Kia Rio 3 Doors: de stille verrassing die niemand opviel

Met zijn 4.046 millimeter lengte is de Rio 3 Doors een van de kleinere exemplaren in het B-segment. De driedeurs carrosserie is een zeldzaamheid geworden, maar Kia weet er wel een redelijk strak silhouet van te maken. Het is geen auto die je omkijkt, maar de proporties kloppen en hij oogt zeker niet ouderwets, zelfs niet jaren na zijn debuut.

De '3 Doors' variant is vooral een praktische keuze voor wie zelden iemand achterin vervoert. De lange deuren zijn opvallend, maar maken het instappen voorin juist makkelijk. Het is een auto die zijn leeftijd verbergt met strakke lijnen, maar je ziet ook dat er geen millimeter is verspild aan designflair. Het is functioneel, punt.

Op basis van de cijfers laat de Rio zich kennen als een voorspelbare en veilige auto. Met een leeggewicht van 1.093 kilogram is hij licht, wat de besturing ten goede zou moeten komen. De verwachting is dat hij wendbaar is in de stad, maar dat de 109 pk van de geteste 1.4 benzine niet genoeg is om hem echt levendig te maken. De acceleratie van 13,2 seconden naar 100 km/u bevestigt dat beeld: hier moet je geduld hebben.

Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. De 137 Nm koppel is bescheiden, dus je moet de motor hoog in toeren houden om vooruit te komen. De automatische transmissie zal daar niet bij helpen; verwacht een sloom en schakelend karakter. Op de snelweg is de auto vermoedelijk stabiel, maar het is geen machine die uitnodigt tot een lange rit. Het is een functioneel vervoermiddel, niet meer en niet minder.

De motorkeuzes zijn interessant voor wie zuinig wil rijden. De 1.1 CRDi diesel is met 75 pk de minst krachtige, maar met een opgegeven verbruik van 3,6 l/100 km wel de meest efficiënte. De 1.4 CRDi met 90 pk is een goed middenpunt voor wie wat meer trekkracht wil. Voor benzinerijders is de 1.25 met 86 pk een sobere keuze, terwijl de 1.4 met 109 pk de krachtigste is.

De geteste 1.4 benzine met 4-traps automaat is echter de zwakste schakel in het gamma. Met 109 pk en een koppel van 137 Nm is de auto niet snel, maar de automaat maakt het allemaal nog trager. De 0-100 km/u tijd van 13,2 seconden is ronduit pover. De handgeschakelde 6-bak versie zal aanzienlijk levendiger aanvoelen, ook al zijn de prestaties dan nog steeds niet indrukwekkend. De diesels zijn veruit de interessantste keuze voor wie veel kilometers maakt.

De concurrentie uit die periode, zoals de Proton Iriz of Toyota Vios, biedt vergelijkbare vermogens. Maar waar de Rio opvalt, is zijn efficiëntie. Met een CO2-uitstoot die beter is dan 86% van de concurrentie en een verbruik dat beter is dan 74%, is dit een auto die zijn best doet om de portemonnee te sparen. De topsnelheid van 171 km/u is voldoende, maar niet meer dan dat.

De Rio is geen auto die je in de watten legt. De vering is waarschijnlijk vrij stevig om het lage gewicht te compenseren, wat ten koste kan gaan van het comfort op slechte wegen. De stoelen zijn vermoedelijk redelijk, maar bieden weinig zijdelingse steun. Voor korte ritten is dit prima, maar een lange reis naar Zuid-Frankrijk is niet waar deze auto voor gemaakt is.

De geluidsisolatie is een punt van zorg. De kleine motoren moeten vaak hard werken en dat zal hoorbaar zijn in het interieur. Wind- en bandengeluid op de snelweg zullen ook niet volledig weggefilterd worden. Het is een auto die functioneel is, maar geen enkele vorm van luxe of rust uitstraalt. De 3-deurs carrosserie draagt daar ook aan bij: de lange deuren maken het instappen voorin makkelijk, maar achterin is het een gehurkte bedoening.

Het interieur van de Rio is functioneel en overzichtelijk, maar mist elke vorm van flair. De materialen zijn hard en goedkoop aanvoelend, wat past bij het budgetkarakter van de auto. De afwerking is degelijk, maar je ziet en voelt dat er op elk onderdeel is bezuinigd. Het is geen auto waar je trots op bent, maar het is ook niet ronduit slecht.

De ergonomie is gelukkig wel goed. Alle knoppen zitten waar je ze verwacht en het instrumentarium is duidelijk afleesbaar. De auto heeft fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat in dit segment een pluspunt is. Het is geen interieur dat indruk maakt, maar het is wel een plek waar je je snel thuis voelt. Het is gewoon, maar het werkt.

Een opvallend detail is dat de Rio 3 Doors als driedeurs nog steeds redelijk praktisch probeert te zijn. De lange deuren geven een brede opening, maar het instappen achterin blijft een acrobatische oefening. De kofferbak is met 289 liter aan de kleine kant, maar wel bruikbaar. Het is een duidelijk compromis tussen stijl en functionaliteit, waarbij de stijl het onderspit delft.

Met een kofferbak van 289 liter zit de Rio aan de onderkant van het segment. De driedeurs carrosserie is daar deels debet aan, maar ook de algemene afmetingen zijn compact. De achterbank is krap voor volwassenen en de toegang is lastig. Dit is een auto voor één of twee personen, niet voor een gezin.

Parkeren is dankzij de compacte afmetingen een fluitje van een cent. De 1.720 millimeter breedte en de goede zichtbaarheid maken het manoeuvreren in de stad makkelijk. Het zicht naar achteren is redelijk, maar de dikke C-stijlen kunnen bij het uitkijken in een kruispunt wat hinderlijk zijn. De auto is praktisch in de stad, maar verliest punten op het gebied van ruimte en veelzijdigheid.

Het leeggewicht van 1.093 kilogram is een groot voordeel. Het maakt de auto niet alleen zuiniger, maar ook wendbaarder. In de stad voelt de Rio waarschijnlijk licht en alert aan, wat het rijden aangenamer maakt dan de cijfers doen vermoeden. Het is alleen jammer dat die eigenschap verloren gaat zodra je de snelweg op moet.

De Rio uit 2012 is van een generatie die nog niet overspoeld werd met technologie. Je kunt dus geen moderne rijhulpsystemen of een groot infotainmentscherm verwachten. De basis is er wel: een radio, eenvoudige bediening en misschien een USB-aansluiting. Het is eenvoudig, maar wel betrouwbaar.

Het ontbreken van moderne veiligheidssystemen zoals automatisch noodremmen of dodehoekdetectie is een gemis, zeker in vergelijking met modernere auto's. Maar voor een auto uit deze periode is het niet ongebruikelijk. De focus ligt duidelijk op de basis: een motor, vier wielen en een stuur. En dat is prima, zolang je weet waar je aan begint.

De eenvoud heeft ook voordelen. Er is minder dat kapot kan en de bediening is direct en overzichtelijk. Geen menu's waarin je moet graven om de radio te bedienen, gewoon een knop. In een tijd waarin alles digitaal wordt, is dat bijna verfrissend te noemen. Alleen mis je wel de moderne gemakken die het rijden veiliger en comfortabeler maken.

Het verbruik is de grootste troef van de Rio. De 1.4 benzine met automaat noteert 6,4 l/100 km, wat beter is dan 74% van de concurrentie. De diesels doen het nog veel beter: de 1.1 CRDi noteert een indrukwekkende 3,6 l/100 km. Wie veel rijdt, kan hier flink op besparen.

De CO2-uitstoot is ook een pluspunt. Met 124 g/km voor de geteste versie zit je in een gunstige belastingcategorie, en de diesels scoren nog beter. Dit maakt de Rio een interessante keuze voor zakelijke rijders of mensen die veel kilometers maken. Het is alleen jammer dat de prestaties zo pover zijn, waardoor je vaak vol gas moet om mee te komen in het verkeer.

De aanschafprijs is laag, zowel nieuw als occasion. Het onderhoud is goedkoop en de betrouwbaarheid van Kia is over het algemeen goed. De 7-jaar garantie die Kia gaf op deze generatie is een groot voordeel. Het is een auto die weinig kost in het gebruik, maar je moet wel kunnen leven met de beperkingen op het gebied van comfort en prestaties. De remmen en banden zijn standaard en goedkoop, maar de automaat kan een risico vormen op latere leeftijd.