Ford Fusion Energi: de stekkerhybride die vooral op papier zuinig is

De Ford Fusion Energi is een Amerikaanse middenklasser met een zelfverzekerde uitstraling. De grote grille en de strakke lijnen maken hem duidelijk herkenbaar als Ford uit die periode. Het is geen auto die je omdraait op straat, maar hij oogt volwassen en degelijk.

Aan de buitenkant zie je niet direct dat dit een plug-in hybride is. Alleen de klep voor het laadpunt in de grille verraadt dat er meer aan de hand is. De afmetingen zijn flink: met 4,87 meter is hij langer dan de meeste Europese middenklassers, wat hem op de weg een behoorlijke presence geeft.

Op basis van de cijfers stuurt de Fusion Energi vermoedelijk zoals je van een grote Ford mag verwachten: direct en voorspelbaar. De besturing is afgestemd op comfort, maar biedt genoeg feedback om je veilig te voelen in bochten. Het extra gewicht van de accu is wel voelbaar, vooral bij snelle richtingsveranderingen.

Het onderstel is aan de zachte kant, wat past bij de Amerikaanse oorsprong. In de stad absorbeert hij hobbels goed, maar op de snelweg kan hij bij harde wind wat gevoelig zijn voor zijwind. De remmen zijn een aandachtspunt: door de regeneratieve remwerking voelt het pedaal soms wat kunstmatig aan, iets wat bij veel hybrides speelt.

De Fusion Energi heeft één motorversie: een 2.0-liter viercilinder met elektrische ondersteuning, goed voor 190 pk. Dat is meer dan de meeste concurrenten uit die periode: hij zit boven 61% van de vergelijkbare auto's. Het koppel van 175 Nm is echter minder indrukwekkend, beter dan slechts 15% van de concurrenten. Dat betekent dat hij vooral zijn kracht moet halen uit het toerental, wat bij een hybride niet altijd even soepel gaat.

De acceleratie is niet bijzonder, maar voor dagelijks gebruik voldoende. De eCVT-transmissie werkt zoals je van een hybride mag verwachten: vloeiend maar soms zeurend bij vol gas. Op de snelweg is het verbruik minder gunstig, maar in de stad en op korte ritten kun je met de elektrische modus veel kilometers rijden. Het officiële verbruik van 2,4 l/100 km is alleen haalbaar als je regelmatig laadt en korte ritten maakt.

De stoelen van de Fusion zijn typisch Amerikaans: breed en zacht, met voldoende ondersteuning voor lange ritten. De achterbank is minder ruim dan je op basis van de buitenafmetingen zou verwachten, maar voor twee volwassenen is het prima. De geluidsisolatie is redelijk, al hoor je op de snelweg wel wat wind- en bandengeluid.

De vering is comfortabel afgesteld, wat zorgt voor een rustige rit op slechte wegen. In de stad is de auto dankzij de elektrische aandrijving stil en soepel, maar bij het remmen kan de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen soms wat abrupt aanvoelen. Voor lange ritten is de Fusion Energi vermoedelijk een aangename reisgenoot, zolang je niet te veel bagage meeneemt.

Het interieur van de Fusion Energi is functioneel maar niet bijzonder. De materialen zijn overwegend hard plastic, maar de afwerking is degelijk. Het dashboard is overzichtelijk, met een centrale display die alle hybride-informatie toont. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, al is het aantal knoppen op het stuur wel overweldigend.

Een opvallend detail is de versnellingspook die eruitziet als een normale automaatpook, maar eigenlijk een elektronische schakelaar is. Het werkt prima, maar het voelt wat goedkoop aan. De stoelen zijn voorzien van stof of leder, afhankelijk van de uitvoering, en bieden voldoende verstelmogelijkheden. Het zicht naar achteren is matig door de hoge achterkant, maar de parkeersensoren helpen daarbij.

Het grootste minpunt van de Fusion Energi is de kofferbak. Met 232 liter zit hij onder het niveau van de meeste concurrenten: beter dan slechts 7% van de vergelijkbare auto's. De accu ligt onder de koffervloer, waardoor de laadruimte klein en hoog is. Een kinderwagen of een paar grote koffers passen er met moeite in.

De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie is krap. Het instappen is gemakkelijk dankzij de grote portieren. Het zicht naar achteren is beperkt, maar de achteruitrijcamera (indien aanwezig) helpt. Parkeren in de stad is door de lengte van 4,87 meter niet ideaal, maar met parkeersensoren is het te doen.

De Fusion Energi is uitgerust met een infotainmentsysteem dat voor die tijd redelijk was, maar nu gedateerd aanvoelt. Het systeem reageert traag en de menu's zijn niet altijd logisch. De app-integratie is beperkt, en de navigatie is niet meer van deze tijd. Wie veel waarde hecht aan moderne connectiviteit, komt hier bedrogen uit.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt: adaptive cruise control en lane keeping assist waren optioneel, maar werken vermoedelijk prima op de snelweg. Het hybridesysteem zelf is wel goed uitgewerkt: je kunt de elektrische modus handmatig selecteren en de accu opladen tijdens het rijden. Dat is handig als je straks in de stad wilt rijden.

Het officiële verbruik van 2,4 l/100 km is uitzonderlijk laag, beter dan 100% van de vergelijkbare auto's uit die periode. Maar dat is alleen haalbaar als je regelmatig oplaadt en korte ritten maakt. Zonder opladen ligt het verbruik eerder rond de 5-6 l/100 km, vergelijkbaar met een gewone hybride.

De prijs van een gebruikte Fusion Energi is vaak aantrekkelijk, maar let op de staat van de accu. Een versleten accu kan de elektrische actieradius flink verminderen. Onderhoud is verder niet duurder dan bij een gewone auto, maar de complexe hybride technologie kan op termijn voor hoge kosten zorgen. De CO2-uitstoot is laag, wat gunstig is voor de wegenbelasting in sommige landen.