Hyundai Santa Fe Sport: ruim, robuust, maar geen sportwagen

De Santa Fe Sport oogt vooral groot. Met 4,7 meter lengte en 1,88 meter breedte is hij een echte Amerikaan, ook al komt hij uit Korea. De aflopende daklijn en de scherpe vouwen in de carrosserie geven hem iets gespierds, maar vergeleken met de strakkere concurrentie van nu oogt hij wat gedateerd. Het is geen auto die je omdraait op de parkeerplaats, maar hij straalt wel degelijkheid uit.

Bij het openen van het portier valt op dat alles er stevig uitziet, maar niet bijzonder. De materialen zijn prima voor het segment, maar er is weinig flair. Het geheel oogt functioneel, met een hoge zit en een overzichtelijk dashboard. Het is geen auto die je hart sneller laat kloppen, maar wel eentje die vertrouwen wekt.

De proporties zijn typisch voor een SUV uit deze periode: hoog, breed en met een korte overhang. De 18-inch wielen (naar keuze) vullen de wielkasten aardig, maar de grondspeling is niet overdreven. Het is geen offroader, maar wel een auto die je over drempels en stoepranden kunt laten glijden zonder angst.

Op basis van de cijfers en het platformgedeelde onderstel voelt de Santa Fe Sport waarschijnlijk stabiel maar niet levendig aan. Met een leeggewicht van 1.890 kilo is hij geen lichtgewicht, en dat merk je in bochten. De besturing is elektrisch en vermoedelijk licht, met weinig feedback, maar wel voorspelbaar. Het is geen auto voor een B-weg, maar voor de snelweg is hij gemaakt.

De vering is afgestemd op comfort, wat betekent dat je oneffenheden goed absorbeert, maar in snelle bochten voel je de massa. De remmen doen hun werk, maar met dit gewicht moet je tijdig anticiperen. In de stad is hij door zijn formaat wat onhandig, maar de hoge zit geeft goed zicht over het verkeer heen.

De vierwielaandrijving van de AWD-versie is niet bedoeld voor prestaties, maar voor grip in natte omstandigheden of licht terrein. Het systeem verdeelt het koppel naar de wielen met de meeste grip, maar verwacht geen wonderen. Het is een systeem dat je geruststelt, niet eentje dat je laat glimlachen.

De 2.2 CRDI-diesel is met 200 pk en 440 Nm koppel de sterkste diesel in het gamma. Die cijfers klinken goed, maar met 1.890 kilo aan gewicht resulteert dat in een 0-100-tijd van 9,6 seconden. Dat is niet traag, maar ook niet snel voor een moderne SUV. De topsnelheid van 203 km/u is voldoende voor de Duitse snelweg, maar je zult er niet vaak komen.

De 2.0-liter turbobenzine levert 243 pk en is daarmee de sterkste motor in de line-up. Die zal naar verwachting levendiger aanvoelen, maar het verbruik van 10,7 l/100 km is fors. De 2.4-liter atmosferische benzine is met 188 pk de minst indrukwekkende, maar voor wie weinig kilometers maakt, is het een rustige keuze.

De zestraps automatische transmissie is een klassieke koppelomvormer, geen moderne DSG. Dat betekent dat hij soepel schakelt, maar iets trager reageert dan een dubbelekoppeling. De handgeschakelde versies zijn prima, maar voor een auto van dit formaat is de automaat de comfortabelere keuze, zeker in de file.

De stoelen zijn breed en zacht, met voldoende verstelmogelijkheden. De verwarmde en geventileerde stoelen (optioneel) zijn een pluspunt, maar de zitting is aan de korte kant voor lange benen. Op lange ritten is de Santa Fe vermoedelijk vermoeiend noch verkwikkend; hij doet wat hij moet doen.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitmuntend. Windgeruis is aanwezig bij snelwegvaart, en de dieselmotor is hoorbaar bij acceleratie, hoewel niet storend. Op ruw asfalt hoor je banden, maar het is geen auto die je oren doet tuiten.

Het onderstel is afgestemd op comfort, wat betekent dat je hobbels en kuilen goed voelt, maar ze worden netjes opgevangen. In de stad is de vering wat stug over verkeersdrempels, maar op de snelweg is hij stabiel en ontspannen. Voor een gezin met kinderen is dit een comfortabele reisgenoot.

Het dashboard is overzichtelijk, met eenvoudige, logische bediening. De materialen zijn hard plastic op de lagere delen, maar de bovenkant is zacht. Het is geen premium interieur, maar het voelt degelijk aan. De knoppen zijn groot en duidelijk, wat prettig is met handschoenen aan.

De infotainment is een 7-inch touchscreen dat er wat gedateerd uitziet, maar werkt prima. Er zijn fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat ik prefereer boven alles in het scherm. De navigatie is optioneel, maar de kaarten zijn verouderd; gebruik je telefoon.

Er is veel opbergruimte, met een groot handschoenenkastje en bekerhouders overal. De middenconsole is ruim, maar de bediening van de ventilatie is ouderwets met draaiknoppen. Het is geen interieur dat indruk maakt, maar het is functioneel en overzichtelijk.

De kofferbak is met 586 liter enorm, beter dan 83% van de concurrentie. Dat betekent dat je een dubbele kinderwagen of een complete vakantiebagage kwijt kunt. De achterbank kan in delen neerklappen, waardoor er een bijna vlakke laadvloer ontstaat.

De achterbank biedt veel beenruimte, ook voor volwassenen. De stoelen zijn iets hoger geplaatst, wat het instappen vergemakkelijkt. Er zijn twee Isofix-bevestigingen op de buitenste zitplaatsen, maar de middelste zit is minder comfortabel door de transmissietunnel.

Het zicht rondom is goed, mede dankzij de hoge zit en grote ramen. De achteruitrijcamera is standaard, wat handig is gezien de beperkte zichtbaarheid naar achteren. Parkeren is door de afmetingen een uitdaging, maar met de sensoren is het te doen.

De Santa Fe Sport heeft een scala aan rijhulpsystemen, maar ze werken naar verwachting niet allemaal even verfijnd. De adaptieve cruisecontrol is bijvoorbeeld prima op de snelweg, maar in het stadsverkeer reageert hij soms schokkerig. De rijstrookassistent is meer een waarschuwing dan een correctie.

Het infotainmentsysteem is niet het modernste, maar heeft wel Apple CarPlay en Android Auto (optioneel). Dat is een pluspunt, want daarmee heb je altijd actuele navigatie. De spraakherkenning is echter matig en reageert soms niet op duidelijke commando's.

De 360-gradencamera is een aanrader, want het maakt parkeren een stuk makkelijker. De dodehoekwaarschuwing is ook nuttig, gezien de dikke C-stijlen. Het zijn geen revolutionaire systemen, maar ze doen hun werk zonder te storen.

De 2.2 CRDI verbruikt volgens de opgave 6,6 l/100 km, wat beter is dan 22% van de concurrentie. Dat is niet slecht, maar ook niet indrukwekkend voor een diesel. In de praktijk zul je met dit gewicht en de automaat waarschijnlijk rond de 8 liter uitkomen, zeker in de stad.

De CO2-uitstoot van 174 g/km is hoger dan gemiddeld, wat betekent dat je in sommige landen meer wegenbelasting betaalt. De benzineversies zijn nog duurder in gebruik, met een verbruik van ruim 10 liter per 100 km. Voor wie veel kilometers maakt, is de diesel de enige logische keuze.

De prijs van een gebruikte Santa Fe Sport ligt rond de 20.000 tot 25.000 euro, afhankelijk van bouwjaar en uitvoering. Dat is concurrerend, maar let op de onderhoudskosten: Hyundai geeft 5 jaar garantie, maar de 2.2 CRDI heeft bekend staande injectorproblemen. Een goede onderhoudshistorie is essentieel.