nederlandse wegen valt hij op – niet per se op een elegante manier, maar wel met een zekere présence die je bij Europese concurrenten niet vindt.

Het interieur oogt in eerste instantie ruim en overzichtelijk, met veel leer en houtachtige accenten die typisch Buick zijn. Toch voelt het geheel niet zo luxe als de prijs doet vermoeden; harde plastics op sommige plekken verraden dat dit vooral een Amerikaans gezinsvoertuig is, geen premiumproduct.

Met 305 pk en 353 Nm koppel heeft de Enclave genoeg kracht om vlot mee te komen, maar het gewicht voel je. De besturing is licht en wat vaag – typisch voor een Amerikaanse cruiser – en in bochten helt de carrosserie behoorlijk. Op de snelweg is hij echter op zijn best: rechtuit stabiel en comfortabel.

De 9-traps automaat schakelt soepel, maar reageert soms traag wanneer je plotseling gas vraagt. Het rempedaal voelt sponsachtig aan, wat bij een auto van dit formaat niet onprettig is, maar je moet er wel aan wennen. In de stad is de Enclave log en onhandig door zijn afmetingen, maar op de snelweg is hij een echte kilometervreter.

De 3.6-liter V6 is een oude bekende van General Motors en levert hier 305 pk – beter dan 77% van de concurrentie uit deze periode. Het koppel van 353 Nm is gemiddeld, maar voldoende om dit gevaarte vlot op gang te trekken. De sprint naar 100 km/u duurt naar verwachting rond de 7 seconden, al is dat geen officieel cijfer van onze site.

Er is geen kleinere motor of hybride variant; je krijgt alleen deze V6, in FWD of AWD. Dat is eerlijk maar beperkt. Wie een zuinigere SUV zoekt, moet elders zijn. De FWD-versie is met 11,8 l/100 km iets minder dorstig dan de AWD (12,4 l/100 km), maar beide zijn allesbehalve zuinig te noemen.

De 9-traps automaat is de enige keuze en werkt prima, maar schakelt niet zo snel als een moderne DSG. Het is vooral een comfortbak, geen sportbak – en dat past bij de aard van de Enclave.

De stoelen zijn breed, zacht en Amerikaans gevormd – niet voor iedereen ideaal, maar voor lange ritten zeer comfortabel. De tweede zitrij biedt veel beenruimte en is ook voor volwassenen prima. De derde rij is zoals gebruikelijk vooral voor kinderen, maar volwassenen kunnen er een korte rit mee volhouden.

De vering is zacht en slokt hobbels moeiteloos op, maar dat gaat ten koste van de controle in bochten. Geluidsisolatie is uitstekend: weinig wind- of bandengeruis, waardoor je op de snelweg een rustige cabine hebt. In de stad voelt hij groot en log, maar dat is inherent aan dit formaat.

Het dashboard is overzichtelijk, met een grote 8-inch touchscreen dat fysieke knoppen combineert met aanraakbediening – een mix die we kunnen waarderen. De materialen zijn wisselend: zacht leer op de stoelen, maar hard plastic op de deurpanelen. De afwerking is degelijk, maar niet bijzonder.

Er is veel opbergruimte, van een flinke middenconsole tot ruime deurvakken. Het stuurwiel is dik en prettig, en de stoelverwarming werkt snel. Maar het digitale instrumentenpaneel is niet zo helder als bij Europese concurrenten, en de grafische stijl oogt gedateerd.

Met 668 liter kofferruimte achter de derde rij zit je in de top 10% van de concurrentie – dat is enorm. Klap de derde rij neer en je hebt een vrachtruimte waar een kleine verhuizing in past. De achterklep is elektrisch en het inlaadplatform ligt laag, wat handig is.

De tweede rij schuift makkelijk naar voren om bij de derde rij te komen, en er zijn Isofix-bevestigingen op alle buitenste stoelen. Het zicht rondom is redelijk, maar de hoge motorkap en brede C-stijlen maken parkeren lastig – parkeersensoren en camera zijn dan ook essentieel.

Met een lengte van ruim vijf meter is de Enclave een uitdaging in Europese parkeergarages. Hij past wel, maar je moet er niet mee door de binnenstad van Amsterdam willen. Voor wie veel ruimte nodig heeft en buiten de stad woont, is dit een prima keuze.

Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een oudere GM-interface en voelt niet zo vlot aan als moderne systemen. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de bediening via het touchscreen is soms traag. De stemherkenning is matig en begrijpt niet altijd wat je bedoelt.

Rijassistentie is er in de vorm van adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist en automatisch noodremmen, maar de systemen werken niet zo verfijnd als bij Europese merken. De rijstrookassistent stuurt soms onbedoeld bij, en de adaptieve cruise reageert wat abrupt. Het is technologie die er is, maar niet de beste in zijn klasse.

Het officiële verbruik van 11,8 l/100 km is ronduit hoog – beter dan slechts 5% van de concurrentie. Dat betekent in de praktijk dat je met een normale rijstijl al snel op 1 op 8 zit, en met een zware voet nog minder. De CO2-uitstoot is navenant, wat in veel landen hoge belastingen betekent.

De prijs van de Enclave is niet meegegeven, maar gezien het formaat en de uitrusting zal hij niet goedkoop zijn. Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk hoger dan gemiddeld door de grote V6 en het gewicht, en banden slijten sneller. Dit is geen auto voor wie elke euro omdraait; het is een auto voor wie van Amerikaans rijden houdt en de kosten voor lief neemt.