Honda e: een elektrische koelkast met charme, maar zonder inhoud

De Honda e is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn ronde koplampen, korte overhangen en strakke oppervlakken ziet hij eruit als een designicoon uit de jaren zeventig dat per ongeluk in het elektrische tijdperk is beland. De proporties zijn compact en eigenzinnig, en de 17-inch wielen staan er bijna komisch onder, maar het werkt. Het is een auto die je niet over het hoofd ziet, en dat is precies wat Honda wilde.

Achter het stuur voelt de e direct levendig aan. Met 154 pk en 315 Nm koppel, maar een gewicht van 1.400 kilo, sprint hij in 8,0 seconden naar 100 km/u. Dat is niet razendsnel, maar door de directe respons van de elektromotor voelt hij in de stad sneller dan de cijfers suggereren. De achterwielophanging is onafhankelijk, wat bij dit formaat niet standaard is, en dat belooft een verfijnd rijgedrag. De besturing is licht maar nauwkeurig, en met een draaicirkel van ongeveer 9 meter manoeuvreer je moeiteloos door nauwe straten. Op de snelweg is het minder: de topsnelheid van 150 km/u is beperkt, en het verbruik zal bij 120 km/u vermoedelijk flink oplopen.

De Honda e is er in één motorversie: een elektromotor van 154 pk, gekoppeld aan een accupakket van 35,4 kWh. Het koppel van 315 Nm is direct beschikbaar, wat zorgt voor een pittige indruk bij het wegrijden. De acceleratie naar 100 km/u in 8,0 seconden is netjes voor een stadswagen, maar de topsnelheid van 150 km/u verraadt dat de e niet is gemaakt voor de Duitse Autobahn. Met een leeggewicht van 1.400 kilo is hij relatief zwaar voor zijn formaat, wat deels te wijten is aan de batterij en de stevige veiligheidsstructuur. De actieradius is het zwakke punt: op basis van het accupakket en het gewicht verwacht ik een realistisch bereik van rond de 200 kilometer, wat hem vooral geschikt maakt voor stadsritten en korte woon-werkverkeer.

De stoelen van de Honda e zijn verrassend comfortabel, met een goede zithouding en voldoende steun in de rug. De vering is aan de stevige kant, maar dat hoort bij het sportieve karakter. In de stad absorbeert hij hobbels aardig, maar op slechtere wegen kan het wat stug aanvoelen. Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: wind- en bandengeruis dringen bij hogere snelheden duidelijk door, maar onder de 80 km/u is het aangenaam stil. Voor lange ritten is de e minder geschikt, vooral vanwege de beperkte actieradius en het kleine zitje achterin, maar als tweede auto voor dagelijks gebruik is hij prima.

Het interieur van de Honda e is een feest voor de ogen. Het panoramische scherm dat over de hele breedte loopt, is uniek in deze klasse en geeft een futuristisch gevoel. De materialen zijn grotendeels zacht en aangenaam, en de afwerking is degelijk. Toch zijn er wat praktische minpunten: de fysieke knoppen voor de airco zijn aanwezig, maar het infotainmentsysteem is complex en reageert soms traag. De stoffen bekleding op de deuren is een mooi detail, maar de spiegels in plaats van camera's zijn wennen en kunnen in de regen onhandig zijn. Het interieur is een plek waar je graag vertoeft, maar niet zonder compromissen.

Hier wreekt de kleine behuizing zich. De kofferruimte van 170 liter is bijna symbolisch te noemen; een boodschappentas of twee kabels passen, maar meer niet. De achterbank is krap voor volwassenen, en de instap is laag. Het zicht naar voren is uitstekend door de korte neus, maar de dikke C-stijlen en de camera's in plaats van buitenspiegels beperken het zicht schuin achteren. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen en de camera's eenvoudig, maar je moet wennen aan de beeldkwaliteit en de vertraging van de camera's. Voor een stadsauto is hij praktisch in de zin dat hij overal past, maar voor alles wat meer vraagt dan twee personen en een weekendtas, is er te weinig ruimte.

De Honda e zit boordevol technologie, maar niet alles is even doordacht. De cameraspiegels zijn een goed voorbeeld: ze verminderen de luchtweerstand en geven een ruim beeld, maar in het donker of bij regen kunnen ze storen, en je moet wennen aan de kijkafstand. Het infotainmentsysteem met meerdere schermen is indrukwekkend, maar de interface is niet altijd logisch en de reactiesnelheid is niet altijd vloeiend. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent zijn aanwezig, maar ze werken niet altijd even subtiel. De e is technisch vooruitstrevend, maar het voelt soms alsof Honda meer wilde tonen dan dat het goed werkt.

Het officiële verbruik van de Honda e is niet gespecificeerd in de gegevens, maar op basis van de accucapaciteit en het gewicht zal het gemiddelde verbruik rond de 18 kWh/100 km liggen. Dat betekent dat de actieradius in de praktijk waarschijnlijk rond de 200 kilometer ligt, wat minder is dan veel concurrenten. De prijs van de e ligt aan de hoge kant voor een auto van dit formaat, maar de afwerking en het design zijn uniek. De onderhoudskosten zijn vermoedelijk laag omdat er weinig bewegende delen zijn, maar de banden zijn speciaal en kunnen duur zijn. Voor de meeste mensen is de prijs-kwaliteitverhouding niet gunstig, maar voor de liefhebber is het een prijs die je betaalt voor originaliteit.