Ford Focus ST: de laatste echte hot hatch met een handbak?

De Ford Focus ST is geen auto die je meteen herkent als een gemene hot hatch. De ST-uitvoering heeft iets agressievere bumpers en een dubbele uitlaat, maar verder blijft het een nette, ietwat anonieme vijfdeurs. Dat is misschien wel de charme: hij schreeuwt niet, hij fluistert – en laat de daad bij het woord.

Met een lengte van 4.394 mm en een hoogte van 1.453 mm zit hij laag bij de grond, wat hem een gedrongen, gespierde uitstraling geeft. De 18- of 19-inch wielen vullen de wielkasten goed. Het is geen auto waar je meteen verliefd op wordt, maar wel eentje die je respecteert.

De eerste blik in het interieur is wat teleurstellend. Het is functioneel, maar mist de flair die je bij een Golf GTI of een i30N wel vindt. Het is vooral een Focus, met wat sportieve accenten. Daar is niets mis mee, maar het had wel wat specialer gemogen voor een auto die 45 mille kost.

De Focus ST is voorwielaandrijving, en dat is bij 280 pk en 420 Nm een uitdaging. Ford heeft een elektronisch sperdifferentieel (eLSD) toegevoegd, maar dat zit standaard op de ST. Op basis van de cijfers – 1.512 kg leeggewicht en 420 Nm – kun je verwachten dat de auto bij hard accelereren de neiging heeft om te trekken aan het stuur.

De handgeschakelde zesbak is een van de beste in zijn klasse. De schakelweg is kort en precies, al is de koppeling wat zwaar. In de stad is dat minder prettig, maar op een bochtige weg maakt het de auto levendig. De besturing is direct en geeft redelijk wat feedback, al is het niet zo communicatief als een oude hydraulische bak.

De vering is aan de stevige kant. Dat is logisch voor een hot hatch, maar op slechte wegen kan het vermoeiend worden. In bochten blijft de auto vlak en voorspelbaar, en met het eLSD kun je vroeg op het gas. Het is geen auto die je op de limiet brengt op de openbare weg – daarvoor is hij te snel en te stug.

Onder de motorkap ligt een 2,3-liter viercilinder EcoBoost met 280 pk en 420 Nm. Dat is een motor die we kennen uit de vorige Focus RS, maar hier iets minder fel getuned. Met 0-100 in 5,7 seconden en een topsnelheid van 249 km/u zit hij in de top 30% van zijn klasse. Dat is snel, maar niet extreem – een Golf R of een AMG A35 zijn sneller.

Ford biedt de ST aan met een handgeschakelde zesbak of een 7-traps automaat. De handbak is de meest pure keuze, maar de automaat is waarschijnlijk sneller en comfortabeler in de stad. Het verbruik is met 7,8 l/100 km (180 g/km CO2) niet zuinig – je zit in de onderste 25% van de benchmark wat betreft CO2. Dat is een duur grapje, zeker met de huidige brandstofprijzen.

De motor is een echte krachtbron met een brede torque-band. Het koppel van 420 Nm is al vanaf 3.000 toeren beschikbaar, waardoor je niet constant hoeft te schakelen. Het geluid is niet opwindend – het klinkt vooral als een grote viercilinder, zonder het karakter van een vijfcilinder of een boxermotor. Maar het is ook niet hinderlijk.

De Focus ST is geen comfortabele auto. De vering is stug, de stoelen zijn stevig en de banden zijn laag. Op snelweg snelheden is het prima – de auto ligt stabiel en de geluidsisolatie is redelijk – maar op slechte wegen voel je elke oneffenheid. Dat is de prijs die je betaalt voor het rijplezier.

De stoelen zijn Recaro's die standaard zijn in de ST. Ze bieden veel steun, maar zijn niet ideaal voor lange ritten als je een breder postuur hebt. De zithouding is laag en sportief, wat goed is voor het gevoel, maar niet voor het in- en uitstappen.

In de stad is de ST minder op zijn gemak. De zware koppeling, de stugge vering en het hoge verbruik maken hem niet ideaal als daily driver. Maar als je vooral lange afstanden op bochtige wegen rijdt, is dit een van de betere keuzes in zijn klasse.

Het interieur van de Focus ST is grotendeels gelijk aan dat van de gewone Focus. Dat betekent: een duidelijk dashboard met een 8-inch touchscreen, fysieke knoppen voor de klimaatregeling en een vertrouwde indeling. Het is niet bijzonder mooi, maar wel functioneel.

De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar niet premium. Er is veel hard plastic op de deuren en het dashboard, wat bij een auto van rond de 45 mille teleurstellend is. De ST-uitvoering voegt wat rode stiksels en een ST-logo toe, maar het blijft een beetje kaal.

Ergonomisch is het prima. De bediening van het infotainment is logisch, en je hebt fysieke knoppen voor volume en klimaat. Dat is een pluspunt in een tijd waarin alles in het scherm verdwijnt. Maar de stoelen zitten laag en het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar – dat is goed.

Een opvallend detail: de ST heeft een handmatige parkeerrem, iets wat steeds zeldzamer wordt. Dat is een bewuste keuze van Ford, die weet dat de liefhebber dat waardeert. Het is ook handig voor donuts in de sneeuw, maar dat terzijde.

De Focus ST is een vijfdeurs hatchback, dus de achterbank is redelijk ruim voor twee volwassenen. Drie is een beproeving, maar dat is in dit segment normaal. De kofferruimte is met 357 liter kleiner dan de benchmark – je zit in de onderste 19%. Dat is vergelijkbaar met een Ford Fiesta, niet met een Focus.

Het instappen voorin is laag, maar niet onoverkomelijk. Achterin is de deuropening wat krap door de aflopende daklijn. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het belemmerd door de dikke C-stijlen. Parkeren is daardoor lastig, al helpen de sensoren en camera.

De ST is geen auto voor het gezin met drie kinderen en een hond. Maar voor twee personen met af en toe een achterbank is het prima. Je kunt de achterbank neerklappen voor meer ruimte, maar dan is het nog steeds geen station.

De auto is voorwielaandrijving, wat in de praktijk betekent dat je in de winter misschien winterbanden nodig hebt. De eLSD helpt wel, maar het is geen vierwielaandrijving. Dat is een overweging als je in een heuvelachtig gebied woont.

De Focus ST heeft een 8-inch touchscreen met Ford's SYNC 3-systeem. Dat werkt vlot en heeft zowel Apple CarPlay als Android Auto. Het is niet het meest geavanceerde systeem, maar het doet wat het moet doen. De grafische vormgeving is wat gedateerd.

De rijassistentie is compleet: adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist, en automatische noodrem. Het werkt allemaal prima, maar het is niet zo verfijnd als bij Volkswagen of BMW. De systemen zijn soms wat waarschuwend en kunnen je betuttelen.

Een leuk detail is dat de ST een 'track app' heeft die je ronde tijden en G-krachten bijhoudt. Dat is niet iets wat je dagelijks gebruikt, maar het is een leuke gimmick voor op het circuit. De digitale teller is duidelijk afleesbaar, al had het iets sportiever gemogen.

Ford heeft over-the-air updates, maar die zijn beperkt tot het infotainment. De rijhulpsystemen worden niet bijgewerkt. Dat is jammer, want daar zit de toekomst. Maar voor een auto uit 2021 is het niet slecht.

De Focus ST verbruikt officieel 7,8 l/100 km, wat neerkomt op 180 g/km CO2. In de praktijk zul je met sportief rijden eerder op 10 liter uitkomen. Dat is fors, zeker als je de auto dagelijks gebruikt. De CO2-uitstoot is een van de hoogste in zijn klasse – je zit in de onderste 25% van de benchmark.

De prijs van de ST ligt rond de 45.000 euro, afhankelijk van de uitvoering. Dat is veel geld voor een Focus, maar je krijgt er wel een auto mee die beter presteert dan 67% van zijn concurrenten. De afschrijving is waarschijnlijk groter dan bij een elektrische auto, maar dat is typisch voor dit segment.

De wegenbelasting is hoog door de CO2-uitstoot. In Nederland betaal je fors, in België iets minder maar nog steeds pittig. Het onderhoud is niet duurder dan gemiddeld, maar de banden zijn groter en dus duurder. Al met al is de ST een dure auto in het gebruik, maar dat wist je van tevoren.

Als je het verbruik vergelijkt met een elektrische auto zoals de Smart #1 (272 pk), dan is het verschil enorm. De Smart rijdt voor een paar euro per 100 km, terwijl de ST al snel 15 euro aan brandstof kost. Dat is een overweging voor de kostenbewuste koper.