Hyundai Tucson (2016-2018): degelijke alleskunner, maar de 185 pk dieselmotor is geen sportief wonder

De Hyundai Tucson uit 2016-2018 oogt als een brave middenklasser die zijn best doet om stoer te doen. De grote zeshoekige grille en de scherpe koplampen geven hem een uitstraling die in 2016 vernieuwend was, maar inmiddels vooral 'netjes' oogt. Het is geen auto die je omdraait op straat, maar ook geen die je vergeet – hij valt precies in de categorie 'prima, volgende'.

Het interieur maakt bij de eerste aanblik een degelijke indruk, maar niet meer dan dat. Het dashboard is logisch ingedeeld, met veel fysieke knoppen – een zegen voor wie niet van touchscreens houdt – maar de materialen voelen hard en sober aan. In 2016 was dit acceptabel, maar vergeleken met de concurrentie van toen, zoals de Peugeot 3008, is het geheel wat kaal.

Op basis van de cijfers – een leeggewicht van 1.779 kg en een vermogen van 185 pk – mag je geen kartgevoel verwachten. De Tucson stuurt naar verwachting licht en vrij gevoelloos, zoals vrijwel elke SUV uit die periode. Het onderstel is duidelijk op comfort gericht: oneffenheden worden netjes weggefilterd, maar in snelle bochten zal de carrosserie merkbaar overhellen. Dat is geen verrassing bij een hoog gebouwde auto met een zwaar dieselblok voorin.

De achtrapsautomaat in de geteste uitvoering is waarschijnlijk de zwakste schakel. Met 400 Nm aan koppel heeft de motor genoeg trekkracht, maar de bak zal vermoedelijk soms wat aarzelen bij het terugschakelen. Op de snelweg is de Tucson echter een rustige reisgenoot, en het permanente vierwielaandrijvingssysteem geeft vertrouwen op nat wegdek – al is het geen terreinwagen, laat dat duidelijk zijn.

De 2.0 CRDi met 185 pk en 400 Nm is de sterkste diesel in het gamma, maar de cijfers vertellen een eerlijk verhaal: 0-100 km/u in 9,5 seconden is traag voor dit vermogen. Dat komt door het hoge gewicht van 1.779 kg. Ter vergelijking: een Kia ProCeed met 204 pk doet dat in minder dan 8 seconden, en die kost vergelijkbaar geld. De topsnelheid van 201 km/u is ruim voldoende, maar ook niet meer dan dat.

Het motorengamma is breed, met alles van een 116 pk diesel tot deze 185 pk variant. De 1.6 T-GDi benzine met 177 pk is een prima alternatief voor wie niet veel kilometers maakt, maar het verbruik van 7,6 l/100 km is aan de hoge kant. De 1.7 CRDi met 116 pk is zuiniger (4,8 l/100 km) maar zal in deze zware auto vermoedelijk traag aanvoelen. Kortom: de 2.0 CRDi is de meest gebalanceerde keuze, maar alleen als je het verbruik en de prestaties accepteert.

De Tucson is duidelijk ontworpen met comfort als prioriteit. De stoelen zijn zacht maar bieden voldoende steun voor lange ritten, en de vering slikt hobbels met verve. Op basis van de afmetingen – 4.475 mm lang en 1.651 mm hoog – is er binnenin voldoende ruimte voor vier volwassenen, al zal de middelste plek achterin wat krap zijn.

Geluidsisolatie is een punt van zorg: bij een diesel met 185 pk en 400 Nm verwacht je wat motorgeluid, maar de Tucson zal vermoedelijk meer wind- en bandengeruis doorlaten dan de betere concurrenten. Op de snelweg is het niet vervelend, maar het is ook niet het stilste kantoor op wielen. Voor wie veel snelwegkilometers maakt, is een Peugeot 3008 of Volkswagen Tiguan stiller – maar die kosten ook meer.

Het interieur van de Tucson is functioneel maar niet inspirerend. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke knoppen voor de klimaatregeling en eenvoudige bediening van het infotainment. De materialen zijn echter hard plastic op de meeste oppervlakken, en de afwerking is degelijk maar niet bijzonder. In 2016 was dit normaal voor de klasse, maar de Kia Sportage – technisch een broer – voelt iets verzorgder aan.

Ergonomisch zit het goed: alles is logisch geplaatst, en de fysieke knoppen zijn een pluspunt in een tijd waarin alles op een touchscreen verdwijnt. Het infotainmentsysteem reageert waarschijnlijk traag naar moderne maatstaven, maar de basisdingen – radio, navigatie, telefoon – werken. Een minpunt is het ontbreken van een modern ogend digitaal instrumentarium; de analoge klokken zijn duidelijk maar ouderwets.

Met een kofferbak van 513 liter zit het wel goed in de Tucson. Dat is meer dan de meeste concurrenten uit die periode – beter dan 67% van vergelijkbare auto's – en de achterbank kan worden neergeklapt voor extra ruimte, al is de laadvloer dan niet helemaal vlak. De hoge laaddrempel is een minpunt voor wie zware spullen moet tillen.

De achterbank biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, en de deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door sensoren, maar een camera is niet standaard op alle uitvoeringen – let daar op bij aankoop.

De Tucson uit 2016-2018 is niet bepaald een technologiefestijn. Het infotainmentsysteem is functioneel maar traag, en Apple CarPlay/Android Auto was in die jaren niet altijd standaard – check of het aanwezig is. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistentie waren optioneel, en de systemen van Hyundai uit die periode staan bekend om hun behoudende, soms wat paniekerige werking.

Een opvallend detail is dat de Tucson wel een head-up display kon krijgen, iets wat in deze klasse zeldzaam was in 2016. Maar het systeem projecteerde alleen snelheid en navigatie-instructies – geen uitgebreide functies. Kortom: de technologie is niet het verkoopargument van deze auto. Wie moderne connectiviteit wil, moet naar een recentere generatie of een ander merk kijken.

De 2.0 CRDi 4WD verbruikt volgens de fabriek 6,5 l/100 km, wat resulteert in 170 g/km CO2. Dat is niet zuinig voor een diesel – beter dan 44% van de concurrentie – maar in de praktijk zal dit cijfer vermoedelijk hoger liggen, zeker met vierwielaandrijving en een automaat. De 1.7 CRDi met 116 pk en handbak is met 4,8 l/100 km de zuinigste keuze, maar dan lever je veel in op prestaties.

De vanafprijs van € 29.810 is niet goedkoop voor een auto uit 2016, maar wel marktconform. Hyundai staat bekend om een goede betrouwbaarheid en een royale garantie (in die tijd 5 jaar), wat de kosten op lange termijn drukt. Let wel op: de 185 pk-diesel is een complexe motor met een roetfilter en AdBlue – onderhoudskosten kunnen hoger uitvallen dan bij een simpelere benzineversie.