Hyundai Veloster: eigenzinnige coupé met een derde deur, maar is ie ook goed?

De Hyundai Veloster ziet eruit alsof iemand bij de tekentafel per ongeluk twee verschillende ontwerpen heeft samengevoegd. Aan de bestuurderskant een keurige coupé met twee deuren, aan de passagierskant een extra deur die het geheel een stuk praktischer maakt. Het resultaat is een auto die je niet snel vergeet, en dat is precies wat Hyundai wilde. De lage, brede houding (1.400 mm hoog, 1.791 mm breed) en de scherpe lijnen geven hem een eigenzinnig karakter dat nog steeds opvalt op de tweedehandsmarkt.

Binnenin is de eerste indruk minder spectaculair. Het dashboard is overzichtelijk, maar het plastic voelt hard en de vormgeving is functioneel in plaats van fraai. De Veloster deelt zijn basis met de i30, en dat is te merken: het geheel is degelijk maar niet bijzonder. Wel grappig: het asymmetrische deurpatroon zorgt voor een unieke instap aan de rechterkant, iets wat je als bestuurder elke keer weer opvalt.

Op basis van de specificaties belooft de Veloster Turbo een sportieve ervaring, maar de cijfers temperen de verwachtingen. Met 204 pk en een gewicht van 1.270 kg is de verhouding prima, maar de 0-100-tijd van 8,7 seconden liegt er niet om: dit is geen hot hatch-killer. De acceleratie is vlot genoeg voor dagelijks gebruik, maar je voelt dat de auto is ontworpen met een balans tussen comfort en sportiviteit, en dat betekent compromissen.

Het onderstel is aan de stevige kant, wat in bochten zorgt voor weinig rol, maar op slecht asfalt kan het geveerd aanvoelen. De besturing is elektrisch en geeft niet veel feedback, maar is wel nauwkeurig genoeg om de auto met vertrouwen door bochten te sturen. De voorwielaandrijving is voorspelbaar, al zal de Turbo bij hard accelereren waarschijnlijk wat torque steer vertonen. Remmen zijn krachtig genoeg, maar de auto voelt niet zo scherp als een Ford Fiesta ST of VW Polo GTI uit dezelfde periode.

De Veloster is leverbaar met twee benzinemotoren: een 1.6 met 140 pk en een 1.6 Turbo met 204 pk. De Turbo-versie levert 264 Nm koppel, maar dat is slechts beter dan 25% van de concurrentie — een opvallend lage score. De acceleratie van 8,7 seconden is ook niet indrukwekkend, zeker niet voor een auto die er zo sportief uitziet. Dat komt deels door de 6-traps automaat die in de geteste uitvoering zit; de handgeschakelde versie is waarschijnlijk sneller en leuker.

De 1.6-liter motor is een bekende van Hyundai, en in atmosferische vorm is hij vooral zuinig maar niet opwindend. De Turbo voegt pit toe, maar het vermogen komt pas laat op gang — je moet het toerental hoog houden om eruit te halen wat erin zit. De topsnelheid van 206 km/u is voldoende voor de Duitse Autobahn, maar op Nederlandse wegen zul je er weinig van merken. Het verbruik van 8,1 l/100 km is aan de hoge kant, zeker voor een compacte auto met een relatief kleine motor.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel en bieden voldoende zijdelingse steun, maar ze zijn niet elektrisch verstelbaar en de bekleding is standaard. De achterbank is een ander verhaal: die is bedoeld voor twee personen, en de hoofdruimte is krap door de aflopende daklijn. Lange ritten met vier inzittenden zijn geen pretje, maar voor twee personen met wat bagage is de Veloster prima.

De geluidsisolatie is niet de sterkste kant van de Veloster. Op de snelweg hoor je veel wind- en bandengeruis, en de motor klinkt bij hogere toeren nadrukkelijk aanwezig. De vering is stevig, wat sportief aanvoelt maar op lange ritten vermoeiend kan zijn. In de stad is de auto wendbaar, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht bij het invoegen.

Het interieur van de Veloster is een mengelmoes van degelijkheid en eigenzinnigheid. Het dashboard is overzichtelijk, maar de materialen voelen goedkoop aan — veel hard plastic en weinig zachte accenten. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de airco en audio, wat we toejuichen, maar het geheel oogt wat ouderwets, zeker vergeleken met modernere concurrenten.

Een opvallend detail is de asymmetrische indeling: aan de passagierskant is er een extra deur, maar die zit alleen rechts. Dat is handig voor passagiers, maar het betekent ook dat de bestuurder altijd via de linkerdeur moet instappen, wat op krappe parkeerplaatsen minder handig is. Het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar, en het instrumentarium is goed afleesbaar. De infotainment is eenvoudig, met een klein scherm dat niet aanvoelt alsof het uit 2018 komt.

De Veloster is een coupé, maar wel een met een verrassend ruime kofferbak: 439 liter, beter dan 49% van de concurrentie. Dat is meer dan een VW Golf van die generatie, en dankzij de grote opening is hij goed bruikbaar. De achterbank kan worden neergeklapt, maar niet helemaal vlak, en de laadruimte is onregelmatig gevormd.

Het instappen achterin is lastig, vooral aan de bestuurderskant, omdat je daar geen deur hebt. Aan de passagierskant is het beter, maar nog steeds geen pretje. Het zicht naar achteren is beperkt door de kleine achterruit en dikke C-stijlen; parkeren doe je op gevoel of met parkeersensoren, die niet standaard zijn. De auto is 4,2 meter lang, dus in de stad is hij handzaam, maar de brede carrosserie vraagt om aandacht in nauwe straten.

De Veloster biedt de techniek van zijn tijd, maar dat is niet veel. Een infotainmentscherm met navigatie was optioneel, en de standaarduitvoering heeft een simpele radio met Bluetooth. Het systeem reageert traag en de graphics zijn verouderd, maar het werkt wel. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruise control of lane keeping zijn niet leverbaar — dit is een auto uit 2011, dus dat is te verwachten.

Wel zijn er airbags en ESC standaard, en de Veloster kreeg destijds vier sterren in de Euro NCAP-crash test — niet bijzonder, maar acceptabel. Een bijzondere feature is de optionele head-up display, die in deze klasse zeldzaam was. Maar over het algemeen moet je het stellen met de basis, en dat is prima als je een pure rijdersauto zoekt, maar minder als je moderne connectiviteit verwacht.

Met een gemiddeld verbruik van 8,1 l/100 km voor de Turbo en 181 g/km CO2 is de Veloster geen zuinigheidskampioen. De atmosferische 1.6 doet het beter met 5,9-6,5 l/100 km, maar die biedt ook minder prestaties. In de praktijk zul je met de Turbo al snel boven de 1 op 10 uitkomen, zeker als je het sportieve karakter benut.

De vanafprijs van € 25.176 is concurrerend voor een coupé met 204 pk, maar de concurrentie biedt meer waar voor je geld. Een Citroën DS4 met 200 pk kost iets meer, maar biedt meer comfort en uitrusting. De Veloster is een nicheproduct, en dat zie je terug in het onderhoud: Hyundai-dealers zijn goed vertegenwoordigd, maar specifieke onderdelen voor de Veloster kunnen duur zijn. De betrouwbaarheid van Hyundai is over het algemeen goed, maar de Turbo-motoren staan bekend om problemen met de turbo bij hoge kilometerstanden.