In plaats van een Defender: de Grenadier doet precies waar hij voor gemaakt is

De INEOS Grenadier is een auto die geen enkele poging doet om aardig gevonden te worden. Met zijn 2.037 mm hoogte, 1.930 mm breedte en vrijwel verticale ruiten staat hij er als een blok op. De korte overhangen, de platte motorkap en die ronde koplampen doen direct denken aan de Defender die hij vervangt, maar dan met een eigentijdse twist. Het is geen mooie auto in de klassieke zin, maar hij heeft wel karakter. Je kijkt er niet overheen.

Het interieur maakt die eerste indruk af: overal hard plastic, maar wel met een reden. Alles is afleesbaar en bedienbaar met dikke handschoenen aan. De middenconsole heeft een opvallend bedieningspaneel in het dak, met knoppen voor de diff-locks en hulpfuncties. Het voelt solide, maar niet premium. Dat is precies wat de makers beoogden: een werktuig, geen statussymbool.

Op de openbare weg is de Grenadier een buitenbeentje. Met 2.811 kg leeggewicht en starre assen is hij niet gemaakt voor bochtige B-wegen. De besturing is opvallend direct voor zo'n bak, maar je voelt elke kilo. Hij helt flink in bochten en de 159 km/h topsnelheid zegt genoeg over de luchtweerstand. Op de snelweg is hij stabiel, maar het is geen auto waar je urenlang comfortabel in zit.

Het echte werk begint als het asfalt ophoudt. De vierwielaandrijving met sperren voor en achter, gecombineerd met de korte overhangen en de 550 Nm koppel, maken dat hij waarschijnlijk vrijwel overal doorheen komt. De bodemvrijheid is niet gespecificeerd, maar met zo'n hoogte en die offroad-banden zit het wel goed. Het is een auto die je vertrouwen geeft in lastig terrein, al moet je wel wennen aan de afmetingen.

De geteste uitvoering heeft de 3.0-liter zes-in-lijn diesel van BMW, goed voor 249 pk en 550 Nm. Die cijfers zijn prima voor een terreinwagen, maar het gewicht van 2.811 kg maakt dat de acceleratie naar 100 km/u 9,9 seconden duurt. Daarmee is hij trager dan 79% van de concurrentie, maar dat is niet waar het om draait. Het gaat om het koppel bij lage toeren, en dat is ruim aanwezig.

De 8-traps automatische versnellingsbak van ZF schakelt zoals je van deze bak mag verwachten: soepel en snel. De topsnelheid van 159 km/u is bewust begrensd; meer heeft zo'n blok niet nodig. Naast de diesel is er ook een 286 pk sterke benzinemotor, maar die zal het verbruik nog verder opdrijven. Voor wie veel offroad gaat, is de diesel de logische keuze vanwege het koppel en het lagere verbruik op lage toeren.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een auto met starre assen, en dat klopt ook wel. De vering is stug en de stoelen zijn hard. Op hobbelige wegen voel je elke oneffenheid, en dat wordt na een paar uur vermoeiend. De stoelen zelf bieden wel veel steun, maar ze zijn niet gemaakt voor lange afstanden.

Geluidsisolatie is ook niet het sterkste punt. De dieselmotor is hoorbaar, zeker bij acceleratie, en de windruis is aanzienlijk door de hoge, rechte voorruit. Op de snelweg moet je je stem verheffen om een gesprek te voeren. Dit is geen auto voor de lange reis naar Zuid-Frankrijk, tenzij je van kamperen houdt en geen haast hebt.

Het interieur is functioneel tot in het extreme. Overal hard plastic, maar wel met een matte afwerking die krassen en vuil goed verbergt. De stoelen zijn bekleed met stof dat bestand is tegen water en modder. Er is een optionele rubberen vloer die je kunt uitspuiten, wat handig is na een dag offroaden.

De ergonomie is bijzonder: de meeste knoppen zitten in het dak, boven je hoofd. Dat is wennen, maar het houdt de middenconsole vrij voor de grote 12,3-inch touchscreen. Dat scherm werkt prima, maar is niet zo geavanceerd als in moderne concurrenten. Fysieke knoppen voor de airco en het volume zijn aanwezig, wat fijn is. Het geheel voelt degelijk, maar niet luxueus. Je betaalt voor functionaliteit, niet voor afwerking.

Praktisch gezien is de Grenadier een wonder. De achterklep is een zogenaamde 'barn door', die in twee delen opent. De onderkant kan als zitje dienen. De laadruimte is enorm en heeft een vlakke laadvloer. Met 2.811 kg gewicht en een trekvermogen dat niet genoemd is, kun je waarschijnlijk een flinke caravan of paardentrailer trekken.

De achterbank is echter minder ruim dan je zou verwachten bij deze afmetingen. Het instappen is hoog, en de deuren zijn zwaar. Het zicht rondom is goed dankzij de hoge zitpositie en de dunne A-stijlen, maar de enorme motorkap maakt het inschatten van de voorkant lastig. Parkeren doe je met de parkeersensoren en camera's, die gelukkig aanwezig zijn.

De Grenadier heeft een 12,3-inch infotainmentscherm dat werkt op een eigen systeem. Het is niet het snelste of meest intuïtieve systeem, maar het doet wat het moet doen. CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat de belangrijkste functionaliteit biedt.

De echte technologie zit in het offroad-gedeelte: een centrale diff-lock en sperren voor en achter, bedienbaar via knoppen in het dak. Er is ook een offroad-modus die de tractiecontrole aanpast. Rijassistentie is beperkt tot de basics: adaptieve cruisecontrol en noodremmen. Geen semi-autonoom rijden, maar dat past niet bij deze auto. De technologie is er om te overleven, niet om te entertainen.

Het officiële verbruik van de diesel is 10,1 l/100 km, wat neerkomt op 263 g/km CO2. Daarmee scoort hij slechter dan 86% van de concurrentie. In de praktijk zul je met een zware aanhanger of offroad al snel boven de 15 liter zitten. De benzineversie is nog dorstiger, dus voor de portemonnee is de diesel de enige logische keuze.

De prijs is niet genoemd, maar gezien het segment zal hij niet goedkoop zijn. Onderhoud zal door het BMW-blok relatief betaalbaar zijn, maar de banden zijn groot en offroad-specifiek, dus die kosten flink. Verzekering en wegenbelasting zijn ook pittig door het gewicht en de CO2-uitstoot. Dit is geen auto voor de zuinige rijder; het is een werktuig dat je geld kost, maar waarvoor je in ruil een ongeëvenaarde offroad-capaciteit krijgt.