Jeep Compass: meer stoer dan stug, maar betaal je voor de ruit?

De Jeep Compass is een auto die je herkent van een afstand: zeven sleuven in de grille, ronde koplampen en een vierkante, opstaande motorkap. Het design is duidelijk geïnspireerd op zijn grote broer, de Wrangler, maar dan zonder de extreme offroad-uitrusting. Op de weg trekt hij zeker bekijks, al is dat vooral omdat hij er stoer uitziet, niet omdat hij bijzonder mooi is.

Het geheel staat op 17- of 18-inch wielen en heeft een behoorlijke bodemvrijheid, wat hem een gedrongen, zelfverzekerde houding geeft. De achterkant is wat anoniemer, met simpele LED-lichten en een grote achterklep. Het is geen auto die je 's ochtends vergeet, maar ook niet eentje waar je elke keer omdraait als je wegloopt. Het interieur oogt in eerste instantie prima, met een groot infotainmentscherm en een stevige middenconsole, maar bij nadere inspectie valt op dat sommige materialen wat hard en goedkoop aanvoelen.

Op basis van de cijfers – 170 pk, 250 Nm en een gewicht van 1.615 kg – kun je verwachten dat de Compass niet bepaald een sportwagen is. Met 9,5 seconden naar 100 km/u is hij adequaat, maar niet meer dan dat. De 9-traps automatische transmissie schakelt over het algemeen soepel, maar soms lijkt hij te twijfelen welke versnelling hij wil gebruiken, vooral bij het optrekken uit een bocht.

Het onderstel is duidelijk op comfort gericht. Oneffenheden worden redelijk geabsorbeerd, maar in bochten helt de carrosserie behoorlijk over. De besturing is licht en vrij gevoelloos, wat past bij een ontspannen rijstijl, maar niet bij een sportieve inborst. Op de snelweg is de Compass stabiel en rustig, al is het motorgeluid bij hogere snelheden wel aanwezig. Het 4x4-systeem, zoals in de geteste versie, geeft vertrouwen op glad of onverhard terrein, maar op droog asfalt merk je er weinig van.

De 1.4 MultiAir met 170 pk is de krachtigste benzinemotor in het gamma. Hij trekt vlot op, maar moet er wel hard voor werken gezien het gewicht. Het koppel van 250 Nm ligt al vanaf 2.500 toeren klaar, waardoor je in het stadsverkeer niet constant hoeft terug te schakelen. De 9-traps automaat is niet de snelste, maar schakelt wel comfortabel. Met een topsnelheid van 200 km/u zit je ruim boven de limiet, maar dat is niet waar deze auto voor gemaakt is.

Het benzinegamma bestaat verder uit een 1.3-liter met 130 of 150 pk, en een 1.4-liter met 140 pk. De diesels zijn er in 1.6 met 120 pk en 2.0 met 140 of 170 pk. Opvallend is dat de 1.4 MultiAir 4x4 in de geteste uitvoering een fors verbruik kent van 8,3 l/100 km en 190 g/km CO2. Dat is veel voor een compacte SUV in 2023. De 1.3-liter met 150 pk is zuiniger (5,5 l/100 km) en heeft vermoedelijk voldoende power voor dagelijks gebruik. De diesels zijn vooral interessant voor wie veel kilometers maakt, maar de meerprijs en het huidige imago van diesel maken dat minder aantrekkelijk.

De stoelen in de Compass zijn stevig en bieden redelijke zijdelingse steun. Ze zijn echter niet elektrisch verstelbaar, en de zitting is wat aan de korte kant voor lange benen. De vering is comfortabel afgesteld, maar op snelweg met veel hobbels kan de auto gaan deinen. De geluidsisolatie is wisselend: wind- en bandengeluid zijn goed gedempt, maar het motorgeluid is duidelijk hoorbaar bij accelereren.

Voor lange ritten is de Compass niet de slechtste keuze, maar ook niet de beste. De stoelen worden na een paar uur rijden wat hard, en de middenarmsteun is te laag om lekker op te leunen. In de stad is de auto wendbaar genoeg, met een goede zitpositie en een redelijk overzicht. De achterpassagiers zitten prima, al is de beenruimte niet ruim voor drie volwassenen. Kortom: comfortabel voor dagelijks gebruik, maar niet voor een lange vakantierit met vier volwassenen.

Het interieur van de Compass is een mix van Amerikaanse robuustheid en Italiaanse flair (want ja, het is een Fiat-Chrysler product). De materialen zijn degelijk, maar niet luxueus. Je vindt harde plastics op de deuren en het dashboard, al zijn de belangrijkste aanraakpunten zoals het stuur en de versnellingspook wel met zacht materiaal bekleed. De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zitten wat oneffenheden in de spelingen.

Het infotainmentsysteem is een van de betere onderdelen. Het 8,4-inch touchscreen reageert snel en is logisch ingedeeld. Fysieke knoppen voor de airco zijn aanwezig, wat we toejuichen, maar de klimaatregeling zelf is eenvoudig. Het instrumentenpaneel is analoog met een klein display, wat wat ouderwets aandoet naast de digitale concurrentie. Een opvallend detail is de grote, dikke stuurwielkolom met een klassieke Jeep-look, maar het stuur zelf is aan de gladde kant en biedt niet veel grip.

Met een kofferbak van 439 liter zit de Compass in het middelpunt van de compacte SUV-klasse. Dat is minder dan bijvoorbeeld een Kia Sportage of VW Tiguan, maar meer dan een Nissan Qashqai. De opening is breed en laag, en de achterbank kan in 60/40 worden neergeklapt, al ontstaat er geen volledig vlakke laadvloer. Er is een verstelbare laadvloer die handig is voor het scheiden van boodschappen.

De achterbank is redelijk ruim voor twee volwassenen, maar drie is krap. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt, en de hoge zitpositie geeft een goed zicht naar voren. Naar achteren is het zicht beperkt door de dikke C-stijlen, maar de optionele achteruitrijcamera helpt. Parkeren is dankzij de relatief compacte afmetingen (4,39 meter lang) niet moeilijk, al is de draaicirkel niet bijzonder klein. Praktisch gezien is de Compass een gemiddelde, maar geen opvallende keuze.

De Compass biedt een scala aan rijhulpsystemen, maar niet allemaal even goed uitgevoerd. De adaptieve cruisecontrol werkt soepel, maar de rijbaanassistent heeft de neiging om te corrigeren alsof je een slok op hebt. De verkeersbordherkenning is redelijk betrouwbaar, maar waarschuwt soms voor snelheden op parallelwegen. Het infotainmentsysteem ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, maar bekabeld, wat in 2023 wat achterloopt.

Een opvallend detail is de aanwezigheid van een 230V-stopcontact in de achterkoffer, wat handig is voor het opladen van apparaten. Verder is er een draadloze telefoonoplader verkrijgbaar, maar die ligt op een onhandige plek onder het scherm, waardoor je telefoon moeilijk te zien is. De Jeep-app biedt connectiviteit, maar de functionaliteit is beperkt tot voertuigstatus en remote start (indien geconfigureerd). Kortom: technologie is aanwezig, maar niet baanbrekend.

De geteste 1.4 MultiAir 4x4 heeft een officieel verbruik van 8,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 190 g/km. Dat is hoog voor deze klasse; de meeste concurrenten doen het beter. De 1.3-liter benzinemotoren zijn zuiniger (5,5-5,7 l/100 km), maar bieden minder vermogen. De diesels zijn het zuinigst, maar hebben een hogere aanschafprijs en zijn in sommige steden niet welkom.

Met een vanafprijs van € 35.295 in Nederland is de Compass niet goedkoop. Voor dat geld krijg je een 1.3-liter met 130 pk en handbak. De geteste 1.4 MultiAir 4x4 zal ongetwijfeld duurder zijn, richting de € 40.000. Dat is veel geld voor een auto die op veel fronten middelmatig scoort. Concurrenten zoals de Kia ProCeed (€ 30.845 met 204 pk) bieden meer waar voor je geld. Qua onderhoud is Jeep redelijk betrouwbaar, maar de onderdelen zijn niet goedkoop. Banden voor een 4x4 zijn ook duurder. Kortom: reken op hogere kosten dan gemiddeld.