Chevrolet Equinox: Amerikaans ruimtegevoel met een dorstige 2.0 turbo

De Chevrolet Equinox ziet er precies zo uit als je van een Amerikaanse middenklasser mag verwachten: een stevige, ietwat vierkante verschijning met een flinke grille en brede schouders. Met 4,65 meter lengte is hij niet extreem groot, maar hij staat wel nadrukkelijk op de weg. De hoge motorkap en het glimmende chroomwerk geven hem een beetje een 'ik ben er ook nog'-uitstraling, al is dat tegenwoordig misschien juist verfrissend tussen al die gladde Europese SUV's.

Binnenin is de eerste indruk wisselend. Je zit hoog en hebt een prima overzicht, maar het dashboard is vooral een aaneenschakeling van harde plastics. Het design is logisch en overzichtelijk, met een groot scherm in het midden en duidelijke bedieningselementen. Niet chic, maar wel functioneel. Chevrolet richt zich duidelijk op de praktijk, niet op het gevoel.

De Equinox is geen auto die je om zijn schoonheid koopt. Hij moet het hebben van ruimte, comfort en een flinke dosis Amerikaans zelfvertrouwen. En dat is prima, zolang je weet waar je aan begint.

Met 256 pk en 353 Nm koppel heeft de Equinox geen gebrek aan pit. De 2.0-liter turbomotor reageert vlot en trekt vanaf lage toerentallen lekker door. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit: oneffenheden worden vakkundig weggefilterd, maar in snelle bochten voel je duidelijk dat dit geen bochtenvreter is. De besturing is licht en vrij gevoelloos, wat bij rustig rijden prima is, maar bij hogere snelheden wat meer directheid zou mogen hebben.

Op de snelweg is de Equinox op zijn best. Hij ligt stabiel, is goed geïsoleerd van wind- en bandengeluid en stuurt ontspannen. In de stad voelt hij door zijn formaat wat log aan, maar het hoge zitpunt en de duidelijke spiegels compenseren dat redelijk. De remmen doen hun werk goed, al had de pedaalgevoeligheid wat progressiever gemogen.

Kortom: de Equinox is geen auto voor de sportieve rijder, maar wel een die je zonder klachten door Nederland loodst. Het onderstel is comfortabel, de motor krachtig genoeg om vlot mee te komen, en het geheel voelt degelijk aan. Wie op zoek is naar rijplezier in de bochtige zin van het woord, moet elders zijn.

Chevrolet levert de Equinox met twee benzinemotoren: een 1.5-liter met 170 pk en een 2.0-liter met 256 pk. De 1.5 is vooral voor de zuinige rijder, al is 'zuinig' met 9,4 l/100 km een relatief begrip. De 2.0 is de motor die je wilt: hij trekt de auto met 353 Nm koppel moeiteloos op snelheid en sprint in 6,6 seconden naar 100 km/u. Daarmee zit je in hetzelfde tempo als een Audi Q5 45 TFSI, al komt die wel met vierwielaandrijving en een strakker onderstel.

De 2.0-liter is gekoppeld aan een negentrapsautomaat die over het algemeen soepel schakelt. Alleen bij vlot wegrijden kan hij soms wat aarzelen, maar dat is een detail. Het verbruik van 10,7 l/100 km is wel een smet op de blazoen: in de praktijk zul je al snel tegen de 11 tot 12 liter aanlopen, zeker als je het vermogen ook echt gebruikt. Dat is fors, zeker vergeleken met Europese concurrenten.

De topsnelheid van 225 km/u is voor een SUV van dit formaat meer dan genoeg, al zul je op Duitse snelwegen vooral het verbruik zien oplopen. Wie kiest voor de 1.5-liter, doet dat bewust om te besparen, maar dan verlies je wel het karakter van de auto. De Equinox is met de 2.0 onder de kap het meest overtuigend.

De stoelen van de Equinox zijn breed en zacht, typisch Amerikaans. Ze bieden voldoende steun voor lange ritten, al hadden de zijkanten iets meer contour mogen hebben. De vering is comfortabel afgesteld: je glijdt over hobbels en kuilen, en op de snelweg is de auto opvallend rustig. Het geluidsniveau is prima, al hoor je bij hoge snelheden wel wat windruis langs de grote spiegels.

Voorin is er ruimte genoeg, ook voor lange bestuurders. De elektrisch verstelbare stoelen (in de hogere uitvoeringen) maken het makkelijk om een goede zitpositie te vinden. Achterin is de ruimte eveneens royaal: drie volwassenen kunnen zonder problemen plaatsnemen, al is de middelste zitpositie wat harder. De achterbank is wel iets te vlak voor echt lang zitten, maar voor kinderen of kortere ritten prima.

In de stad is de Equinox dankzij het hoge zitpunt en de goede demping comfortabel, al voel je bij lage snelheden wel dat hij met 1.604 kg geen lichtgewicht is. De auto is meer op zijn plek op de snelweg dan in de stad, maar beide omgevingen zijn prima te doen. Het is een auto die je na een lange rit nog steeds fris uitstapt.

Het interieur van de Equinox is functioneel, maar niet bijzonder. Het dashboard is overzichtelijk, met een groot touchscreen en duidelijke knoppen voor de airco. Toch zit er veel hard plastic, vooral op het onderste deel van het dashboard en de deurpanelen. Dat is jammer, want de prijs van de Equinox is niet mals. Een SEAT Tarraco of Škoda Kodiaq biedt voor minder geld een beter afgewerkt interieur.

De bediening is gelukkig wel logisch. De klimaatregeling heeft fysieke knoppen, wat in deze tijd van alles-in-het-scherm een verademing is. Het infotainmentsysteem werkt vlot en is redelijk intuïtief, al had de grafische vormgeving wat moderner gemogen. De materialen voelen degelijk aan, maar niet premium. Je merkt dat Chevrolet vooral op functionaliteit heeft gelet.

Een opvallend detail is de grote opbergruimte onder de armsteun, die makkelijk een tablet of een paar flessen water herbergt. Verder zijn er voldoende bekerhouders en een draadloze telefoonlader in de hogere uitvoeringen. Het interieur is dus praktisch, maar het mist de verfijning die je bij Europese concurrenten wel vindt.

Met een kofferbak van 847 liter is de Equinox een van de ruimste in zijn klasse. Dat is een groot voordeel voor gezinnen of mensen die veel bagage vervoeren. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er een vrijwel vlakke laadvloer ontstaat. De laadopening is breed en laag, wat het in- en uitladen makkelijk maakt.

De achterbank biedt veel beenruimte, maar de hoofdruimte is voor lange passagiers wat krap als ze helemaal achterin zitten. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt. Het zicht naar voren en opzij is goed, maar naar achteren is het beperkt door de hoge achterklep en de kleine achterruit. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn dan ook geen overbodige luxe.

De Equinox is met 1.844 mm breed een flinke auto, maar in de stad is hij met de parkeersensoren goed te manoeuvreren. Het hoge zitpunt geeft een goed overzicht, al moet je bij het parkeren in smalle parkeergarages wel opletten. De auto is duidelijk ontworpen voor de Amerikaanse markt, waar ruimte belangrijker is dan compactheid.

Het infotainmentsysteem van de Equinox draait op een systeem dat Chevrolet al een tijdje gebruikt. Het werkt vlot en is redelijk intuïtief, maar de grafische vormgeving oogt wat gedateerd. Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, en draadloos in de meeste uitvoeringen. De geluidskwaliteit van het standaard audiosysteem is voldoende, maar niet bijzonder.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar ze werken niet altijd even soepel. De adaptieve cruisecontrol houdt netjes afstand, maar het rijstrookassistentiesysteem grijpt soms wat abrupt in. De dodehoekwaarschuwing is wel goed geregeld en de achteruitrijcamera geeft een scherp beeld. Het systeem is dus functioneel, maar niet zo verfijnd als bij de Duitse concurrentie.

Chevrolet biedt een app waarmee je de auto op afstand kunt starten en op slot doen, wat handig is in de winter. Verder is er een wifi-hotspot aan boord, al is dat in Europa minder relevant. De technologie is dus ruim voldoende, maar niet baanbrekend. Het is meer een kwestie van doen wat nodig is, dan van vernieuwen.

Het officiële verbruik van de 2.0-liter is 10,7 l/100 km, maar in de praktijk zul je daar al snel boven zitten. Met een rustige rijstijl kom je misschien aan 11 liter, maar zodra je het vermogen gebruikt, loopt het op naar 12 of meer. Dat is fors, zeker vergeleken met de SEAT Tarraco 2.0 TSI die met 7,5 l/100 km een stuk zuiniger is. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat in sommige landen extra belasting betekent.

De prijs van de Equinox is niet mals. Hij zit in dezelfde prijsklasse als de Audi Q5 en de Škoda Enyaq Coupé, maar biedt minder technologische verfijning. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar het hoge verbruik en de wegenbelasting (door het hoge gewicht) maken hem duur in het dagelijks gebruik. De 1.5-liter is zuiniger, maar dan verlies je wel het vermogen.

Wie overweegt een Equinox te kopen, moet zich realiseren dat hij vooral een Amerikaanse auto is. Dat betekent: veel ruimte en vermogen voor relatief weinig geld, maar ook een hoog verbruik en minder verfijning. Als je dat accepteert, is het een prima auto. Maar voor de meeste Europese kopers zijn er betere keuzes.