Ford Puma ST: de hete crossover die vooral een hete auto is

De Ford Puma ST is een crossover die doet alsof hij een hot hatch is. En dat is precies wat hem interessant maakt. Op basis van de specificaties en de proporties — 4,23 meter lang, 1,53 meter hoog — is dit geen logge SUV, maar een opgekrikte Fiesta met een betere kofferbak. De ST-uitvoering krijgt een agressievere bumper en grotere wielen, maar het blijft een auto die je niet per se herkent als iets speciaals. Dat kan een voordeel zijn voor wie niet wil opvallen, maar het maakt ook duidelijk dat Ford geen statement probeert te maken. Het is gewoon een snelle, praktische auto.

De eerste indruk van het interieur, afgaande op wat we weten van andere Ford-modellen uit deze periode, is functioneel. Het is geen premiumfestijn, maar alles zit waarschijnlijk stevig in elkaar. Het ST-stuur en de kuipstoelen die Ford in dit model levert, geven de cabine een sportieve tint. De hoge zit is typisch crossover, maar je zit nog steeds laag genoeg om te voelen dat dit een auto is die bochten serieus neemt. De buitenmaten suggereren dat hij in de stad makkelijk te parkeren is, maar op de snelweg zal hij vermoedelijk wat gevoelig zijn voor zijwind, gezien de hoogte.

Wat opvalt aan de cijfers is het gewicht: 1.358 kilo. Dat is licht voor een crossover. Vergelijk dat met de concurrenten die vaak 200 kilo zwaarder zijn. Dat belooft veel goeds voor het rijgedrag, maar het betekent ook dat de Puma ST minder geïsoleerd zal aanvoelen dan bijvoorbeeld een Renault Austral. Die weegt meer, maar biedt waarschijnlijk ook meer rust. De Puma is duidelijk gemaakt voor de bestuurder die het rijden zelf belangrijk vindt, niet voor wie alleen maar van A naar B wil glijden.

Op basis van de cijfers — 200 pk, 320 Nm, 1.358 kilo en voorwielaandrijving — kun je een paar dingen voorspellen. Ten eerste: dit wordt nooit saai. Met een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 147 pk per ton heeft de Puma ST genoeg pit om je elke ochtend te laten glimlachen. De acceleratie van 6,7 seconden naar 100 km/u is voor een crossover van dit formaat ronduit snel. Maar met 320 Nm op de voorwielen zal tractie een uitdaging zijn, vooral in de eerste twee versnellingen. Een beperkt sperdifferentieel zou wonderen doen, maar dat zit er niet op. Dus reken op wat wielspin als je te enthousiast het gas induwt.

De besturing van Ford staat bekend als een van de beste in het segment. De Puma ST zal vermoedelijk een directe, communicatieve besturing hebben die je precies vertelt wat de voorwielen doen. Het onderstel is waarschijnlijk strak afgesteld, stugger dan een gewone Puma maar niet zo hard dat je ruggengraat het begeeft. In bochten zal de auto plat liggen en snel van richting veranderen, maar het hogere zwaartepunt dan een Fiesta ST blijft een feit. Het is geen auto die je op het circuit gaat uitdagen, maar op een bochtige B-weg zal hij vermoedelijk veel groter plezier leveren dan de cijfers van de concurrenten doen vermoeden.

De remmen zijn waarschijnlijk krachtig genoeg voor dagelijks gebruik, maar langdurig hard remmen op een bergpas kan ze doen vervagen. Het is een auto die je wilt pushen, maar die ook zijn grenzen heeft. In de stad is de Puma ST makkelijk te manoeuvreren dankzij zijn compacte formaat. Het zicht rondom is goed, al zal de dikke C-stijl wat dode hoeken opleveren bij het invoegen. De handgeschakelde zesbak is een genot om te gebruiken, met korte, precieze slagen die Ford al jaren goed doet. Het is een van de weinige crossovers waar je de handbak niet als een straf ervaart.

De 1.5-liter EcoBoost driecilinder is een pareltje. Met 200 pk en 320 Nm levert hij cijfers die je niet zou verwachten van een driecilinder. Het karakter is vermoedelijk levendig, met een scherpe respons en een typisch driecilinder-geluid dat je ofwel geweldig vindt ofwel irritant. Het koppel van 320 Nm is hoog voor een benzine zonder turbo, maar met die turbo komt het vermogen waarschijnlijk pas laat en hard binnen. Je moet de motor dus hoog in de toeren houden om het maximale eruit te halen. Dat is geen straf, maar het betekent wel dat je vaak moet schakelen om in het hart van de powerband te blijven.

De acceleratie van 6,7 seconden naar 100 km/u is sneller dan de meeste concurrenten in dit segment. De topsnelheid van 220 km/u is voor een crossover ruim voldoende, al zul je die op de Duitse Autobahn waarschijnlijk niet vaak halen vanwege de aerodynamica. De 170 pk Powershift-versie met de 1.0-liter driecilinder is een interessant alternatief voor wie geen zin heeft in schakelen. Die levert dezelfde acceleratie op papier niet, maar met 170 pk en een automaat is hij waarschijnlijk relaxter in het dagelijks verkeer. Toch is het de 1.5 EcoBoost die de ST zijn karakter geeft. De handbak is essentieel voor de ervaring.

Het verbruik van 6,9 l/100 km is voor een 200 pk sterke auto niet slecht, maar ook niet indrukwekkend. De CO2-uitstoot van 155 g/km is hoger dan veel concurrenten die een hybride aandrijflijn bieden. In vergelijking met andere auto's uit dezelfde periode scoort de Puma ST slechter op verbruik dan 58% van zijn concurrenten. Dat is een duidelijk minpunt in een tijd waarin fabrikanten steeds zuiniger worden. Als je veel kilometers maakt, is dit niet de auto voor jou. Maar als je vooral korte ritten en bochtige wegen rijdt, maakt dat verbruik veel minder uit.

De Puma ST is geen auto die je koopt voor het comfort. De vering is waarschijnlijk aan de strakke kant, wat zich vertaalt in een stevige rit over slecht asfalt. In de stad zul je hobbels en putten voelen, maar het is niet zo extreem dat je rugpijn krijgt. Op de snelweg is de auto vermoedelijk stabiel, maar het hoge verbruik en de relatief hoge zit zorgen voor wat windgeruis rond de spiegels. De stoelen die Ford in de ST levert, zijn waarschijnlijk goed gevormd en bieden veel zijdelingse steun. Ze zijn echter niet het toonbeeld van luxe — verwacht geen massagefuncties of ventilatie.

Voor lange ritten is de Puma ST een gemengd verhaal. De zitpositie is goed, met een stuur dat in alle richtingen verstelbaar is. Maar het motor- en bandengeluid zullen op de snelweg duidelijk aanwezig zijn. Dit is geen auto die je in complete stilte over de autobahn laat glijden. Het is een auto die je wakker houdt, letterlijk en figuurlijk. Voor een dagelijkse woon-werkrit is hij prima, maar voor een vakantie met het hele gezin zou ik eerder voor een grotere, stillere auto kiezen. De Puma ST is een auto voor de bestuurder die ook in het verkeer wakker wil blijven.

Het comfortniveau is dus een compromis. Je ruilt rust in voor feedback en betrokkenheid. Dat is prima als je weet waar je aan begint. De stoelen zijn vermoedelijk beter dan die in een gewone Puma, maar het onderstel is strakker. Als je vooral korte ritten maakt in de stad en af en toe een bochtige weg, dan is dit comfortniveau acceptabel. Als je dagelijks 100 kilometer snelweg rijdt, zul je na een jaar verlangen naar iets comfortabelers. Het is een kwestie van prioriteiten: rijplezier versus rust.

Het interieur van de Puma ST is functioneel en sportief, maar niet bijzonder. Ford gebruikt in dit model veel harde kunststoffen die er stevig uitzien maar niet premium aanvoelen. De ST-specifieke details, zoals het stuur met rood stiksel en de metalen pedalen, geven een sportieve touch. Het infotainmentsysteem is waarschijnlijk het SYNC-systeem van Ford, dat bekend staat om zijn logische menu-structuur en snelle reacties. Het is niet het meest geavanceerde systeem op de markt, maar het werkt prima. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn aanwezig, en dat is een pluspunt in een tijd waarin alles op het scherm wordt gezet.

De ergonomie is over het algemeen goed. Alles is logisch geplaatst en je hoeft niet lang te zoeken naar de bediening van de cruise control of het infotainment. De digitale tellerpartij is duidelijk afleesbaar, en de ST-specifieke weergave toont waarschijnlijk de belangrijkste rij-informatie zoals bandenspanning en motorolietemperatuur. Het stuur voelt stevig aan en heeft de juiste dikte. De versnellingspook ligt goed in de hand, en de korte slagen maken elke schakeling een plezier. Het is geen interieur dat je versteld doet staan, maar het doet wat het moet doen zonder poespas.

Een opvallend detail is de opbergruimte. Ford heeft in de Puma een megabak onder de vloer van de kofferbak geïntegreerd, die je kunt gebruiken voor natte of vuile spullen. Die bak is ook in de ST aanwezig, wat de auto verrassend praktisch maakt. Het interieur is verder vrij sober, met weinig afleiding. Dat past bij het karakter van de auto. Het is geen plek waar je wilt vertoeven voor een lange rit, maar het is ook geen straf om erin te zitten. Het is een interieur dat is ontworpen voor gebruik, niet voor show.

Met 456 liter kofferruimte is de Puma ST een van de praktischer sportieve crossovers. Die ruimte is groter dan die van veel concurrenten, en het feit dat de ST-uitvoering die ruimte niet opoffert voor sportiviteit is een groot pluspunt. De achterbank is niet bijzonder ruim, maar voor twee volwassenen is het prima. Drie personen op de achterbank wordt krap, maar dat geldt voor vrijwel elke auto in dit segment. De hoge daklijn zorgt voor voldoende hoofdruimte, en de achterportieren openen wijd genoeg voor een eenvoudige instap.

De zichtbaarheid rondom is goed, met een hoge zit die je een goed overzicht geeft in het stadsverkeer. De achteruitrijcamera is standaard, wat het parkeren vergemakkelijkt. De auto is met 4,23 meter compact genoeg om in krappe parkeervakken te passen, maar je moet wel wennen aan de hoge neus. Het zicht naar achteren wordt beperkt door de dikke C-stijlen, dus de camera en dodehoekassistent zijn geen luxe. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge instap, die typisch is voor een crossover.

In het dagelijks gebruik is de Puma ST verrassend praktisch. De kofferbak met zijn lage laaddrempel maakt het laden van zware spullen makkelijk. De Megazak onder de vloer is ideaal voor vuile laarzen of boodschappen die niet willen rollen. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor je langere spullen kunt vervoeren. Het is geen auto die je koopt voor zijn vrachtcapaciteit, maar het feit dat een sportieve crossover zo veelzijdig is, maakt hem aantrekkelijk voor wie maar één auto wil hebben die alles kan. De Puma ST is een auto die je dagelijkse boodschappen combineert met een flinke dosis rijplezier.

Het SYNC-infotainmentsysteem van Ford is niet het nieuwste of meest geavanceerde, maar het werkt betrouwbaar en intuïtief. Het scherm reageert snel, en de menu-structuur is logisch. Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat de meeste gebruikers toch al gebruiken. De digitale tellerpartij is goed afleesbaar en biedt verschillende weergaven, afhankelijk van de rijmodus. De ST heeft waarschijnlijk een speciale weergave die de belangrijkste prestatiedetails toont, zoals een turbodruk-meter en G-krachten. Dat is meer speelgoed dan noodzaak, maar het past bij het karakter van de auto.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig maar niet overdreven. Adaptieve cruise control werkt goed op de snelweg, en de rijbaanassistent is niet te opdringerig. De dodehoekassistent is een must in deze auto, gezien de beperkte zichtbaarheid naar achteren. Ford heeft de systemen zo afgesteld dat ze je niet betuttelen, maar wel helpen in noodsituaties. Het is geen autonoom rijdende auto, maar dat is ook niet nodig. De technologie in de Puma ST is er om je rijervaring te verbeteren, niet om het rijden over te nemen.

Een minpunt is dat Ford niet het allernieuwste systeem gebruikt. Er is geen head-up display beschikbaar, en het infotainment is niet zo aanpasbaar als dat van sommige concurrenten. De over-the-air updates zijn beperkt, dus je zult niet vaak nieuwe functies krijgen. Het is een systeem dat werkt, maar niet verrast. Voor wie de nieuwste technologie wil, zijn er betere opties. Maar voor wie een auto zoekt die gewoon doet wat het moet doen, is dit prima. De technologie is functioneel en betrouwbaar, en dat is uiteindelijk belangrijker dan innovatie omwille van de innovatie.

Het officiële verbruik van 6,9 l/100 km is voor een 200 pk sterke benzineauto niet slecht, maar het is ook geen reden om te juichen. In de praktijk zul je waarschijnlijk hoger uitkomen, zeker als je het sportieve karakter van de auto benut. Het verbruik ligt hoger dan dat van veel hybride concurrenten, en de CO2-uitstoot van 155 g/km betekent dat je in Nederland fors belast wordt. In België is dat afhankelijk van de regio, maar het is geen auto die je koopt voor zijn fiscale voordelen. De wegenbelasting zal aan de hoge kant zijn, en het verbruik maakt hem niet goedkoop in gebruik.

De prijs van de Puma ST ligt vermoedelijk in lijn met die van de concurrenten, maar je krijgt er wel een auto voor terug die uniek is in zijn soort. De onderhoudskosten zijn vergelijkbaar met andere Ford-modellen, en de betrouwbaarheid van de EcoBoost-motoren is over het algemeen redelijk, al zijn er meldingen van olieverbruik bij sommige exemplaren. Banden zijn een belangrijke kostenpost, want de ST heeft grotere wielen en sportiever rubber dat sneller slijt. De verzekering zal ook hoger uitvallen dan bij een gewone Puma.

Als je de Puma ST koopt, moet je accepteren dat je meer betaalt voor het rijplezier dan voor de efficiëntie. Het is geen auto die je koopt om geld te besparen. Maar als je de alternatieven bekijkt — een Renault Austral of een Tesla Model Y — dan is de Puma ST waarschijnlijk een stuk goedkoper in aanschaf en onderhoud. De afschrijving zal vermoedelijk ook meevallen, omdat dit een gewilde auto is onder liefhebbers. Het is een auto die je koopt met je hart, maar die je verstand niet volledig negeert.