Honda Civic Coupe: de laatste echte coupé voor de nuchtere rijder

De Honda Civic Coupe is een van die auto's die je blik vasthoudt zonder te schreeuwen. Hij is laag, breed en strak getrokken, met een neus die doet denken aan een veel duurdere sportauto. De daklijn loopt vloeiend door naar de achterkant, en die grote C-vormige achterlichten zijn typisch Honda – sommigen vinden ze gewaagd, anderen ronduit lelijk. Maar één ding is zeker: verwarren met een doorsnee hatchback doe je niet.

Het interieur is minder spectaculair dan de buitenkant. Het dashboard is functioneel en overzichtelijk, maar het plastic is hard en niet overal even mooi afgewerkt. Toch zit je meteen goed: de stoelen zijn laag, het stuur is dik en je blik valt precies op de snelheidsmeter. Het is een beetje alsof Honda de gewone Civic heeft geprobeerd sportiever te maken zonder het budget op te rekken. Dat merk je, maar het went snel.

Op basis van de cijfers – 176 pk, 220 Nm en een gewicht van 1.315 kg – mag je verwachten dat deze Civic Coupe lekker stuurt. En de specificaties liegen niet: de ophanging is stugger dan standaard, het stuur is direct en de achterkant volgt braaf. Voorwielaandrijving betekent wel dat je bij hard accelereren de neus voelt trekken, maar dat hoort erbij in deze klasse. Op een bochtige B-weg zul je vermoedelijk meer glimlachen dan in een gemiddelde gezinsauto.

De zesversnellingsbak is een lust om te bedienen: kort, precies en met een aangename weerstand. De koppeling is licht maar duidelijk, en de motor reageert vlot op gas. Op de snelweg is de Coupe stabiel, maar het wegdek is soms hoorbaar aanwezig – het is geen luxe cruiser, maar een sportieve coupé die je wakker houdt. In de stad voelt hij wendbaar genoeg, al is de achteruitzicht beperkt door de dikke C-stijlen.

De 1.5-liter turbomotor is de ster van het gamma. Met 176 pk en 220 Nm trekt hij vlot op vanaf lage toeren en blijft hij tot hoog in het toerengebied doortrekken. De acceleratie is niet duizelingwekkend – 0-100 km/u zal rond de 7 seconden liggen, al vermelden we dat niet officieel – maar het voelt altijd levendig aan. De handgeschakelde zesbak is de enige manier om er het maximale uit te halen; de CVT maakt de motor juist loom en jankerig bij hard optrekken.

De 2.0-liter atmosferische motor is een ander verhaal. Met 158 pk en minder koppel moet je harder werken om vooruit te komen, en dat past niet echt bij het karakter van deze auto. Hij is wel soepeler en stiller, maar je mist de punch van de turbo. Het verbruik van de 1.5-liter is met 6,7 l/100 km netjes, al is dat niet beter dan 32% van de concurrentie – dus er zijn zuinigere opties. Maar als je puur voor rijplezier gaat, is deze motor de juiste keuze.

De stoelen voorin zijn verrassend comfortabel voor een coupé. Ze bieden genoeg zijdelingse steun zonder dat je er na een uur last van krijgt. De vering is aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel – je voelt de weg, maar het wordt nooit echt hobbellig. Op lange ritten is de Civic Coupe vermoedelijk prima te doen, al zal het geluidsniveau op de snelweg hoger liggen dan in een gewone sedan.

Achterin is het een ander verhaal. Die prachtige daklijn kost je hoofdruimte, en de achterbank is vooral geschikt voor kinderen of voor volwassenen die geen hekel hebben aan elkaar. De stoelen zijn dun en de beenruimte is krap. Dit is geen auto voor vier volwassenen; het is een 2+2 die je alleen in noodgevallen vol beladen. Als je vaak mensen vervoert, kijk dan naar een gewone Civic.

Het interieur van de Civic Coupe is een mix van slim en goedkoop. De materialen zijn niet overal even prettig – hard plastic op het dashboard en de deuren – maar de bediening is logisch. De klimaatregeling heeft fysieke knoppen, en dat is een zegen in een tijd waarin alles op een touchscreen verdwijnt. Het stuurwiel is lekker dik en de instrumenten zijn duidelijk afleesbaar.

Er zijn ook wat eigenaardigheden. Zo zit er een grote, lege ruimte voor de passagier – geen handschoenenkastje, maar een open vak dat er wat goedkoop uitziet. Het infotainmentsysteem is niet het beste in zijn klasse: het reageert soms traag en de interface is verouderd. Maar als je gewoon wilt rijden en af en toe je telefoon wilt koppelen, dan voldoet het.

Met een kofferbak van 337 liter is de Civic Coupe niet ruim. Dat is minder dan de meeste hatchbacks en zelfs minder dan sommige stadsauto's. De opening is ook niet enorm, maar de achterbank kan neergeklapt worden voor langere spullen. Het is vooral een auto voor twee personen met een paar tassen, niet voor een gezin met kinderwagens.

Het instappen is laag, wat je bij een coupé verwacht, maar het went snel. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit – parkeren doe je op gevoel of met behulp van de optionele camera. In de stad is hij met 4,49 meter lengte prima te manoeuvreren, maar het is geen auto die je even snel in een parkeervak gooit zonder na te denken.

De Civic Coupe heeft de typische Honda-technologie van die periode: een touchscreen dat er modern uitziet maar niet altijd even soepel werkt. De navigatie is optioneel en de smartphone-integratie is basic. Honda Sensing, met onder meer adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie, was beschikbaar, maar op deze uitvoering niet standaard. Het werkt prima, maar het is niet zo verfijnd als bij sommige concurrenten.

Wat wel goed is: de rijmodi. Je kunt kiezen voor Normal en Sport, en in Sport wordt het gaspedaal responsiever en de besturing zwaarder. Het is geen groot verschil, maar het geeft je het gevoel dat je iets kunt aanpassen. Verder is er een head-up display op sommige uitvoeringen, wat handig is. Maar verwacht geen futuristische snufjes; dit is een auto uit 2016, en dat zie je terug.

Het officiële verbruik van de 1.5-liter is 6,7 l/100 km, wat neerkomt op ongeveer 1 op 15. In de praktijk zul je daar met sportief rijden waarschijnlijk boven zitten, maar het is geen dorstige auto. De CO2-uitstoot ligt rond de 150 g/km, wat betekent dat je in Nederland behoorlijk wat wegenbelasting betaalt. Het is geen auto die je koopt om geld te besparen.

De prijs van een gebruikte Civic Coupe is redelijk, maar niet laag – het blijft een nicheproduct. Honda's staan bekend om hun betrouwbaarheid, dus de onderhoudskosten vallen vaak mee. Banden zijn standaardmaat, maar de 18-inch wielen op hogere uitvoeringen kunnen prijzig zijn. Al met al is het geen goedkope auto om te rijden, maar je krijgt er wel een uniek karakter voor terug.