Citroën C4 Picasso: ruimtewonder met een eigen wil

De C4 Picasso is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn 4,44 meter lengte en 1,61 meter hoogte zit hij vol eigenzinnige lijnen. De gesplitste koplampen en de hoge gordellijn geven hem een apart, bijna conceptauto-achtig uiterlijk. Het is niet mooi of lelijk, maar het heeft karakter – iets wat veel concurrenten missen.

Het dak lijkt te zweven dankzij de verchroomde dakrails en de A-stijl die visueel gescheiden is. Binnenin valt het panoramadak direct op; het geeft een enorme lichtinval. De eerste indruk is er een van ruimte en licht, al moet je wennen aan het kleine stuur en de hoge zitpositie. Het is duidelijk een auto die ontworpen is met het gezin voor ogen, niet met de rijder.

Op basis van de specificaties – 165 pk, 240 Nm en een leeggewicht van 1.310 kg – mag je verwachten dat de 1.6 THP de C4 Picasso vlot genoeg voortstuwt. De acceleratie van 8,4 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend voor een auto met dit vermogen, maar het gewicht van de auto speelt parten. De besturing is licht en comfortabel, maar niet bijzonder communicatief. In de stad is dat prima, op de snelweg voelt hij stabiel.

Het onderstel is duidelijk op comfort gericht. Oneffenheden worden goed geabsorbeerd, maar in snelle bochten kantelt de carrosserie merkbaar. Dat is geen verrassing voor een MPV, maar het betekent wel dat je niet te enthousiast moet rijden. De remmen zijn krachtig genoeg, maar de respons is niet bijster scherp. Kortom: dit is een auto die je rustig laat rijden, niet eentje die uitnodigt tot sportief rijgedrag.

Het motorgamma van de C4 Picasso is breed, met zowel benzine- als dieselmotoren. De 1.2 PureTech is er in 110 en 130 pk, en is een soepele driecilinder die vooral in de stad voldoende is. De 1.6 THP 165 die hier als uitgangspunt dient, is de krachtigste benzine. Met 240 Nm koppel trekt hij aardig op, maar hij is niet overmatig snel – de acceleratie van 8,4 seconden is middelmatig. De 6-traps automaat schakelt vloeiend, maar soms wat traag.

De diesels zijn de echte sterren van het gamma. De 1.6 BlueHDI 120 is zuinig en biedt voldoende kracht voor dagelijks gebruik, terwijl de 2.0 BlueHDI 150 meer souplesse biedt voor wie vaak vol beladen rijdt. De handgeschakelde versnellingsbakken zijn prettig, de automaat is comfortabel maar niet sportief. Kortom: kies vooral op basis van je jaarkilometers, want de benzineversies zijn niet de meest inspirerende.

De stoelen van de C4 Picasso zijn zacht en bieden goede ondersteuning voor lange ritten. De hoge zitpositie geeft een goed overzicht, en het interieur is stil – al is er bij hogere snelheden wel wat windgeruis rond de A-stijlen. De vering is comfortabel en slikt hobbels met gemak weg, maar bij hoge snelheden op de snelweg kan de auto wat deinen.

De tweede zitrij is ruim en biedt drie individuele stoelen die je kunt verschuiven en neerklappen. Dat maakt de auto flexibel voor gezinnen. De klimaatregeling heeft uitstroomopeningen in het dak, wat voor een gelijkmatige temperatuur zorgt. Toch is de achterbank niet ideaal voor drie volwassenen op lange ritten – de middelste zit is wat harder en er is minder beenruimte dan je zou verwachten in een auto van dit formaat.

Het interieur van de C4 Picasso is een feest van originaliteit. Het zwevende dashboard met het grote 12-inch display is nog steeds bijzonder. De materialen zijn niet allemaal even hoogwaardig – veel hard plastic – maar de afwerking is netjes. De kleine, afgeplatte onderkant van het stuur is wennen, maar past bij het karakter.

De bediening is echter niet altijd logisch. Veel functies zitten in het touchscreen, dat soms traag reageert. Fysieke knoppen zijn er voor de ramen en spiegels, maar klimaatregeling vereist vaak menuutjes. De digitale tellerpartij is helder, maar het display vlak naast de bestuurder kan afleiden. Het is een interieur dat je moet leren kennen, maar daarna werkt het prima.

Met 538 liter kofferruimte zit het wel goed voor een auto van dit formaat. De laadruimte is hoog en makkelijk bereikbaar, en je kunt de achterbank plat leggen voor een vlakke vloer. De automatische achterklep is een handige optie, maar de openingshoogte is niet instelbaar – iemand van 1 meter 90 moet opletten in een parkeergarage.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn en de brede portieren. Het zicht rondom is goed door de grote ruiten, maar de dikke A-stijlen kunnen in krappe bochten hinderlijk zijn. Parkeren wordt geholpen door parkeersensoren en een achteruitrijcamera, maar die zijn niet standaard. De auto is 1,83 meter breed, wat op smalle parkeerplaatsen soms krap is.

Het infotainmentsysteem van Citroën is niet de snelste, maar biedt wel veel mogelijkheden. Het 7-inch touchscreen is redelijk, maar het grote 12-inch display is indrukwekkend. De navigatie werkt prima, maar de route-invoer is soms omslachtig. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, wat het gebruiksgemak vergroot.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig maar niet altijd even verfijnd. De adaptieve cruisecontrol werkt goed op de snelweg, maar de actieve rijstrookassistent kan soms te nadrukkelijk ingrijpen. De dodehoekdetectie is een aanrader, want de spiegels zijn niet enorm. Kortom: de techniek is er, maar het voelt soms wat ouderwets aan in vergelijking met nieuwere concurrenten.

Het officiële verbruik van de 1.6 THP is 5,6 l/100 km, wat redelijk is voor een benzinemotor van 165 pk. In de praktijk zul je al snel richting de 7 liter gaan, maar dat is nog steeds acceptabel. De diesels zijn veel zuiniger: de 1.6 BlueHDI haalt officieel 3,8 l/100 km en de 2.0 BlueHDI 4,1 l/100 km. Dat maakt de diesel aantrekkelijk voor veelrijders.

De CO2-uitstoot van de benzineversie is 130 g/km, wat een behoorlijke bijtelling betekent voor zakelijke rijders. De diesels scoren beter met 99-112 g/km. De vanafprijs van € 28.035 is scherp voor een auto met deze ruimte, maar de afschrijving is gemiddeld. Onderhoudskosten zijn redelijk, maar houd rekening met de aandrijfriem van de PureTech-motoren, die regelmatig vervangen moet worden – een dure grap als je het uitstelt.