Cadillac Lyriq: Amerikaanse elektrische luxe met een Europees geweten

De Lyriq is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van bijna vijf meter en een breedte van 2,2 meter inclusief spiegels, staat hij als een Amerikaanse kolos op de weg. De scherpe, hoekige lijnen en de enorme verlichte grille – die bij Cadillac de 'zwarte kristal'-look heet – maken duidelijk dat dit geen ingetogen Europese SUV is. Hij schreeuwt om aandacht, en dat doet hij met verve.

De proporties zijn eigenaardig: hij is hoger dan een gewone sedan, maar lager dan de meeste SUV's, met een aflopende daklijn die hem een coupé-achtig silhouet geeft. Dat maakt hem visueel aantrekkelijk, maar het heeft consequenties voor de binnenruimte, waarover later meer. De eerste indruk is in ieder geval overweldigend, op een goede manier. Dit is een auto met karakter, iets wat in het elektrische SUV-segment steeds zeldzamer wordt.

Op basis van de specificaties – 347 pk, 440 Nm en een leeggewicht van 2.545 kg – verwacht je een logge slaper, maar de cijfers liegen niet: het vermogen is beter dan 85% van de concurrentie. De acceleratie zal vermoedelijk indrukwekkend zijn, zeker voor een auto van dit formaat. Het koppel is direct beschikbaar, zoals bij elke elektrische auto, maar Cadillac heeft de gasrespons waarschijnlijk afgestemd op comfort, niet op agressie.

De achterwielaandrijving is een interessante keuze in dit segment. Het maakt de Lyriq vermoedelijk speelser in de bochten dan de meeste vierwielaangedreven concurrenten, al zal het gewicht van 2,5 ton altijd voelbaar blijven. De vering is waarschijnlijk op comfort gericht, gezien de Amerikaanse traditie, maar de lage zwaartepunt van de batterij zal helpen om het bochtgedrag redelijk vlak te houden. Op de snelweg zal hij ongetwijfeld een rustige reisgenoot zijn, maar in de stad moet je rekening houden met zijn omvang.

De Lyriq is er in twee smaken: een 347 pk sterke achterwielaandrijver en een 507 pk sterke vierwielaandrijver. De eerste is de meest evenwichtige keuze: voldoende voor dagelijks gebruik, en met een lager gewicht (hoewel nog steeds fors) en een beter rijgedrag. De tweede is voor wie geen genoegen neemt met minder, maar je betaalt daarvoor in bereik en efficiëntie.

Beide versies delen hetzelfde 102 kWh-accupakket, wat aardig is voor een elektrische SUV. Het verbruik zal door het gewicht echter hoog liggen – verwacht geen wonderen. De acceleratie van de 347 pk-versie zal vermoedelijk rond de 6 seconden naar 100 km/u liggen, wat respectabel is maar niet spectaculair. De 507 pk-versie zal duidelijk sneller zijn, maar het extra vermogen is vooral merkbaar bij het invoegen of inhalen, niet in dagelijks gebruik. De concurrentie van de Volvo EX90 (517 pk) en de Mercedes-Maybach S 580 e (510 pk) laat zien dat dit segment zich richt op prestaties, maar de Lyriq doet daar prima in mee.

Comfort is waar Cadillac altijd in heeft uitgeblonken, en de Lyriq lijkt die traditie voort te zetten. De stoelen zijn vermoedelijk breed en zacht, met voldoende verstelmogelijkheden. De vering is waarschijnlijk afgestemd op het gladstrijken van oneffenheden, wat hem ideaal maakt voor lange ritten op de snelweg. Het lage geluidsniveau in de cabine – elektrisch, geen motor – zal bijdragen aan een rustige sfeer.

Maar er zijn kanttekeningen. Het gewicht van 2.545 kg betekent dat de vering hard moet werken om de auto in bedwang te houden, en op slecht onderhouden wegen zou de achteras vermoedelijk wat onrustig kunnen worden. De hoge instap en de aflopende daklijn kunnen het in- en uitstappen voor lange mensen of minder mobiele passagiers lastig maken. En hoewel de stoelen comfortabel lijken, is de achterbank – zoals bij veel coupé-SUV's – iets krapper dan je op basis van de buitenmaten zou hopen.

Het interieur van de Lyriq is een mengelmoes van modern en klassiek Amerikaans. Het meest opvallende element is het 33-inch gebogen display dat het hele dashboard beslaat – een spectaculair gezicht, maar ook een beetje overweldigend. De materialen zijn van hoog niveau, met leder en zachte kunststoffen, al zijn er hier en daar harde plastics die niet passen bij het prijsniveau.

De ergonomie is wisselend. Veel functies zijn ondergebracht in het infotainmentsysteem, wat betekent dat je voor simpele handelingen zoals het regelen van de ventilatie door menu's moet navigeren. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor het volume en de klimaatregeling, al zijn die niet altijd logisch geplaatst. De afwerking is solide, maar niet op het niveau van een Duitse premiumauto – er zitten wat kieren en spleten die je bij een Mercedes of BMW niet zou tolereren. Toch heeft het interieur een zekere charme, met details zoals de subtiele verlichting en de opvallende luidsprekerroosters.

Met een kofferbak van 793 liter is de Lyriq een van de ruimste in zijn klasse – beter dan 93% van de concurrentie. Dat is een groot pluspunt voor gezinnen of mensen die veel spullen vervoeren. De achterbank is minder indrukwekkend: de aflopende daklijn zorgt voor een beperkte hoofdruimte achterin, en de beenruimte is niet uitzonderlijk voor een auto van bijna vijf meter lang.

Het instappen is gemakkelijk voorin, maar achterin moet je wat bukken. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen en de hoge schouderlijn, dus parkeren zal vooral op camera's en sensoren moeten vertrouwen. Die zijn gelukkig uitgebreid, maar de auto is met 2.207 mm breed (inclusief spiegels) een uitdaging in parkeergarages. De hoge zitpositie geeft een goed overzicht, maar de enorme motorkap maakt het inschatten van de voorkant lastig.

Het 33-inch display is het blikvanger van de Lyriq, en het is een van de weinige systemen die echt indrukwekkend is in dit segment. De grafische kwaliteit is hoog, en de bediening is redelijk intuïtief, al vergt het even wennen aan de indeling. De stemherkenning werkt vermoedelijk goed, maar er zijn nog wat kinderziektes – zoals trage responstijden en soms onlogische menu's – die je bij een Volvo EX90 niet tegenkomt.

De rijassistentie is uitgebreid, met adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en een dodehoekmonitor. Cadillac's Super Cruise – een semi-autonoom systeem – is in sommige markten beschikbaar, maar of het in Europa goed werkt, is nog de vraag. De connected diensten zijn overzichtelijk, maar het aanbod is minder uitgebreid dan bij de Europese concurrentie. Kortom: de technologie is indrukwekkend op papier, maar in de praktijk moet het nog bewijzen dat het net zo goed werkt als bij de Duitse of Scandinavische merken.

Het officiële verbruik van de Lyriq is niet opgegeven, maar op basis van het gewicht en de accucapaciteit is het duidelijk dat dit geen zuinige elektrische auto is. Het leeggewicht van 2.545 kg is een van de hoogste in zijn klasse – slechts 4% van vergelijkbare auto's is zwaarder – en dat zal ten koste gaan van het bereik. In de praktijk kun je vermoedelijk rekenen op een verbruik van rond de 25 kWh/100 km, wat resulteert in een bereik van zo'n 400 kilometer in de beste omstandigheden.

De prijs van de Lyriq is niet opgegeven, maar gezien zijn concurrenten – de Volvo EX90 en Mercedes-Maybach S 580 e – ligt hij vermoedelijk in het hogere segment. Dat betekent dat je diep in de buidel moet tasten, en dat de afschrijving op een Amerikaanse premium-elektrische auto een onzekere factor is. Het onderhoud is waarschijnlijk eenvoudig, omdat er minder bewegende delen zijn dan bij een verbrandingsmotor, maar de banden – gezien het gewicht en vermogen – zullen snel slijten. Kortom: dit is geen auto voor de kostenbewuste rijder.