Caterham Seven 620 R: 314 pk in een auto die minder weegt dan een liter cola

De Caterham Seven 620 R ziet eruit alsof iemand een jaren '60 raceauto heeft gekrompen in de wasmachine en er vervolgens een motor van een sportieve Ford Focus in heeft gegooid. Het is een auto die geen enkele poging doet om mooi of subtiel te zijn; het is een statement van puur functionalisme. De wielen steken buiten de carrosserie uit, de koplampen lijken op losse accessoires en de uitlaat is gewoon een pijp die uit de zijkant steekt. Het is lelijk op een manier die je niet anders kunt dan respecteren.

Stap je in, dan valt het interieur nog meer op door zijn eenvoud. Er is geen dashboard, geen infotainment, geen airconditioning. Alleen een stuur, een paar instrumenten en een rij schakelaars die eruitzien alsof ze uit een elektronicawinkel komen. Het is spartaans, maar wel logisch. Alles wat er is, heeft een doel. De eerste indruk is overweldigend, niet door luxe, maar door de pure focus op rijden.

Op basis van de cijfers is de Caterham Seven 620 R een auto die je volledig in beslag neemt. Met een gewicht van 545 kg en 314 pk is de pk-per-ton-verhouding absurd hoog. De acceleratie zal vermoedelijk adembenemend zijn, maar het gaat hier niet om rechte lijnen. Het chassis is star en de ophanging is stug afgesteld, wat betekent dat je elk oneffenheidje in de weg voelt. Maar dat is precies de bedoeling: je krijgt constante feedback van de weg, waardoor je de auto tot op de millimeter kunt plaatsen.

De besturing is direct en zonder servo-ondersteuning, dus je voelt elke steen en elke bandenslijtage. In bochten zal de auto vermoedelijk ongelooflijk snel reageren, maar ook onvoorspelbaar kunnen zijn als je te veel gas geeft. Het is een auto die je respect afdwingt, maar ook beloont als je hem goed bestuurt. Op de snelweg is het een ander verhaal: de windruis is oorverdovend, de zit is laag en je wordt constant heen en weer geschud. Dit is geen auto voor lange afstanden, maar voor bochtige wegen en circuits.

De 2.0 Duratec-motor is een bekende krachtbron, maar in deze auto krijgt hij een heel ander karakter. Met 314 pk en 297 Nm koppel is hij niet extreem krachtig in absolute cijfers, maar in een auto van 545 kg is het een kanon. De acceleratie zal vermoedelijk verbluffend zijn, met een 0-100 km/u-tijd die waarschijnlijk onder de 3,5 seconden ligt, al geven de specificaties geen exact cijfer. De topsnelheid van 249 km/u is minder relevant, want bij die snelheid lig je waarschijnlijk te vechten met de wind in plaats van te genieten.

De motor is gekoppeld aan een handgeschakelde versnellingsbak, wat de enige juiste keuze is voor een auto als deze. De korte overbrengingen en de responsieve motor maken het een feest om te schakelen. Het koppel is niet extreem hoog, maar dankzij het lage gewicht hoef je de motor niet altijd hoog in de toeren te houden. Het is een motor die je graag laat gillen, maar die ook genoeg trekkracht heeft voor normaal rijden. Het is een pure, analoge ervaring, zonder elektronische hulpmiddelen die het werk voor je doen.

Comfort is niet het doel van de Caterham Seven 620 R, en dat merk je aan alles. De stoelen zijn dunne kuipstoelen met minimale vulling, die je vasthouden maar weinig demping bieden. De ophanging is keihard, waardoor je elke oneffenheid in de weg voelt. Dit is geen auto om dagelijks in te rijden; na een half uur ben je vermoedelijk vermoeid en na een uur heb je rugpijn. Maar dat is niet per se een minpunt, het is een keuze. De auto is ontworpen voor korte, intense ritten, niet voor lange reizen.

De geluidsisolatie is niet-existent. Je hoort de motor, de wind en de banden constant. Het is een kakofonie van geluiden die bijdraagt aan de ervaring, maar het is vermoeiend op lange ritten. Het dak is een eenvoudige kap die je handmatig moet bevestigen, en het biedt weinig bescherming tegen regen of wind. Als je comfort zoekt, moet je elders kijken, maar als je op zoek bent naar een pure rijervaring, is dit onderdeel van de charme.

Het interieur van de Caterham Seven 620 R is een oefening in minimalisme. Er is geen infotainmentsysteem, geen airconditioning, geen elektrische ramen. In plaats daarvan krijg je een stuur, een paar analoge instrumenten en een rij schakelaars die eruitzien alsof ze uit een elektronicawinkel komen. Het is spartaans, maar wel logisch. Alles wat er is, heeft een doel. De materialen zijn eenvoudig, maar degelijk, en de afwerking is prima voor een auto die vooral bedoeld is om te rijden.

De ergonomie is verrassend goed, gezien de eenvoud. De pedalen zijn goed geplaatst, het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar, en de versnellingspook ligt lekker in de hand. De instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, maar je zult ze vermoedelijk weinig gebruiken omdat je ogen op de weg moeten blijven. Er zijn geen opbergvakken, geen bekerhouders en geen plek voor je telefoon. Dat is een probleem als je gewend bent aan moderne gemakken, maar het draagt bij aan de pure ervaring.

Praktisch is de Caterham Seven 620 R niet. Er is geen kofferbak, alleen een klein vak achter de stoelen waar je een rugtas in kwijt kunt. De deuren zijn er niet, alleen kleine zijschermen die je kunt bevestigen als het regent. Instappen is een acrobatische oefening, vooral als je niet zo lenig bent. Je moet over de drempel stappen en jezelf in de kuipstoel laten zakken. Het is een auto die je niet even snel pakt voor een boodschap, maar die je bewust kiest voor een ritje.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt dankzij de smalle spiegel en de brede achtervleugel. Parkeren is eenvoudig vanwege de kleine afmetingen, maar je zit zo laag dat je auto's om je heen nauwelijks kunt zien. De Caterham is een auto die je koopt voor het rijden, niet voor het vervoeren van mensen of spullen. Het is een speeltje voor de zondag, geen dagelijkse metgezel.

Technologie is in de Caterham Seven 620 R beperkt tot het essentiële. Er is geen infotainmentsysteem, geen navigatie, geen smartphone-integratie. In plaats daarvan krijg je een eenvoudig instrumentenpaneel met een snelheidsmeter, een toerenteller en een aantal waarschuwingslampjes. Er is ook een datalogger die je kunt gebruiken op het circuit, maar dat is een optie die je moet bijbestellen. Het is een verademing in een wereld waarin auto's vol zitten met schermen en menu's, maar het is niet voor iedereen weggelegd.

De rijassistentiesystemen die we tegenwoordig gewend zijn, zoals ABS en tractiecontrole, zijn niet eens standaard. De 620 R is zo licht dat hij geen elektronische hulpmiddelen nodig heeft, maar het betekent wel dat je volledig op je eigen vaardigheden moet vertrouwen. Er is geen stuurbekrachtiging, dus je moet zelf kracht zetten bij lage snelheden. Het is een pure, analoge auto die je terugbrengt naar de basis van het autorijden. Dat is zowel zijn grootste kracht als zijn grootste zwakte.

Het officiële verbruik van de Caterham Seven 620 R is niet opgegeven, maar je kunt er donder op zeggen dat het hoog zal zijn als je het maximale uit de motor haalt. Met 314 pk en een gewicht van 545 kg is het een auto die je uitnodigt om hard te rijden, en dat zal ten koste gaan van het verbruik. De CO2-uitstoot is ook niet opgegeven, maar gezien het sportieve karakter en het lage gewicht zal het relatief gunstig zijn in vergelijking met zwaardere sportwagens.

De prijs van de Caterham Seven 620 R is hoog, maar je krijgt er wel een auto voor die in zijn klasse ongeëvenaard is. De onderhoudskosten zijn vermoedelijk laag, omdat er weinig is dat kapot kan gaan. Maar als er iets kapot gaat, kan het duur zijn omdat het een nicheproduct is. Banden slijten snel door het lage gewicht en de hoge prestaties, maar ze zijn klein en relatief goedkoop. Al met al is het een betaalbare manier om een extreme sportwagen te bezitten, als je het lef hebt.