Honda HR-V Sport: eigenzinnige alleskunner met een turbo die je niet zag aankomen

De HR-V uit deze generatie ziet er nog steeds fris uit, al is het design meer 'practical avant-garde' dan 'stoere SUV'. De hoge taille, de verborgen achterdeurhendels en die scherpe neus geven hem een eigen gezicht. De Sport-uitvoering voegt daar wat donkere accenten en 18-inch wielen aan toe, waardoor hij er iets dreigender uitziet dan de gewone versie. Met een lengte van 4,34 meter is hij lekker compact, maar de brede schouders – 2,02 meter inclusief spiegels – laten zien dat hij stevig in zijn schoenen staat.

Binnenin valt vooral de enorme ruimte op. Het dashboard is sober maar functioneel, met een duidelijk afleesbare instrumentencluster. Het meest opvallende zijn de 'Magic Seats' op de achterbank, die je in een handomdraai omhoog kunt klappen. Dat maakt de HR-V tot een van de meest praktische auto's in zijn klasse, ook al oogt het interieur niet zo premium als dat van een Volkswagen of Mazda. Het is een auto die je leert waarderen om wat hij kan, niet om wat hij uitstraalt.

De besturing van de HR-V is licht maar redelijk direct, met een stuurbekrachtiging die meer feedback geeft dan je van een crossover zou verwachten. Op basis van de specificaties – een leeggewicht van 1.349 kg en een vermogen van 182 pk – kun je verwachten dat hij wendbaar aanvoelt, en dat klopt waarschijnlijk ook. De achteras volgt braaf, en de carrosserie helt minder dan je zou denken, al is het onderstel aan de stevige kant. Over oneffenheden kan hij wat kort zijn, vooral in de Sport-uitvoering met zijn grotere wielen.

Op de snelweg is de HR-V stabiel, maar wind- en bandengeluid zijn op snelheid duidelijk aanwezig. De zesversnellingsbak schakelt prettig, met een korte, precieze slag die je niet vaak meer vindt in dit segment. De remmen zijn goed doseerbaar, al hadden ze wat meer bite mogen hebben bij hard gebruik. Kortom: het is geen hot hatch, maar wel een van de weinige crossovers die je met een glimlach een bocht doorstuurt.

De 1.5-liter VTEC Turbo is het topmodel in het HR-V-gamma en levert 182 pk en 240 Nm. Dat koppel ligt laag in het toerental, waardoor hij al vanaf 1.500 toeren goed mee trekt. De acceleratie van 0-100 km/u in 7,8 seconden is voor een crossover van dit formaat keurig, en de topsnelheid van 216 km/u is meer dan genoeg voor de Duitse Autobahn. Toch is het niet zo'n raket als de cijfers doen vermoeden – het vermogen moet je er wel bovenin bij houden, en dan wordt hij ook nog eens dorstig.

Het motorengamma is divers: naast deze turbo zijn er een 1.5 i-VTEC met 130 pk (benzine), een 1.8 i-VTEC met 141 pk (benzine), een 1.6 diesel met 120 pk en een 1.5 hybride met 152 pk. De diesel is met 3,9 l/100 km de zuinigste, maar de hybride is wellicht de interessantste keuze voor wie veel in de stad rijdt. De Sport met handbak is echter de enige die je hart sneller laat kloppen, al is het verbruik van 6,6 l/100 km in de praktijk waarschijnlijk eerder 7,5 liter.

De stoelen voorin zijn prima, met voldoende zijdelingse steun en een redelijk lange zitting. Toch zijn ze niet zo zacht als die in een Peugeot of Renault, en na een lange rit van 800 kilometer zul je dat merken. De achterbank is daarentegen een feest: door de Magic Seats kun je de zitting omhoog klappen, waardoor er een ruimte ontstaat waar zelfs een fiets in past. Dat is uniek in dit segment en maakt de HR-V extreem praktisch.

De vering is aan de stevige kant, vooral in de Sport-uitvoering. Over slecht asfalt wiebelt hij niet, maar je voelt wel elk putje. Dat is de prijs die je betaalt voor het sportievere onderstel. De geluidsisolatie is matig: bij 120 km/u moet je je stem verheffen om te praten. Voor een auto die zich ook als gezinsauto profileert, is dat een gemiste kans. In de stad is hij echter stil genoeg, en de korte overhangen maken hem makkelijk te manoeuvreren.

Het interieur van de HR-V is degelijk maar niet bijzonder. Het plastic op het dashboard is hard, al zit het goed in elkaar. De bediening is logisch: knoppen voor de airco, een simpele volumeknop, en een touchscreen dat niet overlaadt met functies. Het 7-inch scherm reageert echter traag en de graphics zijn gedateerd – het voelt alsof het uit 2015 komt, en dat klopt ook ongeveer.

Er zijn wel leuke details: de ventilatieroosters die je in alle richtingen kunt draaien, de opbergvakken in de deuren die groot genoeg zijn voor een literfles, en de verstelbare vloer in de kofferbak. De afwerking is netjes, maar niet op het niveau van een Mazda CX-30 of Volkswagen T-Roc. Als je vooral om het gevoel van kwaliteit geeft, zijn er betere opties. Maar als je om functionaliteit geeft, dan is dit interieur een schot in de roos.

De kofferbak heeft een inhoud van 447 liter – beter dan 60% van de concurrentie – en dat is met een dubbele bodem nog eens slim ingedeeld. De achterbank kun je in een 60/40-verhouding neerklappen, en met de Magic Seats kun je ook nog eens hoge spullen vervoeren. De laaddrempel ligt redelijk laag, wat het laden van zware spullen vergemakkelijkt. Voor een auto van dit formaat is de ruimte ronduit indrukwekkend.

De achterbank biedt veel beenruimte, zelfs voor volwassenen van 1,90 meter. De deuren openen wijd, waardoor instappen makkelijk is, ook voor kinderen of ouderen. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het uitzicht beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen en de optionele camera geen probleem, maar de draaicirkel is niet bijzonder klein. Kortom: een van de meest praktische auto's in dit segment.

De HR-V biedt een scala aan rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist en verkeersbordherkenning. Die werken naar behoren, maar ze zijn niet zo soepel als in een Volkswagen of Volvo. De adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt, en de lane keeping assist stuurt af en toe te nadrukkelijk bij. Het zijn systemen die je eerder uitzet dan dat je ze vertrouwt.

Het infotainmentsysteem is de grootste teleurstelling. Het 7-inch touchscreen is traag, de navigatie is onoverzichtelijk, en Apple CarPlay/Android Auto werkt alleen via een kabel. De bediening van de audio is wel simpel met fysieke knoppen op het stuur, maar het systeem zelf voelt verouderd aan. Er is geen head-up display en geen draadloos opladen. Voor een auto die tot 2021 in de verkoop bleef, is dit beneden peil.

De Sport 1.5 VTEC Turbo heeft een officieel verbruik van 6,6 l/100 km, wat overeenkomt met een CO2-uitstoot van 130 g/km. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel op 8 liter uitkomen, en dat is veel voor een auto met dit formaat. De zuinigere keuze is de diesel met 3,9 l/100 km, maar die is alleen met handbak en voorwielaandrijving leverbaar. De hybride is een goed alternatief voor stadsrijders, maar heeft minder vermogen.

De vanafprijs van € 30.885 is fors voor een HR-V, zeker omdat de concurrentie zoals de Kia ProCeed (€ 30.845) meer vermogen biedt en de Peugeot RIFTER (€ 30.165) ruimtelijker is. De onderhoudskosten van Honda zijn over het algemeen redelijk, maar de turbo en CVT-versnellingsbak (indien gekozen) kunnen op termijn duur uitvallen. De restwaarde is gemiddeld, maar de betrouwbaarheid van Honda is legendarisch, wat de totale kosten wat verzacht.