Kia Rio: degelijke basisauto, maar de 84 pk-versie is vooral een stadsautootje

De Kia Rio oogt compact en strak, met de typische 'tiger nose'-grille die Kia al jaren siert. Hij is niet opvallend, maar ook niet lelijk. De afmetingen (4064 mm lang) maken hem ideaal voor de stad, maar hij staat niet als een klein ei op de weg. De verhoudingen zijn klassiek, met een licht aflopende daklijn die hem iets dynamischer laat lijken dan de vierkante concurrenten.

Bij het openen van het portier valt op dat het interieur er netjes uitziet, maar niet duur. Het plastic is hard, maar de afwerking is strak. Het geheel oogt degelijk, maar mist de speelsheid van bijvoorbeeld een Hyundai Bayon. Voor het geld hoef je geen wonderen te verwachten, maar het is beter dan sommige concurrenten die nog goedkoper aanvoelen.

Met 84 pk en 122 Nm koppel is de Rio geen snelheidsduivel. De acceleratie zal vermoedelijk traag aanvoelen, zeker met vier personen aan boord. In de stad is dat prima, want daar draait het om wendbaarheid en niet om sprintjes. Het stuur is licht en direct genoeg voor een stadsauto, en de vering is comfortabel afgesteld, al zal hij op oneffen wegen niet zo verfijnd zijn als een duurdere auto.

Op de snelweg moet je geduld hebben om de 120 km/u te halen. De motor zal dan behoorlijk toeren, wat het geluidsniveau niet ten goede komt. De Rio is duidelijk meer thuis in de stad dan op de snelweg. Het onderstel is niet sportief, maar ook niet verkeerd; het is gewoon een auto die je van A naar B brengt zonder poespas. De remmen zijn voldoende, maar je moet niet verwachten dat je met 84 pk hard de bocht in kunt gaan.

De 1.2-liter viercilinder benzinemotor levert 84 pk en 122 Nm, wat in deze klasse aan de magere kant is — hij scoort beter dan slechts 4% van de concurrentie qua vermogen. Dat betekent dat je in de stad vlot mee kunt komen, maar op de snelweg moet je flink doorduwen om een vrachtwagen in te halen. De handgeschakelde 5-versnellingsbak is naar verwachting soepel, maar de verhoudingen zijn waarschijnlijk kort vanwege het beperkte koppel.

De andere motor, de 1.0 T-GDi met 100 pk en hybride-ondersteuning, is vermoedelijk een stuk aangenamer. Die heeft een turbo en levert meer koppel bij lage toeren, wat beter past bij de auto. Het verbruik van de 1.2 is officieel laag (al ontbreekt het exacte cijfer hier), maar in de praktijk zul je waarschijnlijk meer halen als je het gaspedaal indrukt om op snelheid te blijven. De auto is verkrijgbaar met voorwielaandrijving, wat standaard is in dit segment.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel voor korte ritten, maar voor lange afstanden missen ze wellicht wat zijdelingse steun. De achterbank is krap voor volwassenen, maar kinderen zitten prima. De vering is op comfort gericht, maar de korte wielbasis maakt dat hij bij hobbels wat stugger aanvoelt dan een grotere auto.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de Rio. Windgeruis op de snelweg en bandengeluid op ruw asfalt zullen waarschijnlijk duidelijk aanwezig zijn. In de stad is het echter stil genoeg. De airconditioning is standaard, maar de bediening is misschien niet zo intuïtief als bij sommige concurrenten. Over het algemeen is het comfortniveau redelijk voor een auto in deze prijsklasse.

Het interieur is functioneel en overzichtelijk, met fysieke knoppen voor de airco en radio — iets waar ik persoonlijk blij van word in een tijdperk van touchscreens. De materialen zijn hard plastic, maar dat is normaal in dit segment. De afwerking is netjes, zonder losse onderdelen. Het stuurwiel is verstelbaar, wat prettig is voor verschillende lengtes.

Het infotainmentsysteem is eenvoudig, met een klein scherm (naar verwachting 8 inch), maar ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto. De bediening is redelijk vlot, maar niet bijzonder. Er is een USB-poort voorin, maar die zit misschien wat verstopt. Het interieur is niet spannend, maar wel praktisch — alles zit waar je het verwacht.

De Rio is met 4064 mm lengte en 1725 mm breedte een echte stadsauto. Parkeren is eenvoudig, dankzij de goede zichtbaarheid — de A-stijlen zijn niet al te dik. De kofferbak is met 325 liter (schatting op basis van deze klasse) niet groot, maar volstaat voor boodschappen of een weekendtas. De achterbank kan neergeklapt worden, al is het niet in één beweging.

Het instappen achterin is wat lastig door de aflopende daklijn, maar eenmaal zit je redelijk rechtop. De deuropeningen zijn breed genoeg voor kinderstoelen. De achteruitrijcamera is optioneel, maar is bij deze auto wel handig vanwege de hoge achtersteven. Over het algemeen is de Rio praktisch voor de stad, maar niet voor lange vakanties met veel bagage.

De Rio biedt de nodige basistechnologie: cruise control, Lane Keeping Assist en vermoedelijk automatische noodremmen. Dat is aardig voor het geld, maar het systeem is niet zo geavanceerd als bij duurdere auto's. De Lane Keeping Assist kan soms te actief ingrijpen, iets wat Kia's vaker hebben, maar het is te verwachten in dit segment.

Het infotainment is niet het nieuwste, maar werkt prima. Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat de meeste gebruikers nodig hebben. Er is geen draadloos opladen, maar dat is geen ramp. De knoppen op het stuur zijn logisch, maar er zijn er veel. Over het algemeen is de technologie functioneel, maar niet indrukwekkend — je mist bijvoorbeeld een head-up display of geavanceerde parkeersensoren.

De Kia Rio is met een vanafprijs van € 20.685 een van de goedkopere auto's in dit segment. De Opel Corsa-e is zelfs goedkoper (€ 18.446) en levert 136 pk, wat de Rio een lastige positie geeft. Het verbruik van de 1.2-liter is officieel zuinig, maar in de praktijk zul je met 84 pk waarschijnlijk meer verbruiken dan je hoopt, zeker op de snelweg.

De CO2-uitstoot is laag, wat gunstig is voor de wegenbelasting en bijtelling (als je hem zakelijk rijdt). Kia staat bekend om zijn betrouwbaarheid en de lange garantie (7 jaar), wat de totale kosten verlaagt. Onderhoud is goedkoop, maar banden en remmen zijn klein en dus niet duur. Al met al is de Rio een voordelige auto, maar de concurrentie biedt soms meer waar voor je geld.