Honda Accord 1.5T: de stille krachtpatser die niemand meer ziet staan

De Honda Accord is een auto die je niet snel vergeet, maar ook niet direct herkent. Hij is 4,88 meter lang, 1,86 meter breed en 1,45 meter hoog – daarmee is hij groter dan een BMW 3 Serie, maar smaller dan een Audi A4. De lijnen zijn strak, de neus is puntig en de achterkant heeft een subtiele spoiler. Het is geen auto die schreeuwt om aandacht, maar hij ziet er wel volwassen en zelfverzekerd uit.

Stap je binnen, dan valt de rust op. Het dashboard is overzichtelijk, de materialen voelen stevig aan en de stoelen zitten direct goed. Het is alsof Honda heeft besloten dat een middenklasser geen theater nodig heeft, maar gewoon zijn werk moet doen. En dat doet hij, zonder poespas.

Met 195 pk en 260 Nm koppel uit een 1,5-liter turbomotor is de Accord geen straatracer, maar hij is ook niet traag. Het leeggewicht van 1.431 kg is netjes voor deze afmetingen, en dat voel je in de bochten. De besturing is direct en geeft redelijk veel feedback – iets wat in deze klasse steeds zeldzamer wordt. De auto stuurt neutraal en blijft rustig, ook als je wat harder door een bocht gaat.

De handgeschakelde zesversnellingsbak is een genot: kort, precies en met een prettige weerstand. Het is een van de weinige middenklassers die nog met een handbak leverbaar is, en Honda bewijst dat het nog steeds kan. Op de snelweg is de auto stabiel en stil, al is het verbruik van 7,8 l/100 km geen feest – daarover later meer.

De 1.5-liter turbomotor is een bekend Honda-verhaal: hoog toerental, weinig lawaai, veel soepelheid. Met 195 pk zit hij boven het gemiddelde van vergelijkbare auto's uit die periode (beter dan 63%), en dat merk je. Het koppel van 260 Nm is minder indrukwekkend (beter dan 38%), maar door het lage gewicht voelt de auto toch vlot aan. De acceleratie van 0 naar 100 km/u? Die staat niet in de specificaties, maar met dit vermogen en gewicht moet dat rond de 8 seconden liggen.

De motor is er in vijf smaken: een 1.5T met handbak of CVT, een 2.0T met 252 pk en een 10-traps automaat of handbak, en een 2.0-liter hybride met 212 pk. De hybride is het zuinigst, met een verbruik van 7,1 l/100 km, maar de 1.5T met handbak is voor de liefhebber de meest pure keuze. Wie meer vermogen wil, moet bij de 2.0T zijn, maar die is niet in Europa geleverd – dus in de praktijk blijft het bij de 1.5T en de hybride.

De stoelen zijn een van de beste onderdelen van de Accord: stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmd, en je zit er urenlang goed in. De vering is aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel; je voelt de weg, maar kuilen en hobbels worden netjes opgevangen. Op de snelweg is de auto stil, al hoor je bij hogere snelheden wat windgeruis rond de spiegels.

Voor een auto van dit formaat is de achterbank verrassend ruim. Zelfs met een bestuurder van 1,90 m voorin heb je achterin voldoende beenruimte. De middenconsole is breed, dus drie volwassenen achterin is krap, maar voor twee is het prima. De stoelen zijn iets aan de harde kant voor lange ritten, maar dat went snel.

Het interieur van de Accord is typisch Honda: functioneel, degelijk en zonder opsmuk. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet luxueus. Er is veel hard plastic, maar het voelt wel stevig aan. De knoppen zijn logisch geplaatst en groot genoeg om met handschoenen te bedienen – iets wat niet van elke concurrent gezegd kan worden.

Het infotainmentsysteem is een van de minste punten. Het scherm is aan de kleine kant en de grafische vormgeving doet denken aan 2015. De bediening is niet altijd even intuïtief, en de reactiesnelheid is traag. Gelukkig zijn er fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, dus je kunt het systeem grotendeels negeren. Een opvallend detail: het volume wordt bediend met een draaiknop die ook als knop werkt – dat is weer wel handig.

Met een kofferbak van 473 liter zit de Accord boven het gemiddelde van zijn klasse (beter dan 53%). De opening is breed en laag, dus laden gaat makkelijk. De achterbank is neerklapbaar in een 60/40-verhouding, al is de doorgang niet enorm. Er is geen elektrische achterklep, maar dat is geen ramp.

Het zicht rondom is goed: de daklijn loopt iets af, maar de spiegels zijn groot en de achterruit is redelijk. Parkeren is door de afmetingen wel een uitdaging, vooral in de stad. Parkeersensoren voor en achter zijn standaard, maar een 360-graden camera is niet leverbaar – dat is jammer voor een auto van deze prijs.

De Accord is uitgerust met een scala aan rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist en verkeersbordherkenning. Die werken allemaal naar behoren, maar ze zijn niet zo verfijnd als bij de Duitse concurrentie. De adaptieve cruisecontrol reageert soms wat abrupt, en de lane-keeping assist grijpt af en toe onverwacht in.

Het infotainmentsysteem is zoals gezegd het zwakke punt. Er is Apple CarPlay en Android Auto, maar dat moet je via een kabel aansluiten – draadloos werkt het niet. Het systeem is traag en de menu's zijn onlogisch. Honda heeft inmiddels betere systemen, maar deze Accord is er nog mee behept. Een pluspunt is dat de bediening van de airco via fysieke knoppen gaat, wat tijdens het rijden veiliger is.

Het officiële verbruik van de 1.5T met handbak is 7,8 l/100 km. Dat is aan de hoge kant – beter dan slechts 29% van de vergelijkbare auto's uit die periode. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl rond de 8,5 l/100 km uitkomen, en als je het vermogen benut, loopt dat op naar 10 l. De CO2-uitstoot is niet gespecificeerd, maar die zal rond de 180 g/km liggen. Dat is voor een moderne auto niet om over naar huis te schrijven.

De prijs van de Accord ligt in Nederland rond de 40.000 euro voor een kale uitvoering, maar de concurrentie is goedkoper. Een SEAT Tarraco kost bijvoorbeeld 32.000 euro, en een Audi Q5L is duurder maar heeft meer prestige. De Accord is betrouwbaar – Honda's staan daarom bekend – en het onderhoud is niet duur. Maar de restwaarde is zorgwekkend, want Honda verkoopt deze auto nauwelijks. Wie hem koopt, moet hem lang rijden.