DS 7 E-Tense: chique Frans drama met een flinke portie compromissen

De DS 7 E-Tense is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn opvallende grille, de vele chromen accenten en die typische DS-lijnvoering probeert hij zich nadrukkelijk te onderscheiden van de Duitse SUV-standaard. Of dat mooi is, is smaak, maar het is in ieder geval geen saaie bedoeling. De proporties zijn klassiek voor een middenklasse SUV: 4,59 meter lang en 1,63 meter hoog, maar hij oogt breder en lager dan de cijfers doen vermoeden.

Het interieur maakt meteen indruk. De materialen zijn onmiskenbaar van hoog niveau, met veel leder en een afwerking die beter is dan je op dit prijspunt zou verwachten. Het is een beetje alsof je een Franse designmeubelzaak binnenstapt, alleen ruikt het hier naar chique auto in plaats van naar kaarsen. Toch bekruipt je ook het gevoel dat de DS 7 vooral wil laten zien dat hij het kan, en dat gaat soms ten koste van de functionaliteit. Maar daarover later meer.

Als je de cijfers bekijkt, wordt het plaatje interessant. De instapversie heeft 110 pk, wat voor een auto van dit formaat en dit gewicht niet veel is. Dat vertaalt zich vermoedelijk in een trage acceleratie en een moeizame inhaalmanoeuvre op de snelweg. De 4x4-versie met 300 pk is een ander verhaal; die belooft een stuk meer souplesse, maar ook die is geen sportwagen. De DS 7 is meer een cruiser dan een bochtenvreter, en daar lijkt het onderstel ook op ingericht.

De vering is duidelijk op comfort gericht. Op basis van de specificaties en het karakter van het merk mag je verwachten dat hij oneffenheden aardig wegfiltert, maar dat gaat vermoedelijk ten koste van de koersvastheid bij hogere snelheden. De besturing is waarschijnlijk licht en niet erg communicatief, wat past bij het luxe-imago maar niet bij een auto die je met plezier over een bergweg jaagt. In de stad en op de snelweg zal hij zich prima thuis voelen, maar laat de sportmodus voor wat hij is.

Het motorenaanbod is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. Er zijn dus twee hybride versies: een instapmodel met 110 pk en een topversie met 300 pk. Die eerste heeft een PureTech-benzinemotor met 180 pk, maar het systeemvermogen is teruggebracht tot 110 pk. Dat lijkt een typische leaseconstructie om de CO2-uitstoot te drukken, maar het maakt de auto wel bijzonder traag. Met een leeggewicht dat waarschijnlijk rond de 1.800 kg ligt, zal de acceleratie vermoedelijk meer dan 10 seconden duren.

De 4x4-versie met 300 pk is een heel ander beest. Die combineert twee elektromotoren met een benzinemotor en biedt daarmee vierwielaandrijving. Die versie is waarschijnlijk vlot genoeg voor dagelijks gebruik, maar ook niet meer dan dat. De 8-traps automaat is een bekend exemplaar van de PSA-groep en die schakelt doorgaans soepel, maar niet razendsnel. Als je voor de DS 7 gaat, doe je dat niet vanwege de prestaties, maar vanwege het comfort.

Comfort is het terrein waar de DS 7 het verschil moet maken, en daar lijkt hij op basis van de specificaties ook in te slagen. De stoelen zijn waarschijnlijk heerlijk zacht en ondersteunend, met veel verstelmogelijkheden. De vering is duidelijk op comfort gericht, met een demping die oneffenheden in het asfalt moet wegfilteren. In de stad en op de snelweg zal hij dan ook vermoedelijk een van de meest relaxte auto's in zijn klasse zijn.

Toch zijn er kanttekeningen. De DS 7 is geen auto die je overal mee naartoe sleept; het is een auto die je wilt besturen op grote wegen en lange afstanden. De geluidsisolatie is waarschijnlijk goed, maar je kunt je afvragen of de dunne banden en het hoge gewicht niet voor wat extra rolgeluid zorgen. En dan is er nog de vraag of de stoelen ook bij een lange rit comfortabel blijven. Op basis van de cijfers en de reputatie van het merk, zeg ik: ja, dit is een auto die gemaakt is om kilometers te vreten.

Het interieur van de DS 7 is een lust voor het oog. De materialen zijn prachtig, met veel leder, alcantara en metalen accenten. Het design is gedurfd, met een klok op het dashboard en een startknop die eruitziet als een juweel. Het is alsof je in een handtas van een duur Frans merk zit, en dat is precies wat DS wil bereiken. De afwerking is over het algemeen goed, maar er zijn wat goedkope plastic delen op plaatsen waar je ze niet verwacht, zoals achter het stuurwiel en in de deurvakken.

De ergonomie is een ander verhaal. Veel functies zijn ondergebracht in het infotainmentsysteem, wat betekent dat je tijdens het rijden door menu's moet navigeren om de airconditioning aan te passen. De fysieke knoppen die er zijn, zijn klein en niet altijd logisch geplaatst. Het is een mooi interieur om naar te kijken, maar niet om blind in te bedienen. En dat is jammer, want het afbreukrisico van een auto die zo op comfort is gericht, is juist dat je tijdens het rijden niet te veel moet afleiden.

De DS 7 is met 4,59 meter een forse auto, maar niet enorm. De achterbank is waarschijnlijk ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie op de achterbank wordt een uitdaging vanwege de middentunnel en de vorm van de stoelen. De kofferbak is met ongeveer 555 liter (in de hybride versie iets minder door de accu) redelijk ruim, maar niet uitzonderlijk voor deze klasse. De laaddrempel is hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren wordt geholpen door sensoren en camera's, maar die zijn niet altijd van de scherpste kwaliteit. De instap is hoog, wat typisch is voor een SUV, maar de deuren zijn groot en zwaar. Al met al is de DS 7 praktisch genoeg voor dagelijks gebruik, maar er zijn ruimere en beter doordachte alternatieven in deze prijsklasse.

Op het gebied van technologie is de DS 7 een beetje een mixed bag. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op de laatste generatie van het systeem van Stellantis, maar het is niet het nieuwste wat er is. De grafische weergave is fraai, maar het systeem reageert niet altijd even snel en de menustructuur is niet altijd logisch. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de koppeling kan soms haperen.

De rijassistentiesystemen zijn talrijk, maar niet allemaal even goed. De adaptieve cruisecontrol werkt vermoedelijk prima, maar de rijbaanassistent heeft de neiging om te corrigeren op momenten dat je het niet verwacht. De head-up display is een fijne toevoeging, maar het is jammer dat de bediening van veel functies via het touchscreen moet. De DS 7 is dus niet de auto voor de techneut, maar voor wie gewoon veilig en comfortabel wil reizen, is er genoeg aanwezig.

Omdat het om een hybride gaat, is het officiële verbruik laag, maar het echte verbruik hangt sterk af van hoe vaak je de accu oplaadt. Het is een plug-in hybride, dus als je vooral korte ritten maakt en thuis kunt laden, kun je veel elektrisch rijden. Het verbruik op de snelweg zal vermoedelijk hoger liggen dan de officiële cijfers doen vermoeden, vooral bij hogere snelheden.

De vanafprijs van € 55.739 is fors voor een auto met 110 pk. In deze prijsklasse kun je een veel krachtigere en beter uitgeruste concurrent krijgen, zoals de Renault Rafale of de Subaru Solterra. De DS 7 zal waarschijnlijk ook meer afschrijven dan sommige Duitse concurrenten, en het onderhoud is niet goedkoop. De CO2-uitstoot is laag, wat gunstig is voor de bijtelling, maar de totale kosten van eigenaarschap zijn hoog.