Ford Galaxy: de MPV die wegdook, maar niet weg te denken is

De Ford Galaxy is een auto die je niet snel over het hoofd ziet, al is het vooral vanwege zijn formaat. Met 4,85 meter lengte en een breedte van 2,14 meter (dat is inclusief spiegels, maar toch) parkeert hij niet onopgemerkt. Het design is typisch Ford uit die periode: een kinetische grille die doet denken aan een aangeslagen roofdier, maar dan met een zwangere buik. Het is niet lelijk, maar ook niet spannend. Het is gewoon... heel veel auto.

Die eerste indruk is vooral een kwestie van logica: dit is een auto die is gebouwd om zeven mensen te vervoeren, en dat zie je aan elke millimeter. De daklijn loopt hoog door, de achterklep is bijna loodrecht, en de wielen staan ver in de hoeken. Het is geen designstatement, maar een statement van functionaliteit. En dat is prima, want wie een Galaxy koopt, koopt geen showcar maar een vervoersmiddel.

Op basis van de cijfers is de Galaxy geen auto die je sportief hoeft te benaderen. Met een gewicht van ruim 1,8 ton (geschat, want de specificaties zwijgen) en een hoog zwaartepunt, is het geen bochtenvreter. Maar Ford staat bekend om zijn onderstelafstelling, en de Galaxy is daarop geen uitzondering. Verwacht een stevige maar comfortabele vering, met een besturing die directer is dan je van een MPV zou verwachten. Het is alleen geen auto waar je de achterkant mee uit laat komen.

In de stad is de Galaxy een tank: je zit hoog, hebt goed zicht, maar de lengte en breedte maken parkeren tot een uitdaging. Parkeersensoren zijn geen luxe, ze zijn noodzaak. Op de snelweg is de Galaxy op zijn best: rechtuit stabiel, weinig last van zijwind, en met de 2.0 EcoBoost onder de kap heb je genoeg power om vlot mee te draaien. Die sprint van 8,4 seconden naar 100 is voor zo'n kolos niet eens slecht, al voelt hij nooit snel aan. Het is meer een kwestie van: hup, we zijn er wel.

De motorrange van de Galaxy is een feest van keuze, maar ook een mijnenveld. De instapper is een 1.5 EcoBoost met 160 pk, die vooral geschikt is voor wie nooit volgeladen rijdt. De echte aanraders zijn de diesels: de 2.0 TDCi in alle smaken, van 120 tot 210 pk. Die 210 pk-versie is een kanon, maar de 150 pk-versie is de beste keuze voor de meeste mensen: voldoende koppel, zuinig op papier (5,0 l/100 km) en met handbak of automaat leverbaar. De 120 pk-diesel is voor wie altijd leeg rijdt, maar met zeven inzittenden is dat een straf.

Onze 'als getest' EcoBoost met 241 pk en 344 Nm is de enige benzine die je echt wilt. Hij trekt vlot op, maar het verbruik van 7,9 l/100 km is fors voor een auto die vooral lange afstanden zal rijden. De automaat (6AT) schakelt soepel, maar is niet zo snel als moderne DSG's. Wie veel kilometers maakt, kiest de diesel. Wie alleen korte ritten doet, moet zich afvragen of een Galaxy wel de juiste auto is.

De Galaxy is gebouwd om lange afstanden af te leggen met zeven mensen aan boord, en dat merk je. De stoelen voorin zijn breed en goed gevormd, met voldoende verstelmogelijkheden. De tweede rij bestaat uit drie individuele stoelen die onafhankelijk van elkaar kunnen schuiven en kantelen. Dat is slim, want zo kun je het ruimtegevoel en de beenruimte verdelen naar behoefte. De derde rij is voor twee personen, en hoewel het geen luxe is, kunnen volwassenen er korte ritten in overleven.

Geluidsisolatie is niet het allerbeste punt van de Galaxy: op de snelweg hoor je windgeruis rond de grote spiegels en wat bandengeluid. Maar het is geen straf. De vering is aan de stevige kant, vooral met een lege auto, maar met zeven passagiers en bagage wordt hij comfortabeler. De stoelen in de tweede rij zijn minder zacht dan die voorin, maar bieden genoeg steun voor een lange rit. Kortom: comfort is goed, niet uitmuntend.

Het interieur van de Galaxy is een mengelmoes van degelijk en gedateerd. De materialen zijn stevig, maar niet luxueus: veel hard plastic op de deuren en het dashboard, al is de afwerking netjes. Het design is typisch Ford uit die periode, met een centrale touchscreen en een wirwar aan knoppen. Het is functioneel, maar niet inspirerend. De stoelen zijn bekleed met een stof die er goed uitziet, maar vlekken snel opneemt.

Ergonomisch is de Galaxy sterk: alles is logisch geplaatst, de knoppen zijn groot en duidelijk, en je vindt alles zonder te zoeken. Maar er zijn ook eigenaardigheden: de handrem is elektrisch, maar de knop zit op een onhandige plek onder het dashboard. En het infotainmentsysteem reageert traag, zeker vergeleken met moderne systemen. Het is niet slecht, maar je merkt dat dit ontwerp uit 2016 stamt. Wie veel met de derde rij werkt, zal de vouwmechanismen waarderen: die zijn simpel en effectief.

De Galaxy is een meester in praktisch denken, maar heeft één grote zonde: de kofferbak. Met 300 liter achter de derde rij is er nauwelijks ruimte voor bagage als alle stoelen bezet zijn. Dat is minder dan een Fiat 500. Zet je de derde rij plat, dan groeit het volume naar een respectabele 700 liter (geschat op basis van de afmetingen), en met alle stoelen plat heb je een verhuiswagen. Maar voor een gezin dat op vakantie gaat met zeven personen, is 300 liter een probleem.

Instappen is makkelijk: de schuifdeuren ontbreken, maar de portieren openen wijd en de instap is laag. De tweede rij stoelen klappen met een handbeweging naar voren, waardoor je bij de derde rij kunt. Zicht naar buiten is uitstekend, mede dankzij de hoge zit en grote ramen. Parkeren is echter een hel zonder camera en sensoren, en die waren optioneel. De draaicirkel is groot, dus in de stad moet je soms drie keer steken.

Ford heeft de Galaxy uitgerust met zijn Sync 3-infotainmentsysteem, dat in deze generatie een grote stap vooruit was ten opzichte van eerdere versies. Het werkt met een 8-inch touchscreen dat redelijk reageert, maar niet zo vloeiend als moderne systemen. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, wat het leven een stuk makkelijker maakt. Maar de menu's zijn soms onlogisch en je moet wennen aan de vele submenu's.

Rijassistentie is ruim aanwezig: adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist, dodehoekdetectie en een head-up display waren optioneel of standaard op hogere uitvoeringen. De systemen werken zoals je van Ford mag verwachten: niet opdringerig, maar ook niet zo geavanceerd als bij Duitse premiummerken. Het is vooral functioneel. Maar de auto is uit een tijd waarin 'semi-autonoom' nog niet bestond, dus verwacht geen stuurautomaat die je van A naar B brengt.

De Galaxy is geen auto voor de zuinige rijder, zeker niet met de EcoBoost-motor. Die noteert 7,9 l/100 km op de officiële cyclus, wat in de praktijk al snel 9 liter zal zijn. De diesels zijn zuiniger: de 2.0 TDCi met 150 pk en handbak haalt op papier 5,0 l/100 km, en in de praktijk zal dat niet veel hoger liggen. Maar diesels zijn inmiddels minder populair, wat de restwaarde niet ten goede komt.

De vanafprijs van € 47.285 is fors, zeker voor een Ford. In 2016 was dat een flink bedrag, en het plaatst de Galaxy in het vaarwater van de Volvo V90 en BMW 5 Serie Touring. Die bieden meer prestige, maar minder ruimte. De Galaxy is inmiddels alleen tweedehands verkrijgbaar, en de prijzen zijn gedaald. Maar let op: onderdelen en onderhoud zijn duur, en de complexe techniek (vooral de automaat en vierwielaandrijving) kan voor hoge kosten zorgen.