DS 4: Franse flair met een hybride hart, maar wie betaalt de prijs?

De DS 4 is een opvallende verschijning, met zijn vloeiende lijnen en agressieve neus. Hij oogt een stuk dynamischer dan de meeste compacte middenklassers, en de vele chromen accenten geven hem een zekere exclusiviteit. Het is een auto die je niet snel over het hoofd ziet, en dat is precies wat DS wil.

Het interieur maakt direct indruk met zijn onconventionele vormgeving. De zwevende middenconsole, de ruitvormige sfeerverlichting en de vele knopjes die je moet leren kennen, zorgen voor een gevoel dat je in een conceptauto zit. Het is wennen, maar het maakt de DS 4 wel bijzonder.

Op basis van de specificaties – 225 pk en 360 Nm – belooft de E-Tense een vlot geheel te zijn, maar met een gewicht van 1.635 kg is hij niet bepaald een lichtgewicht. De acceleratie van 7,7 seconden naar 100 km/u is netjes, maar niet spectaculair. De voorwielaandrijving zal vermoedelijk af en toe moeite hebben met al dat koppel, vooral bij nat wegdek.

De besturing van DS is traditioneel licht en comfortabel, en dat zal hier niet anders zijn. De auto is duidelijk gericht op luxe en rust, niet op sportiviteit. In de stad is hij wendbaar, maar op de snelweg zal hij pas echt op zijn plek zijn. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met een soepele demping die oneffenheden goed absorbeert.

De E-Tense is de vlaggenschipversie met een 1.6-liter viercilinder en een elektromotor, goed voor een systeemvermogen van 225 pk. In de praktijk zal hij vooral elektrisch rijden bij lage snelheden, wat zorgt voor een stille en serene ervaring. Het officiële verbruik van 1,3 l/100 km is alleen haalbaar als je de batterij regelmatig oplaadt; zonder lading zul je al snel rond de 7 liter zitten.

De 8-traps automaat is bekend terrein en schakelt doorgaans soepel. Voor wie geen hybride wil, zijn er ook een 1.2 PureTech met 130 pk en een 1.5 BlueHDi met 130 pk. De diesel is zuinig maar wat rauw, de benzine is vlot genoeg voor dagelijks gebruik. De 225 pk sterke PureTech zonder stekker is er niet, dus voor sportievere rijders is de keuze beperkt.

De DS 4 is gemaakt om comfort te bieden. De stoelen zijn dik gevuld en bieden veel steun, en de vering is waarschijnlijk afgestemd op een zweverig gevoel. De geluidsisolatie is een van de sterke punten van DS; wind- en bandengeruis zullen goed zijn onderdrukt.

Lange ritten zouden met de DS 4 vermoeiend moeten zijn, maar dan vooral door de lage zitpositie en de relatief hoge middenconsole die het gevoel van ruimte beperkt. De achterbank is niet al te ruim, maar voor twee volwassenen is het prima. De auto is meer een persoonlijke luxe cruiser dan een gezinsauto.

Het interieur van de DS 4 is een lust voor het oog, met hoogwaardige materialen en een verfijnde afwerking. De knoppen voor de elektrische ramen zijn geplaatst op de middenconsole, een typisch Frans eigenwijze keuze die wennen is. Het infotainmentsysteem is grotendeels aanraakgevoelig, wat afleidt tijdens het rijden.

De stoelen zijn voorzien van een ingewikkeld patroon dat er duur uitziet, maar het geheel voelt soms wat overbeladen. De digitale instrumenten zijn goed afleesbaar, maar de menu's zijn niet altijd logisch. Het is een interieur dat je moet leren kennen, maar als je dat doet, biedt het een unieke sfeer die je in een Volkswagen of BMW niet vindt.

Met een kofferbak van 391 liter zit de DS 4 onder het gemiddelde van de klasse. De hoge laaddrempel en de kleine opening maken het inladen van zware spullen lastig. De achterbank is neerklapbaar, maar niet volledig vlak. Voor een auto die zich profileert als premium, is dit een duidelijk minpunt.

Het zicht naar achteren is beperkt door de aflopende daklijn en de dikke C-stijlen. Parkeren wordt geholpen door sensoren en camera's, maar het is geen auto die je blindelings kunt manoeuvreren. De deuren zijn groot en openen wijd, wat in krappe parkeergarages een uitdaging kan zijn.

De DS 4 is uitgerust met een scala aan rijhulpsystemen, maar de implementatie is niet altijd even overtuigend. De adaptieve cruisecontrol werkt vermoedelijk soepel, maar de rijbaanassistent heeft de neiging om te corrigeren op momenten dat je het niet verwacht. Het infotainmentsysteem is snel, maar de menustructuur is onlogisch.

Het spraakbesturingssysteem is niet het beste dat we kennen, en de connectiviteit is uitgebreid maar niet bijzonder. De head-up display is een fijne toevoeging, maar de bediening van de airconditioning via het scherm is onhandig. Het is een technologie die er indrukwekkend uitziet, maar in de praktijk soms tegenwerkt.

De E-Tense heeft een officieel verbruik van 1,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 29 g/km, wat hem in de gunstige bijtellingscategorie plaatst. Maar dat is alleen haalbaar als je de batterij elke dag oplaadt. Zonder stekker is het verbruik aanzienlijk hoger, en het gewicht van de hybride zorgt voor een hogere verbruik dan de benzineversie.

De prijs van de DS 4 is fors, zeker voor de E-Tense-uitvoering. De concurrentie is goedkoper en biedt vergelijkbare of betere prestaties. De onderhoudskosten zijn vermoedelijk hoger dan gemiddeld vanwege het complexe hybride systeem. De CO2-uitstoot is wel een van de laagste in zijn klasse, wat gunstig is voor de wegenbelasting in sommige landen.