Kia Picanto (2015-2017): Lichtgewicht met een automatische maar trage ziel

De Kia Picanto uit 2015-2017 is een kleine auto die er eerlijk uitziet. Met 3,59 meter lengte en 1,48 meter hoogte staat hij laag en gedrongen op de weg, maar de proporties kloppen. De brede grille en de lichtblokken geven hem een volwassen uitstraling, al blijft het duidelijk een stadsauto. Het vijfdeursmodel is praktischer dan de driedeurs, maar de achterste deuren zijn kort en de daklijn loopt iets af, wat het geheel een beetje sportief probeert te maken.

Het interieur maakt op het eerste gezicht een degelijke indruk voor dit segment. Het dashboard is overzichtelijk, met ronde ventilatieroosters en eenvoudige bediening. De materialen zijn hard plastic, maar dat verwacht je in deze klasse. De afwerking is netjes, zonder scherpe randen of losse panelen. Het geheel oogt niet goedkoop, maar ook niet premium - precies wat je mag verwachten van een Kia uit deze periode.

Op basis van de cijfers is de Picanto met de 1.2 automaat geen auto die je uitdaagt om hard te rijden. Met 85 pk en een gewicht van 885 kg is de verhouding redelijk, maar de 4-traps automatische versnellingsbak smoort het vermogen. De 0-100 km/u in 13,7 seconden betekent dat je bij het invoegen op de snelweg goed moet plannen. De topsnelheid van 163 km/u is genoeg, maar bij 120 km/u draait de motor vermoedelijk hoog in de toeren, wat het geluidsniveau niet ten goede komt.

In de stad is de lage massa een groot voordeel. Het stuur is licht en de auto voelt wendbaar aan, ideaal voor het manoeuvreren in nauwe straten. De vering is aan de zachte kant, wat oneffenheden aardig absorbeert, maar bij hogere snelheden kan de auto iets wiebelig aanvoelen. De remmen zijn voldoende voor het gewicht, maar de automaat reageert soms traag op het gaspedaal, waardoor je net iets later wegrijdt dan je wilt. Het is geen auto die je sportief gaat rijden, maar voor dagelijks stadsverkeer voldoet hij prima.

De voorwielaandrijving is standaard in dit segment en de Picanto heeft geen last van overmatig onderstuur, maar de dunne banden verliezen snel grip in bochten als je te enthousiast bent. De balans is voorspelbaar, wat veilig is, maar niet opwindend. Het rijgedrag is vooral gericht op efficiëntie en eenvoud, en dat is precies wat de doelgroep zoekt.

De 1.2 viercilinder benzinemotor levert 85 pk en 120 Nm koppel. Dat klinkt weinig, en dat is het ook in absolute termen, maar dankzij het lage gewicht van 885 kg voelt de auto lichter aan dan de cijfers suggereren. De 4-traps automaat is echter de zwakke schakel: hij schakelt soepel, maar traag. De acceleratie van 0-100 km/u in 13,7 seconden is allesbehalve indrukwekkend - met de handgeschakelde versie is dat 12,9 seconden, wat het verschil duidelijk maakt.

Er zijn drie motorversies: de 1.0 met 69 pk en de 1.2 met 85 pk, beide handgeschakeld of de 1.2 met automaat. De 1.0 is zuiniger (4,5 l/100 km) maar heeft nog minder vermogen, wat hem alleen geschikt maakt voor puur stadsverkeer. De 1.2 handgeschakeld is de beste keuze voor wie ook snelwegen moet opzoeken, want hij verbruikt slechts 4,7 l/100 km. De automaatversie die wij als representatief beschouwen, verbruikt 5,6 l/100 km en stoot 130 g/km CO2 uit, wat hoger is maar nog steeds netjes voor dit segment.

De topsnelheid van 163 km/u is theoretisch genoeg voor de Duitse snelweg, maar praktisch voelt de auto onrustig boven de 120 km/u. De motor moet dan hard werken en het geluidsniveau zal hoog zijn. Kortom, deze Picanto is geen langeafstandsauto, maar een stadsauto die af en toe de snelweg op mag, mits je geen haast hebt.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel voor een kleine auto. Ze bieden voldoende steun voor korte ritten, maar bij lange afstanden ontbreekt het aan lendensteun. De achterbank is minder royaal, maar voor twee volwassenen is het okay over korte afstanden. De instap is laag, wat voor ouderen minder prettig kan zijn.

De geluidsisolatie is niet de sterkste kant van de Picanto. Op basis van de constructie en het gewicht verwacht je dat wind- en bandengeruis bij snelwegvaart duidelijk aanwezig zijn. In de stad is het stil genoeg, maar het motorgeluid bij accelereren is hoorbaar, vooral met de automaat die het toerental hoog houdt. De vering is comfortabel afgesteld voor een stadsauto, maar op oneffen wegen kan de achteras onrustig worden.

Voor lange ritten is deze auto niet ideaal, maar voor woon-werkverkeer van een half uur is het prima. De airconditioning en de eenvoudige bediening maken het aangenamer. Het stuur is in hoogte verstelbaar, maar niet in diepte, wat langere bestuurders kan hinderen. Het zicht rondom is goed, mede dankzij de hoge zitpositie en de dunne A-stijlen.

Het interieur van de Picanto is functioneel en overzichtelijk. Het dashboard heeft een eenvoudige lay-out met duidelijke knoppen voor de airconditioning en de radio. De materialen zijn hard, maar de afwerking is degelijk. Er zijn geen opvallende franjes, maar alles zit waar je het verwacht.

De ergonomie is goed voor een auto uit deze prijsklasse. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, en het instrumentarium is goed afleesbaar. In het midden zit een klein scherm voor de radio, dat basisfuncties biedt. Een opvallend detail is de 12V-aansluiting die goed bereikbaar is, maar er is geen USB-poort, wat in 2015 al achterliep.

De afwerking is netjes, maar er zijn hier en daar harde plastics die snel krassen. De portierbekleding is functioneel, maar de deurvakken zijn klein. Het interieur is niet bijzonder, maar het doet wat het moet doen: een prettige omgeving bieden voor dagelijks gebruik. Voor wie meer luxe zoekt, moet naar een hoger segment kijken.

Met een kofferbak van 201 liter is de Picanto een van de kleinste in zijn klasse - beter dan slechts 5% van de concurrentie. Een boodschappentas past makkelijk, maar een kinderwagen of een grote koffer wordt een uitdaging. De achterbank is neerklapbaar, maar niet volledig vlak, wat het laadgemak niet verbetert.

De achterbank heeft weinig beenruimte, maar voor twee kinderen of kleine volwassenen is het prima. De deuren openen wijd, maar de achterste deuren zijn kort, waardoor instappen wat lastig is. Het zicht naar achteren is goed, maar de achterhoofdsteunen kunnen het zicht belemmeren als ze omhoog staan.

Parkeren is eenvoudig dankzij de kleine afmetingen en de lichte besturing. De achteruitsensor is niet standaard, maar de auto is zo kort dat je hem makkelijk inschat. Het lage gewicht van 885 kg maakt dat je hem met twee vingers kunt duwen, wat handig is in een krappe garage.

De Picanto uit deze periode is niet uitgerust met moderne rijhulpsystemen. Er is geen adaptieve cruisecontrol of lane-assist, maar dat was in 2015 ook niet gebruikelijk in dit segment. De basisveiligheid is aanwezig, met ABS en airbags, maar meer moet je niet verwachten.

Het infotainmentsysteem is minimaal: een radio met CD-speler en een aux-ingang. Bluetooth is optioneel, maar niet standaard. De knoppen zijn groot en eenvoudig, maar de bediening voelt gedateerd aan. Voor wie navigatie wil, moet een smartphonehouder gebruiken.

De kwaliteit van de materialen in het interieur is degelijk, maar de technologie is duidelijk achterhaald. Een USB-poort ontbreekt, wat in 2015 al een gemis was. Voor een jonge bestuurder die zijn telefoon wil koppelen, is dit een minpunt. Maar wie vooral wil rijden zonder afleiding, vindt dit misschien juist prettig.

De 1.2 automaat verbruikt volgens de officiële cijfers 5,6 l/100 km, wat beter is dan 68% van de concurrentie. In de praktijk zal dat vermoedelijk rond de 6,5 tot 7 liter liggen, afhankelijk van je rijstijl. De CO2-uitstoot van 130 g/km is gemiddeld voor dit segment, maar beter dan 75% van de vergelijkbare auto's, wat gunstig is voor de wegenbelasting.

De prijs van een gebruikte Picanto uit 2015-2017 is laag, maar de onderhoudskosten zijn ook beperkt. Kia geeft een lange garantie (7 jaar), maar die is inmiddels verlopen voor de eerste eigenaren. De automaat is een 4-trapsbak die betrouwbaar is, maar minder efficiënt dan een CVT of een moderne DSG. Banden zijn goedkoop door de kleine maat, en het lage gewicht betekent minder slijtage.

Vergeleken met de 1.0 (4,5 l/100 km) is de 1.2 automaat minder zuinig, maar wel krachtiger. De handgeschakelde 1.2 is een beter compromis: bijna even zuinig als de 1.0, maar met meer vermogen. Voor wie vooral in de stad rijdt, is de automaat echter een luxe die het verbruiksverschil rechtvaardigt.