Chrysler Pacifica: Amerikaans familiediner met een flinke rekening

De Chrysler Pacifica is niet subtiel. Met een lengte van 5.177 mm en een breedte van 2.022 mm is het een kolos die je niet over het hoofd ziet. De styling is typisch Amerikaans: veel chroom, een hoge neus en een glooiende daklijn die moet verbergen dat dit in de basis een MPV is. Het resultaat is een auto die er eigenlijk best stoer uitziet, maar in een Europese straat staat als een olifant in een porseleinkast.

Het interieur maakt meteen duidelijk waar het hier om draait: ruimte. De Pacifica is een van de weinige echte MPV's die nog bestaan, en dat zie je aan de hoge zit, de grote ramen en het gevoel van luchtigheid. De materialen zijn degelijk, maar niet luxueus – het is meer 'Amerikaans solide' dan 'Duits verfijnd'. De eerste indruk is vooral: enorm, robuust en een beetje ouderwets, maar niet onaangenaam.

Met een gewicht van 2.262 kg is de Pacifica geen lichtgewicht, en dat voel je in de besturing. Die is licht en vaag, zoals je van een grote Amerikaan mag verwachten, en in bochten helt de carrosserie behoorlijk. Maar de vierwielaandrijving geeft wel vertrouwen op nat wegdek, en het onderstel is vooral gericht op comfort, niet op dynamiek. Verwacht geen bochtenvreugde, maar wel een rustige, voorspelbare rit.

Op de snelweg is de Pacifica op zijn best. Hij rechtuit stabiel, is stil en de motor draait ongemerkt mee. In de stad is het een ander verhaal: de afmetingen maken parkeren een uitdaging, en het gewicht zorgt voor een log gevoel bij het wegrijden bij stoplichten. De remmen doen hun werk, maar je voelt dat ze het zwaar hebben met al die kilo's. Dit is een auto die gemaakt is voor lange rechten stukken, niet voor de binnenstad.

De 3.6-liter V6 is een bekend blok van Stellantis, en met 287 pk en 355 Nm is het in deze klasse bovengemiddeld – beter dan 69% van de concurrentie. De acceleratie zal met dit gewicht niet indrukwekkend zijn, maar de V6 klinkt lekker en trekt soepel op. De negentraps automaat schakelt vloeiend, maar is soms traag wanneer je snel wilt inhalen. Het is een ouderwetse, maar prettige aandrijflijn.

Het probleem is niet het vermogen, maar het verbruik. Officiële cijfers ontbreken in de specificaties, maar met een V6 en 2.262 kg kun je rekenen op een reëel verbruik van ruim 1 op 8. In een tijd waarin de BMW iX3 en Honda Prologue elektrisch rijden, is dit een lastig verhaal. De Pacifica is de enige met een V6, maar dat is ook meteen het zwakke punt: het is een motor uit een ander tijdperk.

De vierwielaandrijving is standaard en dat is een pluspunt voor wie in bergachtig of sneeuwrijk terrein rijdt. Het systeem is niet sportief, maar wel effectief. De negentrapsbak is over het algemeen comfortabel, maar schakelt soms onrustig bij lage snelheden. Als je het rustig aan doet, is de aandrijving prima; als je haast hebt, moet je geduld hebben.

Comfort is waar de Pacifica excelleert. De stoelen zijn groot, zacht en bieden veel steun, en de vering slokt hobbels moeiteloos op. Dit is een auto die gemaakt is om uren achter elkaar te rijden zonder vermoeid te raken. De tweede zitrij is net zo comfortabel als de eerste, met veel beenruimte en verstelbare stoelen. De derde rij is minder ruim, maar voor kinderen prima.

De geluidsisolatie is goed: wind- en bandengeluid worden goed gedempt, en de V6 is op kruissnelheid nauwelijks hoorbaar. Alleen bij hard accelereren klinkt hij duidelijk aanwezig. In de stad is de grote auto wat onhandig, maar het comfort maakt veel goed. Voor lange reizen is dit een van de beste auto's in zijn klasse, al moet je de benzinepomp wel als tussenstop inplannen.

Het interieur van de Pacifica is functioneel maar gedateerd. Er is veel hard plastic, maar de afwerking is degelijk. Het dashboard is overzichtelijk, met grote knoppen en een duidelijk instrumentarium. Het infotainmentsysteem is echter niet meer van deze tijd: de graphics zijn simpel en de bediening is niet altijd logisch. Er is nog een fysieke volumeknop en dat is fijn, maar de rest is vooral ouderwets.

De ruimte is indrukwekkend: overal zijn opbergvakken, bekerhouders en USB-poorten. De stoelen zijn groot en comfortabel, maar de derde rij is alleen geschikt voor kinderen. De achterklep is elektrisch en de ramen zijn groot, wat het gevoel van ruimte vergroot. Maar wie gewend is aan moderne Europese of Aziatische interieurs, zal het gevoel hebben een stap terug in de tijd te zetten.

Met een kofferruimte van 915 liter – beter dan 94% van de concurrentie – is de Pacifica een meester in praktisch gebruik. De achterstoelen kunnen volledig in de vloer wegklappen, waardoor een enorm laadvlak ontstaat. De derde rij is echter krap voor volwassenen, en de instap naar achteren is niet ideaal. Maar voor gezinnen met kinderen is dit een droomauto.

Het zicht rondom is goed dankzij de grote ramen, maar de auto is zo breed dat je in de stad regelmatig moet gokken waar de zijkant is. Parkeren is een uitdaging, zeker zonder camera's – die zijn er wel, maar het beeld is niet geweldig. De draaicirkel is groot, en op smalle wegen moet je soms even steken. Praktisch voor lange ritten, minder voor de stad.

De technologie in de Pacifica is duidelijk niet het sterkste punt. Het infotainmentsysteem is traag, de navigatie is omslachtig en Apple CarPlay/Android Auto werken, maar de interface is niet geoptimaliseerd voor het grote scherm. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping zijn aanwezig, maar werken niet zo soepel als bij Europese concurrenten. Het is allemaal functioneel, maar niet meer dan dat.

Wat wel aardig is, zijn de USB-poorten door de hele auto en de optionele ingebouwde stofzuiger – een typisch Amerikaans detail dat je nergens anders ziet. Maar de veiligheidssystemen zijn niet up-to-date: zo ontbreekt bijvoorbeeld een goed functionerende verkeersbordherkenning. In een auto van dit formaat en gewicht is dat een gemiste kans, zeker gezien de prijs die je betaalt.

Officiële verbruikscijfers ontbreken voor de Pacifica, maar met een V6 en 2.262 kg is het duidelijk: dit is een dorstige auto. Je kunt rekenen op een reëel verbruik van rond de 12 liter per 100 km of meer, en met de huidige brandstofprijzen is dat een dure grap. De CO2-uitstoot zal hoog zijn, wat hem in veel landen duur maakt in wegenbelasting. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van de Pacifica is niet vermeld, maar gezien het formaat en de uitrusting zal hij niet goedkoop zijn. Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk redelijk, maar banden zijn groot en duur, en de V6 is niet zuinig. In vergelijking met elektrische concurrenten zoals de BMW iX3 of Honda Prologue is de Pacifica op elk vlak duurder in gebruik, behalve als je heel veel kilometers maakt – maar dan is een EV veel beter.