Galaxy 2.0 EcoBlue: de nuchtere reus die je niet vergeet

De Ford Galaxy oogt als een nette, ietwat zakelijke verschijning. Met 4,85 meter lengte en 2,14 meter breedte (inclusief spiegels) is het een flinke jongen, maar Ford heeft hem strak genoeg getekend om niet als een bestelbus door het leven te gaan. De hoge gordellijn en de karakteristieke grille geven hem een zelfverzekerde uitstraling, al is het geen auto waar je je nek voor omdraait.

Stap je in, dan valt de hoogte op – je zit hoog, met een goed overzicht. Het dashboard is overzichtelijk, maar niet bijzonder spannend; Ford houdt het functioneel. De afwerking is degelijk, met hier en daar wat hard plastic, maar alles zit stevig in elkaar. Het is geen auto die je koopt om indruk te maken, maar wel eentje die je elke ochtend zonder tegenzin start.

Op basis van de specificaties – 150 pk, 350 Nm en een leeggewicht van 1.752 kg – kun je verwachten dat de Galaxy geen sportauto is, en dat klopt. De acceleratie van 10,9 seconden naar 100 km/u is allesbehalve indrukwekkend, maar in de praktijk voelt de auto door het royale koppel vanaf lage toeren redelijk levendig aan, zeker in stadsverkeer. De zesversnellingsbak schakelt naar verwachting prettig – Ford heeft daar historisch gezien een goede hand in.

Het onderstel is waar de Galaxy verrast. Ford staat bekend om auto's die prettig rijden, en deze MPV vormt daarop geen uitzondering. Verwacht geen sportief bochtenwerk – daar is hij te hoog en te zwaar voor – maar hij blijft stabiel en voorspelbaar, ook op de snelweg. De besturing is licht maar niet gevoelloos, en de remmen voelen naar verwachting prima aan voor zo'n gewicht. Het is geen auto die je uitdaagt, maar eentje die je geruststelt.

Het motorengamma van de Galaxy is diverser dan je zou denken. Naast de 1.5 EcoBoost benzine (160 pk) en de 2.0 EcoBoost (240 pk) is er een hele reeks 2.0 EcoBlue diesels, van 150 tot 240 pk, met handmatige of automatische versnellingsbak en optionele vierwielaandrijving. De 150 pk diesel die wij als representatieve uitvoering bespreken, is met 350 Nm koppel prima geschikt voor dagelijks gebruik, maar je moet niet te veel haast hebben – met een topsnelheid van 195 km/u zit je ruim binnen de wettelijke limieten, maar inhalen op de Duitse Autobahn is geen feest.

De diesel is wel de logische keuze gezien het verbruik: 5,0 l/100 km is een keurige waarde voor een auto van bijna 1.800 kg. De 2.0 EcoBlue met 190 pk is een stuk vlotter, maar vraagt ook meer brandstof. Wie veel snelweg rijdt, doet er goed aan om de 8-trapsautomaat te overwegen – die schakelt naar verwachting soepel en houdt de motor in het efficiënte toerengebied. De benzineversies zijn vooral voor wie weinig kilometers maakt, maar dan is de Galaxy misschien niet de meest voor de hand liggende keuze.

De Galaxy is gebouwd om lange afstanden te overbruggen zonder dat de inzittenden klagen. De stoelen zijn naar verwachting stevig maar comfortabel, met voldoende verstelmogelijkheden. De tweede zitrij biedt drie afzonderlijke stoelen – een groot voordeel boven een bank – en die zijn ook nog eens in lengte verstelbaar. Dat maakt de Galaxy tot een van de meest flexibele gezinsauto's in zijn klasse.

De geluidsisolatie is naar verwachting goed, zeker voor een auto met zo'n hoog dak. Op de snelweg zal windgeruis beperkt blijven, en de diesel is bij snelwegvaart nauwelijks hoorbaar. In de stad is de auto door de hoge zit en de korte overhangen verrassend wendbaar, al moet je bij het parkeren rekenen op een draaicirkel die niet bijzonder klein is. Het is geen auto voor parkeergarages uit de jaren '70, maar dat wist je van tevoren.

Het dashboard van de Galaxy is overzichtelijk en functioneel, met een 8-inch touchscreen die naar verwachting goed reageert. Ford heeft gelukkig nog een aantal fysieke knoppen voor de belangrijkste functies – iets wat niet meer vanzelfsprekend is in deze tijd. De materialen zijn degelijk, maar niet luxueus; je merkt dat Ford op sommige plekken heeft bezuinigd om de prijs binnen de perken te houden.

De binnenruimte is waar de Galaxy excelleert. Zelfs met zeven inzittenden is er nog redelijke beenruimte op de derde rij – iets wat bij de meeste concurrenten een straf is. De stoelen kunnen allemaal individueel worden neergeklapt, waardoor je een vlakke laadvloer krijgt. Het is geen auto die je koopt voor de materialen, maar voor de functionaliteit. En dat is prima.

Met een koffervolume van 300 liter achter de derde rij is de Galaxy niet de ruimste in zijn klasse – slechts 12% van de concurrenten doet het slechter. Zet je de derde rij neer, dan groeit dat naar een royale 1.500 liter (schatting op basis van de afmetingen). Het is dus een auto die je vooral met vijf of minder inzittenden optimaal benut.

Het instappen is gemakkelijk dankzij de hoge daklijn en de grote portieren. De derde rij is toegankelijk via een slim klapmechanisme van de tweede rij – iets wat Ford door de jaren heen heeft verfijnd. Het zicht rondom is goed, al zijn de dikke C-stijlen een aandachtspunt bij het invoegen. Parkeren wordt geholpen door sensoren en een camera, maar die zijn niet standaard op het basisuitvoering.

De Galaxy is leverbaar met een scala aan rijhulpsystemen, waaronder adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist en een dodehoekmonitor. Ford's SYNC-systeem is naar verwachting eenvoudig te bedienen, met snelle reacties en een logische menustructuur. Dat is niet vanzelfsprekend in deze klasse, waar sommige merken hun infotainment laten verworden tot een digitale doolhof.

Een opvallend detail is dat de Galaxy nog geen volledig digitale instrumentencluster heeft – je krijgt een conventionele tellerpartij met een klein display. Dat is niet per se een minpunt, want het werkt betrouwbaar en je hoeft niet door menu's te scrollen om je snelheid te zien. De rijhulpsystemen zijn naar verwachting goed afgesteld, maar niet zo geavanceerd als bij sommige concurrenten – denk aan Tesla of Volvo.

Met een opgegeven verbruik van 5,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 132 g/km is de Galaxy 2.0 EcoBlue een van de zuinigste auto's in zijn klasse – beter dan 58% van de concurrenten. Dat is indrukwekkend voor een auto van 1.752 kg. De vanafprijs van € 56.864 is echter fors, en dat is inclusief de basisuitrusting. Voor dat geld kun je ook een goed uitgeruste SUV kopen, maar dan mis je de flexibiliteit van zeven stoelen.

De onderhoudskosten van een Ford zijn doorgaans redelijk, al moet je bij een diesel met een roetfilter rekening houden met regelmatig snelwegritten om verstopping te voorkomen. De banden zijn door het gewicht van de auto aan de grote kant, wat de vervangingskosten opdrijft. Wie veel kilometers maakt, kan de lagere brandstofkosten van de diesel laten meetellen, maar voor de korte-afstandrijder is een benzineversie misschien verstandiger.