Dodge Durango SRT Hellcat: 720 pk aan gezinsvervoer, maar mag dat?

De Dodge Durango SRT Hellcat is geen subtiele verschijning. Met zijn 5083 mm lengte en 1923 mm breedte domineert hij de weg, en de agressieve SRT-styling maakt duidelijk dat dit geen gewone familiewagen is. De grote grille, de luchtinlaten op de motorkap en de vier uitlaatpijpen schreeuwen om aandacht. Het is een ontwerp dat je óf geweldig vindt, óf ronduit overdreven. En dat is precies de bedoeling. Binnenin valt het contrast met de buitenkant op. Het dashboard is duidelijk afkomstig uit een vorig tijdperk, met veel hard plastic en een lay-out die functioneel maar niet bijzonder is. Toch heeft het interieur een zekere Amerikaanse charme, met grote, duidelijke knoppen en een robuuste uitstraling. Je zit hoog, het zicht is goed, en de stoelen zijn breed en comfortabel. Het is geen premium interieur, maar het voelt wel degelijk en doelgericht.

Op basis van de specificaties moet de Durango SRT een indrukwekkend rijgedrag hebben. Met 720 pk en 637 Nm aan koppel zal de achterwielaandrijving je constant op het puntje van je stoel houden. De acceleratie zal naar verwachting verpletterend zijn, met een 0-100 km/u-tijd die vermoedelijk onder de 4 seconden ligt. Het onderstel is waarschijnlijk stug afgesteld om het gewicht van 2,5 ton te beheersen, maar verwacht geen sportwagenniveau. In bochten zal de auto ongetwijfeld onderstuur vertonen, maar dat hoort bij een SUV van dit formaat. De besturing is waarschijnlijk zwaar en niet erg communicatief, typisch voor Amerikaanse V8-modellen. Op de snelweg zal de Durango vermoedelijk een comfortabele cruiser zijn, met een rustige motor die alleen tot leven komt als je het gaspedaal indrukt. Het remsysteem moet krachtig zijn, maar zal het zwaar te verduren krijgen bij herhaaldelijk hard remmen. Kortom, dit is een auto die je respect afdwingt, maar die je ook constant uitdaagt om het beest in jezelf naar boven te halen.

De 6.4L V8 HEMI met 475 pk is al geen watje, maar de Hellcat-versie met zijn 6.2L supercharged V8 en 720 pk is ronduit krankzinnig. Het koppel van 637 Nm is goed voor 89% van de concurrentie, en het vermogen zit in de top 5%. De 8-traps automaat is een bekende en degelijke bak, die vermoedelijk snel en soepel schakelt, maar ook in staat is om meerdere versnellingen terug te schakelen wanneer je de kickdown indrukt. Het geluid is waarschijnlijk een van de grootste verkoopargumenten. Het gehuil van de supercharger en het gebrul van de V8 zijn een feest voor de zintuigen. Het is een motor die je niet snel beu zult raken, al zal je buren daar anders over denken. De acceleratie zal naar verwachting ronduit spectaculair zijn, met een topsnelheid die waarschijnlijk elektronisch begrensd is. Het is geen subtiele motor, maar dat wil je ook niet. Het is een statement, een ode aan het tijdperk van de verbrandingsmotor.

De stoelen van de Durango SRT zijn breed en goed gevormd, maar bieden vooral in de eerste twee rijen veel comfort. De derde rij is duidelijk bedoeld voor kinderen of incidenteel gebruik. De vering is waarschijnlijk aan de stevige kant, wat ten koste gaat van het comfort op slechte wegen, maar dat is de prijs die je betaalt voor het sportieve onderstel. Op de snelweg is de auto vermoedelijk een uitstekende cruiser, met een motor die op lage toeren nauwelijks hoorbaar is. Geluidsisolatie is een aandachtspunt bij Amerikaanse auto's. Er zal waarschijnlijk wat wind- en bandengeruis in de cabine doordringen, maar het V8-geluid is altijd aanwezig, zeker als je het gaspedaal beroert. Voor lange ritten is de Durango vermoedelijk prima, maar je moet wel houden van het constante gebrom van de motor. Het is geen auto voor wie op zoek is naar stilte en luxe, maar voor wie wil genieten van de rit.

Het interieur van de Durango SRT is een mengelmoes van oud en nieuw. Het Uconnect-infotainmentsysteem is redelijk modern, met een groot touchscreen en Apple CarPlay/Android Auto. Maar de rest van het interieur voelt gedateerd aan, met veel harde kunststoffen en een ontwerp dat al jaren meegaat. De knoppen zijn groot en duidelijk, wat de bediening eenvoudig maakt, maar het geheel mist de verfijning van Europese concurrenten. De materialen zijn degelijk maar niet luxueus. Er is veel leer en alcantara gebruikt op de stoelen en het stuur, maar het dashboard is voornamelijk plastic. De afwerking is redelijk, maar er zitten hier en daar wat kiernaden. Het is geen interieur dat indruk maakt op je zakenrelaties, maar het is functioneel en robuust. De SRT-badges en contrasterende stiksels geven het geheel wel een sportieve uitstraling.

Met zeven zitplaatsen is de Durango een van de weinige SUV's die daadwerkelijk ruimte biedt aan een groot gezin. De derde rij is echter alleen geschikt voor kinderen, en met alle stoelen rechtop is er weinig kofferbakruimte over. De toegang tot de derde rij gaat via een kantelende tweede rij, wat redelijk werkt maar niet ideaal is. De achterbank biedt veel beenruimte, en de stoelen zijn comfortabel. De hoge zitpositie en de grote ramen zorgen voor een uitstekend zicht rondom, al is de auto met zijn 5083 mm lengte en 1923 mm breedte een uitdaging in de stad. Parkeren is een sport op zich, maar de parkeersensoren en camera helpen. De kofferbak is ruim als je de derde rij neerklapt, en er is voldoende opbergruimte in het interieur. Het is een praktische auto, maar je moet wel houden van grote afmetingen.

Het Uconnect-systeem is een van de betere infotainmentsystemen van Amerikaanse makelij, met een snelle respons en duidelijke menu's. Het 10,1-inch touchscreen is groot en helder, en de integratie van Apple CarPlay en Android Auto werkt goed. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie, zijn aanwezig maar werken vermoedelijk niet zo verfijnd als bij Europese merken. Het is opvallend dat Dodge niet meegaat met de trend van volledig digitale instrumentenclusters. De Durango heeft nog een analoge snelheidsmeter en toerenteller, met een klein display ertussen. Dat is misschien ouderwets, maar het past bij het karakter van de auto. Er zijn tal van rijmodi, waaronder een 'Track'-modus die de auto in zijn meest agressieve stand zet. Het is geen technologisch hoogstandje, maar het werkt.

Het officiële verbruik van de Hellcat is niet opgegeven, maar je kunt er donder op zeggen dat het belachelijk hoog is. Met 720 pk en een V8-motor is een verbruik van 1 op 5 of slechter realistisch. De CO2-uitstoot zal enorm zijn, wat in Nederland betekent dat je waarschijnlijk de hoogste bijtellingscategorie en een flinke wegenbelasting betaalt. De aanschafprijs is ook fors, en de afschrijving zal waarschijnlijk hoog zijn. Onderhoud is ook een punt van zorg. Amerikaanse V8's zijn over het algemeen betrouwbaar, maar de supercharger en de hoge vermogens vragen onderhoud. Banden zijn groot en duur, en het remsysteem zal regelmatig vervangen moeten worden. Dit is geen auto voor mensen met een beperkt budget. Het is een auto voor liefhebbers die bereid zijn om flink te betalen voor de ervaring.