Jeep Wrangler 4xe: stekkerblok tussen de rotsen

De Wrangler 4xe oogt vrijwel identiek aan zijn reguliere broers, en dat is precies de bedoeling. De vierkante proporties, de opvallende grille en de uitstekende wielen zijn onmiskenbaar Jeep. Alleen de blauwe accenten op de badges en de laadpoort links voorin verraden dat hier een stekker onder de motorkap zit. Het geheel straalt nog steeds stoerheid uit, al begint het design inmiddels wat gedateerd te ogen naast modernere concurrenten.

Het interieur is een mix van robuust en functioneel, met een hoog zitgevoel en een overzichtelijke dashboard. De materialen zijn hard en praktisch, maar voelen niet premium aan. Dat is logisch voor een auto die gemaakt is om vies te worden, maar je betaalt er wel een premium prijs voor. De eerste indruk is vooral: dit is een echte Jeep, geen verwaterde stads-SUV.

Op basis van de specificaties verwacht ik een wiebelig en bochtig rijgedrag, want de Wrangler heeft een starre achteras en hoge bodemvrijheid. De 4xe is bovendien een stuk zwaarder dan de reguliere versie door het accupakket, wat het bochtgedrag vermoedelijk niet ten goede komt. Op asfalt zul je constant kleine stuurbewegingen moeten maken om de auto in het midden van de baan te houden. Dat is het bekende Wrangler-gedrag, en de 4xe zal daar geen uitzondering op zijn.

De elektrische aandrijving biedt wel een unieke ervaring: stil wegrijden en een directe respons zonder het gerommel van de benzinemotor. In de stad is dat een verademing, maar op de snelweg komt het onderstel tot rust en kun je redelijk comfortabel cruisen. Het terrein is waar deze auto thuishoort; de vierwielaandrijving en de lage gearing maken dat je over obstakels kunt kruipen waar andere SUV's vastlopen. Maar met 380 pk moet je wel voorzichtig zijn met het gaspedaal in de modder.

De 4xe combineert een 2.0-liter viercilinder benzinemotor met een elektromotor en een accupakket, goed voor een systeemvermogen van 380 pk. Dat is fors meer dan de meeste concurrenten, beter dan 79% van vergelijkbare auto's uit deze periode. De acceleratie van 0-100 km/u in 6,4 seconden is respectabel, maar het gewicht van de auto tempert het gevoel van snelheid. De 8-traps automaat schakelt soepel en is goed afgestemd op de hybride aandrijflijn.

Deze aandrijflijn is uniek in het segment: geen enkele directe concurrent biedt een vergelijkbare PHEV-offroader. De Cupra Formentor is sneller en zuiniger, maar kan niet offroad. De Audi Q6 e-tron is elektrisch en comfortabeler, maar mist het karakter. De Wrangler 4xe is dus een nicheproduct, maar voor wie het combineert, is het vermogen ruim voldoende. Op de snelweg trek je moeiteloos in, en in het terrein levert de elektrische motor direct koppel voor precisiewerk.

De stoelen zijn stevig en bieden goede ondersteuning, maar ze zijn niet zo zacht als in een luxe SUV. De rit is hobbelig op slecht asfalt, vooral achterin, door de starre achteras. Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: windgeruis rond de deuren en het dak is duidelijk aanwezig, zeker met de afneembare panelen. Op de snelweg is het draaglijk, maar niet stil.

De elektrische modus maakt de auto in de stad verrassend comfortabel: geen motorgeluid, alleen wat bandengeruis en de wind. De vering blijft echter onrustig over klinkers en drempels. Voor lange ritten is de Wrangler niet de eerste keuze; daar zijn de stoelen te hard en de zitpositie te rechtop. Maar voor een avontuurlijke roadtrip met gezin en bagage is het prima te doen, al moet je niet verwachten dat je uitgerust aankomt.

Het interieur is functioneel en robuust, met veel harde kunststoffen die bestand zijn tegen modder en water. De knoppen zijn groot en makkelijk te bedienen met handschoenen aan, en het dashboard is overzichtelijk. Het infotainmentsysteem is het moderne punt: een groot touchscreen met heldere graphics, al is het systeem niet zo snel als in de nieuwste concurrenten. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn aanwezig, wat ik toejuich.

Er zijn leuke details, zoals de verstelbare stuurkolom die ook in het terrein goed werkt, en de vele bevestigingspunten voor accessoires. De materialen voelen echter niet premium aan, zeker niet voor de prijs die je betaalt. De afwerking is degelijk, maar er zijn goedkopere SUV's met een luxer interieur. Toch past dit bij het karakter: de Wrangler is geen auto voor de showroom, maar voor de praktijk.

De achterbank is verrassend ruim voor twee volwassenen, maar drie personen is krap. De kofferbak is met 533 liter (gemeten tot de raamhoogte) redelijk, maar niet groot voor een auto van dit formaat. Het laadvermogen is lager dan in een gewone Wrangler door de accu, maar er is nog steeds genoeg ruimte voor weekendtassen. De hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen minder prettig.

Het instappen is hoog, maar dat is logisch bij een offroader. Het zicht naar voren is uitstekend door de hoge zit, maar achteruit is het beperkt door het reservewiel op de achterklep. Parkeren is een uitdaging door de grote draaicirkel en de onoverzichtelijke hoeken, al helpen de parkeersensoren en camera. Het dak kan in delen worden verwijderd, wat een feest is in de zomer, maar het kost tijd en vraagt om een droge plek om de panelen op te bergen.

De 4xe is uitgerust met een moderne Uconnect-infotainment, die goed werkt met fysieke knoppen en een helder scherm. Apple CarPlay en Android Auto zijn draadloos beschikbaar, wat handig is. Het systeem reageert vlot, al is het niet zo geavanceerd als in een Audi of BMW. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistent, werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als in Duitse concurrenten.

Het hybride systeem biedt verschillende rijmodi: hybride, elektrisch en e-save. Die laatste houdt de accu op peil voor later gebruik, wat handig is als je in de stad wilt rijden. Het opladen duurt ongeveer 2 uur aan een wallbox, wat acceptabel is. De app waarmee je de laadstatus kunt checken is functioneel, maar niet bijzonder. Een uniek punt is dat de auto ook als mobiele stroombron kan dienen, al is dat niet standaard.

Het officiële verbruik is niet in de cijfers gegeven, maar als plug-in hybride kun je rekenen op een laag verbruik als je regelmatig oplaadt. De CO2-uitstoot is relatief laag voor een auto van dit formaat, wat fiscale voordelen kan opleveren. Zonder opladen zal het verbruik echter hoog liggen door het gewicht en de aerodynamica. De actieradius op elektriciteit is beperkt, dus voor lange ritten blijf je afhankelijk van de benzinemotor.

De prijs van de 4xe is aanzienlijk hoger dan die van een reguliere Wrangler, en dat vraagt om een bewuste keuze. Het onderhoud is vergelijkbaar met andere Jeeps, maar de complexe hybride techniek kan op termijn extra kosten met zich meebrengen. Banden zijn groot en offroad-georiënteerd, wat ze duur maakt. Al met al is de 4xe alleen financieel interessant als je veel korte ritten maakt en kunt profiteren van fiscale voordelen.