Honda NSX: een technisch wonder dat je moet begrijpen om te waarderen

De Honda NSX is geen auto die je direct herkent als een supercar. Hij is laag en breed, maar de lijnen zijn meer gestroomlijnd dan agressief. Het ontwerp is functioneel, met scherpe luchtinlaten en een strakke neus. Hij ziet er snel uit, maar zonder het drama van een Italiaanse rivaal. Dat is typisch Honda: techniek boven theater.

Binnenin is het verrassend netjes. De stoelen zitten laag, het dashboard is overzichtelijk en de materialen zijn prima, maar niet overdreven luxueus. Het voelt als een goed afgewerkte sportauto, niet als een exoot. De afwerking is degelijk, maar je betaalt hier vooral voor de techniek, niet voor het interieurdesign.

Op basis van de specificaties is de NSX een serieuze machine. Met 580 pk en vierwielaandrijving moet hij razendsnel zijn, maar de cijfers suggereren ook dat hij vergevingsgezind is. De hybride aandrijving zorgt voor directe respons, terwijl de elektrische motoren de bochten in helpen sturen. Het gewicht van 1.861 kg is fors, maar de intelligente aandrijving compenseert dat waarschijnlijk.

De besturing is waarschijnlijk precies, maar niet zo communicatief als die van een lichtere concurrent. Verwacht geen rauw gevoel, maar een verfijnde, bijna klinische rijervaring. Het remmen gebeurt deels elektrisch, wat soms een kunstmatig pedaalgevoel kan geven. Toch lijkt de NSX een auto die je snel vertrouwt, vooral op nat wegdek dankzij de vierwielaandrijving.

De aandrijflijn is het hart van de NSX: een 3,5-liter V6 met twee turbo's, aangevuld met drie elektromotoren. Samen leveren ze 580 pk en 550 Nm, wat zorgt voor een 0-100 sprint van 3,8 seconden. Die cijfers zijn indrukwekkend, maar het gaat hier meer om hoe de systemen samenwerken dan om pure cijfers.

De negenversnellingsbak met dubbele koppeling schakelt naar verwachting razendsnel, maar de hybride componenten maken het geheel complex. Het verbruik van 23,5 l/100 km is ronduit schrikbarend, zelfs voor een supercar. Dat is de prijs die je betaalt voor een V6 die constant op hoge toeren moet om de prestaties te leveren. Een V8 of V10 had misschien meer karakter gegeven, maar minder efficiëntie.

Er is maar één motorversie, dus je hebt geen keuze. Dat is logisch voor een nicheproduct, maar het betekent wel dat je vastzit aan dit verbruik en deze CO2-uitstoot van 228 g/km. In landen met strenge belastingen is dat een dure grap.

De NSX is verrassend comfortabel voor een supercar. De vering is waarschijnlijk afgestemd op dagelijks gebruik, met een sportmodus die harder wordt maar niet oncomfortabel. De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, en de cabine is redelijk stil voor een auto met middenmotor.

Lange ritten zouden vermoeiend kunnen zijn, maar niet vanwege de zitpositie. Het lage instappen is wennen, maar eenmaal binnen zit je prima. De geluidsisolatie is niet perfect, maar je hoort vooral de V6, wat geen straf is. Het is geen Grand Tourer, maar het is beter dan de meeste concurrenten.

Het interieur van de NSX is functioneel en overzichtelijk. Je krijgt een digitaal instrumentarium en een groot infotainmentscherm, maar Honda heeft ook fysieke knoppen bewaard voor de belangrijkste functies. Dat is een pluspunt, want het maakt de bediening eenvoudiger tijdens het rijden.

De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet bijzonder. Er is veel leer en alcantara, maar het geheel oogt niet zo speciaal als in een Italiaanse auto. De afwerking is netjes, maar er zijn goedkopere plastics op plekken die je niet vaak aanraakt. Het is een interieur dat je waardeert om zijn logica, niet om zijn flair.

Met een kofferruimte van 125 liter is de NSX niet praktisch. Dat is minder dan de meeste concurrenten, en het is nauwelijks genoeg voor een weekendtas. De frunk is klein en de achterruimte is beperkt. Voor dagelijks gebruik moet je creatief zijn met je bagage.

De instap is laag, maar dat is normaal voor een supercar. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt vanwege de dikke C-stijlen. Parkeren wordt geholpen door de camera's, maar het blijft een auto die je liever niet in een krappe stadsparkeergarage zet. De vierwielaandrijving maakt hem wel betrouwbaar in de regen.

Het hybride systeem van de NSX is geavanceerd, met drie elektromotoren die zorgen voor vierwielaandrijving en torque vectoring. Het is indrukwekkend hoe de auto de kracht verdeelt, maar het vereist wel dat je de systemen begrijpt. Het infotainment is niet het modernste, maar het werkt prima.

De rijmodi zijn talrijk, van Quiet tot Track, en ze veranderen het karakter van de auto aanzienlijk. In Quiet rijdt hij zelfs volledig elektrisch voor korte stukken, wat handig is in woonwijken. De rijassistentie is beperkt, maar dat is niet erg voor een auto die vooral om prestaties draait. Het is geen technologisch paradijs, maar de kern is indrukwekkend.

Het officiële verbruik van 23,5 l/100 km is een van de hoogste in zijn klasse. In de praktijk zul je waarschijnlijk nog meer verbruiken, vooral als je het vermogen gebruikt. De CO2-uitstoot van 228 g/km is ook hoog, wat leidt tot hoge belastingen in veel landen.

De prijs van de NSX is niet gegeven, maar het is duidelijk dat dit geen goedkope auto is. Het onderhoud van een hybride supercar kan duur zijn, vooral als de batterij of elektromotoren problemen geven. Banden zijn ook een kostenpost, en het verbruik maakt elke rit duur. De prijs-kwaliteitverhouding is lastig te beoordelen, maar de techniek is uniek.