Caterham Seven 160: de lichtste auto die je voor je rijbewijs kunt kopen

De Caterham Seven 160 is geen auto die je over het hoofd ziet. Hij is klein, laag en hoekig, met wielen die buiten de carrosserie steken en een motor die je gewoon kunt aanraken als je ernaast staat. Het is een kitcar die sinds de jaren '70 nauwelijks is veranderd, en dat is precies de charme. Hij ziet eruit alsof hij is getekend door iemand die alleen een liniaal en een potlood had.

Het interieur is al net zo minimalistisch: een stuur, een paar klokken, een rij schakelaars en een dun laagje aluminium. Het is geen plek om indruk te maken op je buurman, maar wel een die je meteen vertelt waar het hier om draait: rijden. En met 490 kg leeggewicht is hij lichter dan vrijwel elke andere auto op de weg, een getal dat je respect afdwingt.

Op basis van de cijfers is de Seven 160 een auto die je als bestuurder volledig in beslag neemt. De besturing is direct en zonder bekrachtiging, dus je voelt elke steen in het asfalt. Het weggedrag wordt vooral bepaald door het lage gewicht en de achterwielaandrijving; met 81 pk hoef je geen angst te hebben voor overstuur, maar je kunt wel spelen met de balans.

De vering is stug, het stuur staat bijna verticaal en je zit met je billen bijna op het asfalt. De remmen zijn klein maar meer dan voldoende bij dit gewicht. Op de snelweg is het een lawaaiige en vermoeiende ervaring, maar op een bochtig parcours is er weinig dat zo puur aanvoelt. De acceleratie van 6,7 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend voor een sportwagen, maar het voelt sneller door de wind en het geluid.

De 0.66-liter driecilinder van Suzuki is een klein wonder. Met 81 pk en 107 Nm koppel is het geen krachtpatser, maar in een auto van 490 kg is dat genoeg om vlot mee te komen. De motor is soepel en bereid om toeren te maken, maar je moet hem wel hard laten draaien om vooruitgang te boeken. Het is geen motor die je op zijn kont geeft, maar wel een die je uitnodigt om te schakelen.

De topsnelheid van 161 km/u is vooral theoretisch; bij die snelheid voel je elk zuchtje wind en is het geluidsniveau oorverdovend. De handgeschakelde vijfversnellingsbak is mechanisch en precies, met een korte slag die je dwingt om te spelen. Vergelijk hem niet met een Peugeot 108 of een Hyundai Grand i10; die zijn gemaakt voor vervoer, deze is gemaakt voor vermaak.

Comfort is een woord dat Caterham kent, maar niet toepast. De stoelen zijn dunne kuipjes die je stevig vasthouden, maar ze bieden weinig demping. Elke oneffenheid in de weg voel je tot in je ruggengraat, en na een uur rijden heb je het gevoel alsof je een bokswedstrijd hebt gehad.

De geluidsisolatie is nihil, windgeruis is constant en de motor klinkt vlak achter je. Het is niet de auto om mee naar Zuid-Frankrijk te rijden, maar voor een uurtje op zondagochtend is het precies goed. Je moet het zien als een motorfiets met vier wielen: het gaat om de sensatie, niet om het comfort.

Het interieur van de Seven 160 is een ode aan eenvoud. Er is geen dashboard, geen airbag, geen audio, geen verwarming die je echt warm houdt. Wat je krijgt is een stuur, een paar instrumenten en een hoop aluminium en glasvezel. Het is kaal, maar wel functioneel.

De afwerking is basic, met zichtbare schroeven en kabeltjes die je in een normale auto nooit zou zien. Maar dat hoort bij het karakter: dit is een auto die je zelf in elkaar kunt zetten, en dat zie je. De ergonomie is prima voor iemand die niet te lang is, maar het instappen vereist een gymnastische oefening die je niet elke dag wilt doen.

Praktisch is de Seven 160 niet. Er is geen kofferbak, alleen een klein rekje achter de stoelen waar je een helm of een tas kunt vastgespen. De achterbank is er niet, en de passagiersstoel is optioneel. Je koopt deze auto niet voor je wekelijkse boodschappen.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het een gok; er zijn alleen kleine spiegels die trillen bij snelheid. Parkeren is makkelijk door de kleine afmetingen, maar je zit zo laag dat je bij elke drempel moet opletten. Het is een auto voor één doel, en dat is niet vervoer.

Technologie is hier een vies woord. Er is geen infotainment, geen navigatie, geen rijassistentie. Je hebt een snelheidsmeter, een toerenteller en een handvol schakelaars voor lichten en ruitenwissers. Dat is alles.

De enige moderne concessie is een 12V-aansluiting die je kunt gebruiken voor een telefoonhouder, maar zelfs dat voelt als een aanslag op de puriteit. Caterham levert optioneel wel wat elektronica, maar wie een Seven koopt, weet beter. Het is een van de weinige auto's waar minder technologie juist een pluspunt is.

Met een officieel verbruik van 4,9 l/100 km en een CO2-uitstoot van 114 g/km is de Seven 160 relatief zuinig, zeker als je bedenkt hoe je hem rijdt. Het lage gewicht helpt, maar je moet wel vaak schakelen om de motor in zijn kracht te houden.

De prijs is hoog voor wat je krijgt, maar je betaalt voor de exclusiviteit en het rijplezier. Onderhoud is eenvoudig omdat de techniek bekend is, maar de banden zijn klein en goedkoop. Verzekering is voor een sportwagen verrassend laag, maar verwacht geen comfort of garantie zoals bij een mainstream auto.