Honda Civic Hatchback: ouderwets goed, maar niet zonder prijs

De Honda Civic Hatchback oogt strak en volwassen, met een wigvormige neus en een aflopende daklijn die hem een beetje als een coupé laat kijken. De achterlichten lopen door over de hele klep, een designkeuze die niet iedereen zal waarderen, maar die hem onmiskenbaar maakt in de parkeergarage. Met 4549 mm lengte is hij flink gegroeid ten opzichte van zijn voorganger, maar de proporties kloppen.

Het interieur maakt direct een degelijke indruk. Geen zweverige designfratsen, maar een logische opbouw met een opvallend laag zitpunt. Dat zitpunt is typisch Honda: je zit niet op de auto, maar erin, wat meteen een sportief gevoel geeft. De materialen zijn solide, al is het geheel niet zo feestelijk als bij een Cupra of een Volkswagen. Het is meer een goed zittend pak dan een modieus jasje.

Op basis van de specificaties belooft de Civic een van de betere voorwielaangedreven hatchbacks te zijn. Het lage zwaartepunt en de relatief korte overhangen moeten zorgen voor een speels karakter. Met 180 pk en 240 Nm is hij niet overdreven snel, maar het gaat hier vooral om de balans en de feedback door het stuur. Honda heeft de meerpunt-achteras vervangen door een torsiebalk, maar beweert dat met een slimme constructie het rijgedrag er niet op achteruitgaat.

De handgeschakelde zesbak is naar verluidt een van de beste in zijn klasse, met een korte, precieze schakelweg. De koppeling is licht maar goed doseerbaar. Op de snelweg zal hij stabiel liggen, maar de echte pret begint op bochtige wegen. Het onderstel is aan de stevige kant, wat in de stad misschien wat onrustig aanvoelt, maar op een B-weg moet het goud zijn. De remmen zijn krachtig en goed te doseren, al is de eerste beet soms wat abrupt.

De 1.5 VTEC is een pittige viercilinder met 180 pk en 240 Nm. Die cijfers zijn niet wereldschokkend – in de benchmark scoort hij beter dan 35% van zijn concurrenten – maar het gaat om de manier waarop hij levert. De VTEC staat bekend om zijn bereidheid om hoog in de toeren te draaien, en deze motor is geen uitzondering. Hij trekt al vanaf lage toeren goed op, maar pas boven de 5000 toeren komt hij echt tot leven.

De 2.0 i-VTEC is een stuk rustiger met 158 pk en is vooral bedoeld voor wie zuinig wil rijden zonder in te leveren op betrouwbaarheid. De CVT-versies zijn comfortabel maar maken de auto minder betrokken. De handgeschakelde 1.5 is de enige die recht doet aan het sportieve karakter van de Civic. Met een 0-100-tijd van rond de 7,5 seconden is hij snel genoeg voor dagelijks gebruik, maar laat hem niet tegen een elektrische Cupra Born opnemen, want dan ben je kansloos.

De stoelen zijn verrassend goed: ze bieden veel steun zonder te hard te zijn, en ze zijn lang genoeg om ook lange ritten te overleven. De zithouding is laag, wat sportief is, maar het instappen vergt wat soepelheid. De vering is aan de stevige kant, wat in de stad tot wat gekletter over hobbels kan leiden, maar op de snelweg zorgt het voor een stabiel en rustig gevoel.

Geluidsisolatie is niet de sterkste kant van de Civic. Op de snelweg is er duidelijk windgeruis rond de A-stijlen en bandengeruis op ruw asfalt. Het is niet storend, maar ook niet zo stil als in een Volkswagen Golf of een Cupra Formentor. Voor een auto die zo op de bestuurder is gericht, is dat een acceptabel compromis, maar als je vooral veel snelweg rijdt, wil je misschien toch even een andere auto overwegen.

Het interieur is functioneel en overzichtelijk, met fysieke knoppen voor de climate control – en dat is een groot compliment in een tijd waarin alles op een scherm wordt gegooid. De materialen zijn van goede kwaliteit, al zijn er hier en daar harde plastics die niet misstaan in een auto van €32.500. De afwerking is zoals we van Honda gewend zijn: netjes en zonder gekraak.

Het infotainmentsysteem is echter een minpunt. Het scherm reageert traag en de menu-structuur is niet intuïtief. De graphics zien er gedateerd uit en de navigatie is niet zo goed als die van Google Maps. Gelukkig heeft hij Apple CarPlay en Android Auto, dus je kunt het systeem grotendeels negeren. Maar het feit dat je dat moet doen, zegt genoeg.

De Civic is altijd al een van de meest praktische auto's in zijn klasse geweest, en dat is hier niet anders. De achterbank biedt verrassend veel beenruimte, ook voor volwassenen. De kofferbak is met 410 liter niet de grootste, maar de opening is wijd en de laaddrempel laag. De achterbankleuningen kunnen plat worden gelegd, en dan ontstaat er een bijna vlakke laadvloer.

Het zicht naar buiten is goed, met dunne A-stijlen en grote spiegels. Parkeren is makkelijk dankzij de duidelijke achteruitrijcamera en de relatief korte overhangen. De hoge achterlichten zijn misschien wennen, maar ze geven wel een aparte look. Het enige echte minpunt is dat de Civic door zijn coupé-achtige daklijn wat minder hoofdruimte achterin heeft dan een Seat Tarraco, maar dat is een andere klasse.

Op het gebied van rijassistentie is de Civic goed voorzien: adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist en verkeersbordherkenning zijn standaard. Honda Sensing werkt naar behoren, maar het systeem is niet zo verfijnd als dat van Volkswagen of Toyota. De adaptieve cruisecontrol remt soms wat abrupt in, en de lane-keeping assist kan soms wat onrustig sturen.

Het digitale instrumentenpaneel is duidelijk en configureerbaar, maar het mist de grafische flair van een Audi Virtual Cockpit. De head-up display is een optie die het rijden aangenamer maakt, maar het is geen must. De grootste teleurstelling is het infotainmentsysteem, dat traag en verouderd aanvoelt. Het is jammer dat Honda hier niet meer moeite in heeft gestoken, want de rest van de auto is zo goed.

Honda claimt een gemiddeld verbruik van rond de 6,5 liter per 100 km voor de 1.5 VTEC. In de praktijk zal dat waarschijnlijk rond de 7 liter liggen, wat netjes is voor een 180 pk sterke benzine. De CO2-uitstoot is evenredig laag, wat gunstig is voor de belastingen. De 2.0 i-VTEC is nog zuiniger, maar dan moet je genoegen nemen met minder vermogen.

De vanafprijs van €32.500 is pittig voor een compacte hatchback. Concurrenten als de Cupra Formentor bieden meer vermogen voor hetzelfde geld, maar die zijn vaak minder praktisch en minder betrouwbaar. Honda's hebben doorgaans een lage totale kostenpost, met een goede betrouwbaarheid en een hoge restwaarde. Houd er alleen rekening mee dat de banden en remmen bij sportief rijden sneller slijten.