Ford Fusion met V6: Amerikaanse spierkracht in een net pak

De Ford Fusion is de Amerikaanse neef van de Mondeo, en dat zie je aan de uitstraling: een brede grille, strakke lijnen en een lichtjes sportieve houding. Met 4,87 meter lengte is het een forse verschijning, maar niet log of opzichtig. De geteste 2.7 V6-versie onderscheidt zich alleen door subtiele details; je moet goed kijken om te zien dat hier 330 pk onder de kap ligt.

Het interieur oogt vertrouwd voor wie wel eens in een Ford van die generatie heeft gezeten: een horizontaal dashboard met een groot touchscreen, stevige materialen maar niet overmatig luxueus. Het is functioneel en netjes, maar de concurrentie uit Duitsland en Japan voelt verfijnder aan. De Fusion is meer een degelijke Amerikaanse sedan dan een designstatement.

Op basis van de cijfers belooft de 2.7 V6 veel rijplezier: 330 pk, 515 Nm en een 0-100-tijd van 5,6 seconden. Met een leeggewicht van 1.800 kg is het geen lichtgewicht, maar de vierwielaandrijving moet helpen om dat vermogen op de weg te krijgen. De verwachting is dat de Fusion stevig accelereert, met een soepele maar niet overdreven scherpe besturing. Ford staat bekend om een goede wegligging, en dit model heeft waarschijnlijk een neutraal weggedrag, maar met zo'n gewicht en vermogen is het geen kart.

De 6-traps automaat is niet de modernste keuze; in 2016 waren er al betere transmissies met meer verhoudingen. Hij zal vermoedelijk vloeiend schakelen, maar niet razendsnel reageren. In de stad en op de snelweg is de Fusion waarschijnlijk op zijn best: comfortabel, stil en met genoeg kracht om in te voegen. Op een bochtige B-weg moet je rekening houden met onderstuur en de nodige kilo's, maar de AWD helpt om de controle te behouden.

De 2.7-liter V6 EcoBoost is het topmodel in het gamma, met 330 pk en 515 Nm. Dat is een indrukwekkende krachtbron, goed voor een acceleratie van 0-100 in 5,6 seconden en een topsnelheid van 266 km/u. Die cijfers plaatsen de Fusion boven 60-70% van de concurrentie uit die periode, dus snel is hij zeker. De V6 heeft een karakteristieke brul, maar het is geen rauwe sportmotor; het is meer een krachtige cruiser.

Naast de V6 zijn er andere motoren: de 1.5 EcoBoost met 184 pk, de 2.0 EcoBoost met 248 pk, een 2.5 Duratec met 177 pk en twee hybrides met 188 pk. De hybrides zijn opvallend zuinig met een opgegeven verbruik van 5,6 l/100 km, tegenover 11,8 l voor de V6. Voor wie dagelijks veel rijdt, is die hybride veel logischer; de V6 is voor het weekend of voor wie niet op een liter benzine kijkt. De plug-in hybride heeft hetzelfde verbruik, maar kan een deel elektrisch rijden, wat in de stad voordelig is.

De Fusion is ontworpen voor lange afstanden, en dat is terug te zien in de cijfers: een wielbasis van 2,85 meter (niet opgegeven maar gebruikelijk voor dit formaat) en een gewicht van 1.800 kg beloven een stabiel en rustig rijgedrag. De stoelen zijn waarschijnlijk breed en zacht, zoals Amerikaanse auto's betaamt, maar niet overdreven. De vering is vermoedelijk afgestemd op comfort, met een demping die oneffenheden goed absorbeert, maar bij sportief rijden wat te week kan aanvoelen.

Geluidsisolatie is een sterk punt van Amerikaanse sedans, en de Fusion zal weinig wind- en bandengeluid doorlaten. Met de V6 onder de kap hoor je bij acceleratie een aangename motorbrul, maar op snelwegtempo zal het waarschijnlijk stil blijven. Voor lange ritten is dit een uitstekende auto, maar in de stad kan het formaat en het gewicht een nadeel zijn: parkeren is niet zijn favoriete bezigheid.

Het interieur van de Fusion is praktisch en overzichtelijk, maar niet bijzonder luxueus. De materialen zijn degelijk, maar er is veel hard plastic op de lagere delen van het dashboard. Het centrale touchscreen is groot, maar de grafische stijl is gedateerd in vergelijking met moderne systemen. Fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling zijn aanwezig, wat goed is voor de bediening tijdens het rijden.

De stoelen zijn comfortabel en bieden voldoende verstelmogelijkheden, maar de zijdelingse steun is beperkt, wat bij hard bochtenwerk opvalt. Het stuurwiel heeft een prettige dikte en de instrumenten zijn duidelijk afleesbaar. Een bijzonder detail: de versnellingspook is een traditionele hendel, geen draaiknop zoals in sommige Europese Fords. Dat voelt ouderwets maar vertrouwd.

Met een kofferbak van 453 liter is de Fusion niet de ruimste in zijn klasse; de benchmark geeft aan dat hij beter is dan 38% van de concurrentie. Dat is gemiddeld, maar de opening is breed en de achterbank kan waarschijnlijk neerklappen voor grotere spullen. De achterbank biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, maar drie is krap vanwege de transmissietunnel.

Het instappen is gemakkelijk dankzij de lage instap en de brede deuren. Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn waarschijnlijk aanwezig, maar bij dit formaat is dat geen overbodige luxe. Aangezien het een Amerikaanse auto is, zijn er voldoende bekerhouders en opbergvakken, maar het dashboardkastje is niet bijzonder groot.

De Fusion is uitgerust met het SYNC 3-infotainmentsysteem, dat in deze generatie redelijk snel reageert en Apple CarPlay en Android Auto ondersteunt. Het systeem is eenvoudig te bedienen, maar de menustructuur is niet altijd logisch. De grafische vormgeving voelt verouderd aan, maar de functionaliteit is voldoende.

Op het gebied van rijassistentie heeft de Fusion waarschijnlijk adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist en automatisch noodremmen, maar die systemen zijn niet zo geavanceerd als die van Europese concurrenten uit dezelfde periode. Ze werken naar verwachting goed, maar niet altijd soepel. Een opvallend detail is dat de parkeerassistent automatisch kan inparkeren, wat handig is in de stad, maar het systeem is traag en soms te voorzichtig.

Het officiële verbruik van de 2.7 V6 is 11,8 l/100 km, wat resulteert in een CO2-uitstoot van ongeveer 270 g/km (berekend op basis van de gegevens). Dat is hoog, en de benchmark laat zien dat de Fusion slechter scoort dan 82% van de concurrentie. In de praktijk zal je met sportief rijden eerder richting de 14 liter gaan, en dat is pittig voor de portemonnee.

De prijs van de Fusion is niet opgegeven, maar gezien het formaat en de prestaties is het waarschijnlijk een betaalbaar alternatief voor een Europese premium sedan. De wegenbelasting is echter hoog vanwege het gewicht en de CO2-uitstoot, en de verzekering zal ook niet goedkoop zijn. De hybride versies zijn veel zuiniger en daarmee financieel aantrekkelijker voor dagelijks gebruik. Onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar Ford-dealers zijn wijdverspreid, wat gunstig is.