Holden Barina 5 Doors: een vergeten B-segmenter met een dorstige 1.6

De Holden Barina 5 Doors is geen auto die je uitnodigt tot een tweede blik. Het design uit 2011 is netjes maar anoniem, met een hoge taille en een dikke C-stijl die doen denken aan een klein MPV-tje. De proporties zijn niet onlogisch, maar er ontbreekt elke vorm van pit of uitstraling. Dit is een auto die in het parkeervak naast een grijze Dacia niet zou opvallen — en dat is misschien wel de bedoeling.

Stap je in, dan zet die anonimiteit zich voort. Het dashboard is functioneel, met een groot centraal display en knoppen die je blind kunt bedienen, maar de materialen zijn hard en het geheel voelt goedkoop aan. De afwerking is netjes voor het segment, maar je weet meteen dat hier geen euro te veel aan is besteed. Het is geen auto die je met trots aan de buren laat zien, maar dat hoeft ook niet — als het ding zijn werk maar doet.

Met 116 pk en een leeggewicht van 1.163 kg heeft de Barina een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 100 pk per ton. Dat is niet indrukwekkend, maar ook niet kansloos. De 1.6-liter zal vermoedelijk voldoende zijn om in de stad mee te komen, maar op de snelweg moet je plannen om in te voegen. De handgeschakelde vijfversnellingsbak is waarschijnlijk niet het toonbeeld van precisie; Holden stond niet bekend om zijn fijne schakelmechaniek.

Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met een zachte vering die oneffenheden goed absorbeert maar in bochten voor overhelling zorgt. De besturing is licht en direct genoeg voor de stad, maar mist gevoel op de snelweg. Remmen zijn vermoedelijk prima voor dit gewicht, maar niets meer dan dat. Kortom: de Barina is een auto die je vergeet zodra je uitstapt — en dat is in dit segment niet per se een doodzonde, maar ook geen aanbeveling.

Onder de kap ligt een 1.6-liter benzinemotor met 116 pk en 155 Nm koppel. Die cijfers zijn beter dan 23% van de concurrentie voor vermogen en 11% voor koppel — wat betekent dat de Barina in het onderste kwartiel zit. De acceleratie zal vermoedelijk rond de 10 seconden naar 100 km/u liggen, maar zonder officiële cijfers moeten we dat schatten. De motor is waarschijnlijk soepel en stil bij lage toeren, maar wordt luidruchtig als je hem aanspreekt.

De keuze voor een 5-versnellingsbak is logisch voor het segment, maar een zesde versnelling had het verbruik op de snelweg kunnen drukken. Het officiële verbruik van 34,6 l/100 km is echter het echte probleem: dat is slechter dan 100% van de vergelijkbare auto's in de database. Zelfs een jaren '90 SUV doet het beter. De automatische 6AT is nog dorstiger met 36,8 l/100 km. Als je veel rijdt, is dit model financieel een ramp.

De stoelen voorin zijn vermoedelijk redelijk comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor een B-segmenter, maar ze zijn hard en missen verstelbaarheid in de lendensteun. De achterbank is krap voor volwassenen, zeker als de bestuurder lang is. De hoge instap en de rechte zitpositie maken de Barina wel geschikt voor de stad, waar je vaak in- en uitstapt.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk matig: windgeruis wordt duidelijk hoorbaar vanaf 100 km/u, en de motor klinkt bij acceleratie alsof hij harder werkt dan nodig is. De vering is zacht afgesteld, wat zorgt voor een rustige rit over hobbelig asfalt, maar bij hoge snelheden kan de auto gaan deinen. Voor lange ritten is dit geen aanrader; voor korte stadsritten is het prima.

Het interieur van de Barina is een schoolvoorbeeld van budgetdenken. De kunststoffen zijn hard en glanzend, de knoppen voelen goedkoop aan, maar alles is wel logisch ingedeeld. De airconditioning wordt bediend met drie grote draaiknoppen die je blind kunt vinden — een zegen in een tijd waarin alles op touchscreens verdwijnt. Het centrale display is klein en toont alleen de basisinformatie.

De afwerking is wisselend: sommige panelen sluiten netjes, andere vertonen kieren. De stoffen bekleding is stevig maar vlekt snel. Opbergruimte is voldoende: er zijn deurvakken, een handschoenenkastje en een klein vakje voor de telefoon. Maar het geheel voelt tien jaar ouder aan dan het is. Wie gewend is aan een moderne auto, zal zich hier niet thuis voelen.

Met een lengte van 4.039 mm is de Barina een van de kleinere auto's in zijn klasse. De kofferruimte van 289 liter is beter dan 17% van de concurrentie — dat is weinig. Een Dacia Lodgy biedt veel meer ruimte, maar is ook groter. De achterbank is neerklapbaar, maar niet in delen, wat het vervoeren van lange voorwerpen lastig maakt.

De hoge daklijn en de grote ramen zorgen voor een goed zicht rondom, maar de dikke C-stijl belemmert het zicht schuin achter. Parkeren is kinderspel dankzij de compacte afmetingen en de lichte besturing. De achteruitrijcamera ontbreekt, maar met zo'n kleine auto is dat geen gemis. Het instappen is gemakkelijk, zowel voorin als achterin, dankzij de hoge zit.

De Barina is niet bepaald een techwonder. Het infotainmentsysteem is basic: een radio met cd-speler en een aux-ingang, maar geen Bluetooth of navigatie. Dat is in 2011 misschien nog acceptabel, maar in de tweedehandsmarkt van nu een minpunt. De bediening is eenvoudig, met fysieke knoppen en een klein display, maar de grafische kwaliteit is gedateerd.

Op het gebied van rijassistentie is er vrijwel niets: geen adaptive cruise control, geen lane assist, geen noodremassistent. Wel zijn er airbags en ABS, maar dat is in dit segment standaard. De Barina is dus een auto voor wie technologie niet belangrijk vindt — of voor wie een moderne smartphone aan de dashboardhouder voldoende is. Dat kan, maar verwacht geen wonderen.

Het officiële verbruik van 34,6 l/100 km is een drama. Zelfs als je voorzichtig rijdt, zul je moeite hebben om onder de 1 op 3 te komen. Dat is niet alleen slecht voor het milieu, maar ook voor je portemonnee: bij een jaarrit van 15.000 km en een benzineprijs van 2 euro per liter, betaal je ruim 1.000 euro per jaar aan brandstof — meer dan de wegenbelasting en verzekering samen. De CO2-uitstoot van 162 g/km is ook hoog, maar minder extreem in vergelijking met de concurrentie.

De prijs van een tweedehands Barina is gelukkig laag, en dat is de enige troost. Het onderhoud is waarschijnlijk goedkoop, want het is een eenvoudige auto zonder complexe technologie. Maar de betrouwbaarheid is onbekend; Holden is in Europa nooit officieel verkocht, dus onderdelen en expertise kunnen lastig te vinden zijn. Als je overweegt er een te kopen, reken dan op een extra budget voor onvoorziene reparaties.