De Fiat 500 Abarth 695 Biposto: een rauwe go-kart met een prijskaartje dat vraagt om blinde liefde

De 695 Biposto ziet eruit alsof iemand een Fiat 500 in de sportschool heeft laten trainen, maar daarna vergat te ontbijten. Hij is laag, breed ogend door de uitlopers en heeft een agressieve voorbumper die geen twijfel laat bestaan over zijn bedoelingen. De 17-inch wielen en de centrale uitlaat zijn niet subtiel, maar dat is ook nooit de bedoeling geweest.

Het interieur is een statement tegen alles wat comfortabel is. Waar je in een normale 500 zachte stoffen en vrolijke kleurtjes verwacht, vind je hier kaal metaal, kuipstoelen en een rolkooi die je aanstaart. Het is een rauwe, pure sfeer die je ofwel omarmt ofwel afschrikt. Er is geen enkele twijfel: dit is een auto die je niet koopt voor de gezelligheid.

Met een gewicht van 997 kg en 189 pk is de Biposto een lichtgewicht die je niet vaak tegenkomt. De specificaties suggereren dat hij als een kart aanvoelt: direct, nerveus en zonder franje. De voorwielaandrijving betekent dat je bij het optrekken de neiging tot onderstuur moet respecteren, maar het lage gewicht en de korte wielbasis maken hem vermoedelijk speels in bochten.

De handgeschakelde zesbak is een zeldzaamheid in een tijdperk van dubbele koppelingen en automaten. Je moet zelf schakelen, en dat is precies de bedoeling. De besturing is vermoedelijk zwaar en direct, zonder de isolatie van moderne elektrische systemen. Op de snelweg zul je echter de prijs betalen voor de korte wielbasis: hij zal onrustig zijn en het geluidsniveau is waarschijnlijk hoog.

De 1.4 T-JET-motor is een bekende, maar hier opgevoerd tot 189 pk en 249 Nm. Die cijfers zijn niet baanbrekend, maar in een auto van onder de ton wel. De acceleratie van 5,9 seconden naar 100 km/u is sneller dan 82% van de concurrentie uit die periode, en dat is voelbaar vermoedelijk. De motor moet hoog in toeren worden gehouden om zijn beste beentje voor te zetten, maar dat hoort bij het karakter.

Het verbruik van 6,5 l/100 km is redelijk voor de prestaties, maar wie de motor vaak tot de rode zone jaagt, zal hoger uitkomen. De CO2-uitstoot van 155 g/km is niet om over naar huis te schrijven, maar dat is niet waarom je deze auto koopt. Het is een benzine-only affaire, met een handbak die je dwingt om actief te rijden. Prestaties zijn meer dan cijfers: het gaat om de beleving, en die belooft intens te zijn.

Comfort is het eerste slachtoffer van de Biposto. De kuipstoelen zijn vermoedelijk hard en bieden weinig verstelbaarheid, en de rolkooi maakt instappen een acrobatische oefening. Dit is geen auto voor dagelijks woon-werkverkeer; je rug zal het merken na een uur rijden. De vering is waarschijnlijk strak afgesteld om bochten te vreten, maar dat gaat ten koste van hobbels in de stad.

Geluidsisolatie is er waarschijnlijk niet of nauwelijks. Je hoort de motor, de wind en de banden constant. Dat kan charme hebben op een mooie zondagochtend, maar wordt snel vermoeiend op de snelweg. Als je van plan bent lange afstanden te rijden, moet je echt even nadenken of dit de juiste keuze is.

Het interieur is radicaal versimpeld. De achterbank is verwijderd, er is een rolkooi geplaatst en de deurpanelen zijn vervangen door lichtgewicht exemplaren. Het ziet er functioneel uit, maar het is ook kaal. Materialen zijn hard en het geheel voelt aan alsof het in elkaar is gezet met het oog op gewichtsbesparing, niet op luxe.

Ergonomisch gezien is het een uitdaging: de stoelen zitten laag, het stuur is verstelbaar maar de pedalen liggen vermoedelijk niet perfect in lijn. De knoppen en het infotainment zijn afkomstig uit de normale 500, wat een vreemde mix oplevert van rauwheid en vertrouwde Fiat-functionaliteit. Het is geen plek waar je lang wilt zitten, maar het heeft wel karakter.

Praktisch? Ha. De Biposto heeft geen achterbank, dus je kunt maximaal twee personen vervoeren. De kofferbak is klein, en met de rolkooi erin is het inladen van boodschappen een gepuzzel. Het instappen is lastig vanwege de hoge dorpels en de kuipstoelen. Dit is een auto voor de liefhebber die geen gezin heeft of een tweede auto bezit.

Het zicht naar buiten is redelijk voor een kleine auto, maar de dikke rolkooi en de uitlaat die in de achterbumper zit, beperken het zicht naar achteren. Parkeren is niet moeilijk door de korte lengte van 3,66 meter, maar de lage voorkant vraagt om voorzichtigheid met stoepranden. Kortom: dit is geen dagelijkse auto, maar een speeltje voor het circuit of mooie wegen.

De technologie in de Biposto is een mix van oud en nieuw. Het infotainment is gebaseerd op het Uconnect-systeem van Fiat, wat prima werkt, maar het is niet het nieuwste. Je krijgt navigatie, bluetooth en een boordcomputer, maar geen moderne rijhulpsystemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie. Dat is misschien maar goed ook, want het zou afleiden van de pure rijervaring.

De echte technologische hoogstandjes zitten in de lichtgewicht constructie: titanium uitlaat, koolstofvezel details en een mechanisch sperdifferentieel (als optie). Deze zijn gericht op prestaties, niet op comfort. De rijassistentie is minimaal, wat in deze auto niet als een gemis voelt. Je bent hier zelf aan het stuur, niet de elektronica.

Het officiële verbruik van 6,5 l/100 km is behoorlijk voor een auto met deze prestaties, maar in de praktijk zul je waarschijnlijk meer zien als je het maximale eruit haalt. De CO2-uitstoot van 155 g/km betekent dat je in Nederland behoorlijk wat belasting betaalt, en in België ook niet goedkoop uit bent. Het is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van de Biposto is fors, zeker voor een Fiat 500. Je betaalt voor de exclusiviteit en de lichtgewicht onderdelen, maar de afschrijving kan hard zijn. Onderhoud is duurder dan een gewone Abarth vanwege de speciale onderdelen. Banden zijn ook geen sinecure. Al met al is dit een auto voor iemand die de kosten niet als eerste prioriteit heeft.