Honda Civic Sedan HF: degelijk, maar de opwinding blijft in de motorruimte steken

De Civic Sedan HF is geen auto die je blik vasthoudt. Het design is netjes maar anoniem; de licht gebogen daklijn en de scherpe koplampen proberen wat dynamiek te suggereren, maar het resultaat is vooral keurig. De verhoudingen kloppen, maar er zit geen enkele verrassing in. Dit is een auto die je in een parkeergarage moeiteloos kwijtraakt tussen een Toyota Corolla en een Hyundai Elantra.

Opvallend is wel dat Honda de sedan op een eigen carrosserie zette, niet zomaar een verlengde hatchback. De achterkant is strak getrokken, maar dat heeft gevolgen voor de kofferbak. Met 354 liter blijft die duidelijk achter bij de segmenttop, en dat zie je ook aan de hoge laaddrempel. De eerste indruk is dus: degelijk, maar niet genereus.

Met 142 pk en een leeggewicht van 1.224 kg is de Civic geen lichtgewicht, maar ook geen kanon. De specificaties suggereren dat de auto redelijk vlot uit de startblokken komt, maar dat de 5-traps automaat de 1.8 i-VTEC niet altijd in het hart van zijn krachtgebied houdt. De 174 Nm koppel is laag voor de klasse, dus je moet de motor hoog in de toeren houden om vooruitgang te boeken. Op de snelweg is dat prima; in de stad kan het vermoeiend worden.

De besturing is zoals je van een Honda mag verwachten: direct en met een natuurlijke feedback. De vering is redelijk strak afgestemd, wat bochtenwerk ten goede komt, maar op slecht asfalt resulteert dat in een wat stugge rit. De remmen zijn goed doseerbaar, maar de auto voelt vooral veilig en voorspelbaar aan, niet opwindend. Een Ford Focus uit dezelfde periode biedt meer rijplezier, maar de Honda is wel vergevingsgezinder voor de minder sportieve bestuurder.

De 1.8 i-VTEC is een bekend blok, en dat is zowel een compliment als een kritiekpunt. Hij loopt zijdezacht, is zuinig en reageert enthousiast op hoge toeren, maar met 142 pk en 174 Nm is hij niet bovengemiddeld voor de klasse. De acceleratie van 0-100 in 10,7 seconden is netjes voor een automaat uit deze tijd, maar de topsnelheid van 200 km/u is vooral een theoretische oefening.

Het echte probleem is de 5-traps automaat. Die schakelt vloeiend, maar heeft maar vijf verhoudingen, waardoor hij vaak tussen het vermogen en de snelweg in zit. De handgeschakelde 6MT is de betere keuze: die is niet alleen goedkoper, maar houdt de motor ook beter in het toerenbereik waar de i-VTEC het lekkerst loopt. Wie een automaat wil, moet weten dat hij inlevert op prestaties en verbruik, ook al staat hetzelfde officiële verbruik op papier.

De stoelen van de Civic zijn goed gevormd en bieden genoeg steun voor lange ritten. De achterbank is minder royaal bemeten dan bij sommige concurrenten, maar twee volwassenen kunnen er redelijk zitten. De geluidsisolatie is niet bijzonder: op de snelweg hoor je duidelijk wind- en bandengeruis. Dat is jammer, want de motor is juist stil als je niet te hard rijdt.

De vering is aan de stevige kant, wat de auto op de snelweg stabiel houdt, maar in de stad voel je elke oneffenheid. Dit is geen auto die je als een limousine over hobbelige wegen laat glijden. Voor lange ritten is hij echter prima geschikt, zolang je niet verwacht dat je uitstapt alsof je in een grotere auto hebt gezeten.

Het interieur van de Civic Sedan HF is functioneel maar sober. De materialen zijn degelijk maar hard, en de afwerking is zoals je van Honda gewend bent: netjes, maar zonder franje. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke knoppen en een simpel infotainmentsysteem. Fysieke knoppen zijn er gelukkig genoeg, wat ergonomisch een pluspunt is.

Een opvallend detail is de dubbele instrumentenpaneel, dat een sportief tintje geeft maar niet iedereen zal aanspreken. De digitale snelheidsmeter leest prima af, maar het geheel voelt wat gedateerd aan. Verder is er voldoende opbergruimte, maar het interieur mist de flair van bijvoorbeeld een Mazda3 uit die periode.

De achterbank is krap voor drie personen, maar twee passagiers zitten redelijk. De instap is laag, wat voor ouderen minder prettig is. De kofferbak is met 354 liter aan de kleine kant voor een sedan, en de opening is niet bijzonder groot. Dat maakt het laden van een buggy of grote boodschappen een gepuzzel.

Het zicht rondom is goed, mede dankzij de dunne A-stijlen. Parkeren is daardoor gemakkelijk, ook zonder sensoren. De auto is met 4.503 meter lengte compact genoeg voor de stad, maar biedt niet de flexibiliteit van een hatchback. Wie veel ruimte nodig heeft, moet elders kijken.

De Civic Sedan HF biedt de technologie die je in 2012-2016 verwacht: een basale radio, cruisecontrol en handmatige airconditioning. Er is geen navigatie, geen smartphone-integratie en geen geavanceerde rijhulpsystemen. Dat is niet gek voor deze leeftijd, maar het betekent wel dat je met een moderne smartphone in een oude wereld rijdt.

De bediening is verfrissend eenvoudig: geen touchscreen dat afleidt, gewoon knoppen en schakelaars. De cruisecontrol werkt zoals het hoort, en de airconditioning koelt snel. Wie moderne connectiviteit mist, kan dat oplossen met een telefoonhouder, maar dat is natuurlijk geen volwaardige oplossing.

Het officiële verbruik van 6,4 l/100 km is netjes voor een benzine-motor uit deze tijd. In de praktijk zul je met de automaat waarschijnlijk iets boven dat cijfer uitkomen, maar de i-VTEC staat bekend als een zuinig blok. De CO2-uitstoot is niet opgegeven, maar die zal rond de 150 g/km liggen, wat in deze periode normaal was.

De prijs van de Civic Sedan HF is niet opgegeven, maar gezien de leeftijd en het formaat is het een betaalbare tweedehands. De betrouwbaarheid is een groot pluspunt: Honda's uit deze periode staan bekend om hun lange levensduur, mits ze goed onderhouden zijn. Let wel op roestvorming, vooral bij auto's die in kustgebieden hebben gereden.