Hyundai i10: klein, licht en eerlijk, maar laat je verwachtingen thuis

De Hyundai i10 is met 3,67 meter lengte een van de laatste echte stadsdwergen. Hij oogt compact en wat hoog, maar niet onsympathiek. De brede grille en de scherpe koplampen geven hem een bijna bozig gezicht, alsof hij niet wil dat je hem onderschat. Op de stoep tussen de cross-overs valt hij vooral op door zijn afwezigheid van overdaad. Het interieur maakt op het eerste gezicht een opgeruimde indruk. Het dashboard is horizontaal gelegd, met een losstaand scherm dat er wat opgeplakt uitziet, maar functioneel oogt. De materialen zijn hard, maar dat verwacht je in dit segment. De kunststof is wel netjes gespannen en de knoppen voelen degelijk aan.

Op basis van de specificaties is de i10 geen auto die je hart sneller doet kloppen. Met 67 pk en 96 Nm uit een 1.0-liter driecilinder moet je het vooral hebben van het lage gewicht van 935 kg. Dat betekent dat de auto in de stad vlot genoeg aanvoelt, maar op de snelweg moet je plannen. De acceleratie van 0-100 in 16,6 seconden is van een kaliber dat we in de vorige eeuw achterlieten, maar dat is niet erg als je binnen de bebouwde kom blijft. De besturing is licht en direct genoeg voor stadsverkeer, en het kleine formaat maakt dat je overal doorheen glipt. De vering is vermoedelijk aan de stevige kant, gezien het lage gewicht, maar dat vertaalt zich wel in een redelijk vlakke bochtgedrag. Remmen zijn voldoende, maar je moet niet verwachten dat je met 146 km/u topsnelheid vaak de limiet opzoekt. De i10 is een auto die je rustig rijdt, niet een die je uitdaagt.

Er zijn vijf motorversies, allemaal benzinemotoren. De 1.0-liter driecilinder is er in drie smaken, met en zonder eco-optimalisatie, en de 1.2-liter viercilinder in twee. De 1.0 MPi Eco met handbak is de zuinigste op papier, met 4,9 l/100 km en 112 g/km CO2. Dat zijn cijfers die je in de praktijk waarschijnlijk aardig kunt benaderen als je rustig rijdt. De 67 pk en 96 Nm zijn niet veel, maar het lage gewicht van 935 kg compenseert dat deels. De 0-100 in 16,6 seconden is een slalom door de tijd, maar de topsnelheid van 146 km/u is voldoende voor snelwegen waar je toch niet harder mag. De handbak is naar verwachting licht en precies, zoals we van Hyundai gewend zijn. De automatische versnellingsbakken zijn er wel, maar die kosten vermogen en verbruik, dus als je het kunt laten, laat het.

De stoelen van de i10 zijn voor dit segment redelijk. Ze bieden niet veel zijdelingse steun, maar dat is niet waar je op let in een stadsauto. De vering is aan de stevige kant, wat in de stad prima werkt, maar op lange ritten vermoeiend kan zijn. Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van deze auto; je hoort de motor duidelijk en windgeruis wordt ook niet helemaal buiten gehouden. Voor korte ritten in de stad is de i10 comfortabel genoeg. Maar als je van plan bent om regelmatig lange afstanden te rijden, zijn er betere keuzes. De stoelen zijn niet erg verstelbaar en de ruimte is beperkt, dus je moet niet te lang zijn. Het is een auto die je neemt voor de dagelijkse boodschappen, niet voor de reis naar Zuid-Frankrijk.

Het interieur van de i10 is functioneel en overzichtelijk. De materialen zijn hard, maar de afwerking is netjes. Er zijn fysieke knoppen voor de airconditioning en het volume, wat we in deze tijd van aanraakschermen bijna verfrissend vinden. Het infotainmentscherm is klein, maar reageert waarschijnlijk snel genoeg voor de basis functies. Ergonomisch zit het wel goed. De bediening is logisch en je hoeft niet lang te zoeken naar de juiste knop. Het stuurwiel is in hoogte en diepte verstelbaar, maar het bereik is beperkt. De opbergvakken zijn aanwezig, maar niet ruim. Het is een interieur dat zijn werk doet, zonder pretenties.

De i10 is gemaakt voor de stad, en dat merk je aan alles. Met een lengte van 3,67 meter parkeer je hem overal, en de draaicirkel is klein. De achterbank is krap voor volwassenen, maar kinderen zitten er prima. De kofferbak is met 252 liter klein, en dat is een van de grootste nadelen van deze auto. In de benchmark scoort hij slechter dan 93% van zijn concurrenten, wat betekent dat je weinig kunt meenemen. Instappen is gemakkelijk door de hoge daklijn, en het zicht rondom is goed. De ramen zijn groot en de spiegels geven voldoende zicht. Parkeren is een eitje, vooral met de optionele achteruitrijcamera. Maar als je een kinderwagen of boodschappen voor een week wilt meenemen, moet je creatief zijn met inpakken.

De i10 heeft een basisinfotainmentsysteem met een klein scherm, maar het ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, wat in dit segment niet vanzelfsprekend is. Dat is een groot pluspunt. De bediening is waarschijnlijk eenvoudig, met fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. Rijassistentie is beperkt tot de basics: ABS, ESP, en misschien een snelheidsbegrenzer. Geavanceerde systemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie zijn niet beschikbaar, maar dat verwacht je ook niet in deze prijsklasse. De i10 is geen technologisch hoogstandje, maar het biedt wat nodig is zonder overbodige poespas.

De i10 is een van de zuinigste auto's in zijn klasse, met een officieel verbruik van 4,9 l/100 km voor de 1.0 MPi Eco. Dat betekent een CO2-uitstoot van 112 g/km, wat gunstig is voor de belasting. In de praktijk zul je waarschijnlijk rond de 5,5 liter uitkomen, afhankelijk van je rijstijl. De vanafprijs van € 13.411 is scherp, maar je moet wel rekening houden met beperkte uitrusting. De basisuitvoering heeft weinig opties, en accessoires zoals airconditioning of infotainment zijn niet standaard. Onderhoudskosten zijn laag, en de banden zijn klein en goedkoop. Verzekering is ook voordelig, want de i10 is een van de lichtste auto's op de markt, wat de premie drukt.