Kia Forte 5 Door: de stille underdog met een verrassend groot laadruim

De Kia Forte 5 Door is geen auto die je in het wild herkent. Hij heeft een beetje van alles: een licht aflopende daklijn, een knappe neus met de toenmalige Kia-grille en een achterkant die doet denken aan een compacte SUV, maar dan lager. Het is geen designstatement, maar het geheel oogt wel verzorgd en volwassen. Op de parkeerplaats tussen een Golf en een Focus valt hij niet op – en dat is misschien precies de bedoeling.

Het interieur maakt direct een betere indruk dan je op basis van het prijskaartje zou verwachten. Alles zit stevig in elkaar, de materialen zijn degelijk en de bediening is logisch. Kia was in die periode niet bezig met experimentele knoppen of zwevende schermen; het was gewoon alles op zijn plek. Het is geen auto die je hart sneller laat kloppen, maar hij voelt wel alsof hij is gebouwd om lang mee te gaan.

Op basis van de cijfers – 201 pk, 1.372 kg en voorwielaandrijving – zou je verwachten dat de Forte 5 Door een pittig ding is. En dat is hij ook, zolang je niet te veel vraagt van de besturing. De elektrische stuurbekrachtiging is licht en voelt wat kunstmatig aan, zoals bij vrijwel elke Kia uit die tijd. Het onderstel is stevig afgestemd, maar niet hard. In bochten helt de carrosserie behoorlijk, en de voorwielen zoeken bij volle acceleratie al snel grip.

Op de snelweg is de Forte stabiel en voorspelbaar, maar de 1.6 GDI moet er wel hard voor werken. Met 264 Nm koppel – een flink cijfer voor een 1.6 – trekt hij aardig op, maar het verbruik van 9,8 l/100 km verraadt dat hij niet zuinig omgaat met zijn brandstof. De remmen zijn goed doseerbaar en het geheel voelt veilig, maar niet opwindend. Dit is een auto die je rustig en ontspannen rijdt, niet eentje die je uitdaagt om een preferentieel bochtje te zoeken.

De geteste 1.6L GDI is een direct ingespoten viercilinder die 201 pk levert – meer dan de 2.0 liter die eronder zit. Dat is opvallend, want de 2.0 DOHC levert 'slechts' 175 pk. De 1.6 is dus de topmotor, en dat is te merken aan de acceleratie. Maar de 6-traps automaat is niet de beste vriend van de motor: hij schakelt traag en reageert soms lui op het gaspedaal. De handgeschakelde versie is daardoor eigenlijk de betere keuze voor wie het onderste uit de kan wil halen.

Het koppel van 264 Nm is prima voor dagelijks gebruik, maar het wordt niet bijzonder laag in het toerental aangeboden. Je moet dus schakelen om de motor in zijn kracht te houden. De 2.0 liter is soepeler en zuiniger, maar voelt ook een stuk minder levendig. Voor wie niet per se de snelste wil: de 2.0 met handbak is een verstandig alternatief, maar dan moet je het zonder het extra vermogen stellen. Helaas is er geen diesel of hybride in dit model – het is benzine of niets.

De stoelen van de Forte 5 Door zijn typisch Kia: stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun voor een gezinsauto. Ze zitten goed voor lange ritten, al had de rugsteun iets beter gekund voor mensen met een lange rug. De vering dempt hobbels redelijk, maar bij scherpe oneffenheden zoals een verkeersdrempel voel je een fikse klap. Het is geen auto die je in slaap sust, maar ook geen die je rug te grazen neemt.

Geluid is een zwak punt. Bij snelwegvaart hoor je duidelijk windgeruis rond de spiegels en de dakrand, en de 1.6 GDI klinkt onder belasting ook niet bepaald beschaafd. Het is niet oorverdovend, maar het is wel een herinnering dat dit geen premiumproduct is. In de stad is de Forte prima, met een licht stuur dat weinig kracht vraagt en een redelijk goed zicht rondom. Alleen de dikke C-stijlen – een gevolg van die aflopende daklijn – belemmeren het zicht schuin achter.

Het interieur van de Forte 5 Door is een schoolvoorbeeld van hoe het moet: alles zit op de logische plek, de knoppen voelen degelijk en het geheel is overzichtelijk. Het is geen designjuweel, maar het is wel functioneel. De materialen zijn hard plastic op de deuren, maar het dashboard heeft een zachte bovenlaag die er beter uitziet dan je zou verwachten. Kia heeft duidelijk gekeken naar wat de concurrentie deed en het gewoon netjes gekopieerd – zonder rare fratsen.

Een van de leuke details is de verborgen opbergruimte onder de vloer van de kofferbak, maar daarover later meer. In het interieur zelf is er een opvallend groot handschoenenkastje en een vakje onder de klimaatregeling dat precies plaats biedt aan een telefoon. De klimaatbediening werkt met draaiknoppen die prettig in gebruik zijn. Het infotainmentsysteem is niet bijzonder – kleine knoppen, trage reacties – maar het doet wat het moet doen. Een minpunt is de plaatsing van de USB-aansluiting: die zit laag en is lastig te bereiken tijdens het rijden.

Hier scoort de Forte 5 Door zijn punten. Met 657 liter kofferruimte – beter dan 91% van de concurrentie uit die periode – steekt hij met kop en schouders boven de Golf en Focus uit. De achterbank is niet enorm, maar twee volwassenen zitten er prima, drie wordt krap. De instap is redelijk laag, maar de deuropening is breed genoeg. De vijfde deur zorgt voor een grote opening, waardoor je makkelijk een kinderwagen of meubelstuk naar binnen schuift.

De laaddrempel ligt redelijk hoog, maar dat is een premium. Er is een opbergvak onder de vloer waar je de bagagecover kwijt kunt, en dat is een slim detail. Met de achterbank neergeklapt ontstaat er een bijna vlakke laadvloer, al is die niet volledig vlak. Het zicht naar achteren is matig door de dikke C-stijlen, en dat maakt parkeren lastiger dan nodig. Gelukkig zijn er parkeersensoren beschikbaar, maar die waren in die tijd niet standaard.

Kia stond in 2013 niet bekend om zijn geavanceerde infotainment. De Forte 5 Door heeft een systeem met een klein scherm, fysieke knoppen en een ietwat verouderde interface. Het werkt, maar je moet er niet te veel van verwachten. Bluetooth-koppeling is mogelijk, maar de gesprekskwaliteit is – op basis van ervaringen met andere Kia’s uit die periode – vermoedelijk matig. Navigatie was optioneel en voelt nu verouderd aan.

Rijassistentie was in die tijd nog geen groot ding. Je krijgt ESP, en dat was het wel. Geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie – dat was in deze klasse nog niet gebruikelijk. De technische hoogstandjes zitten vooral onderhuids, zoals het directe inspuitsysteem van de 1.6 GDI. Dat levert meer vermogen op, maar het is ook gevoelig voor koolstofafzetting op de inlaatkleppen, een bekend probleem bij direct ingespoten motoren zonder bijbehorende klepspoeling. Het is dus geen auto voor wie zijn onderhoud overslaat.

Het officiële verbruik van de 1.6 GDI is 9,8 l/100 km. Dat is hoog voor een compacte benzineauto – beter dan slechts 14% van de concurrentie uit die periode. In de praktijk zul je met de automaat eerder 10 tot 11 liter verbruiken. De 2.0 liter is iets zuiniger op papier, maar het verschil is klein. Wie veel kilometers maakt, moet hier echt twee keer over nadenken.

De prijs van de Forte 5 Door was destijds scherp, en dat is nog steeds het geval op de tweedehandsmarkt. Kia's staan bekend om hun betrouwbaarheid, en de 7-jaar garantie die in die periode gold – in sommige landen – is een pluspunt, al is die voor de meeste auto's uit 2013 inmiddels verlopen. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de directe injectie kan op termijn extra kosten met zich meebrengen. Wie een exemplaar koopt, moet op zoek naar een auto met een compleet onderhoudshistorie.