Kia Stinger: de Koreaanse verrassing die nog steeds steekt

De Stinger ziet eruit als een auto die Kia eigenlijk niet mocht bouwen. Met 4,83 meter lengte, een lange motorkap en een aflopende daklijn heeft hij de proporties van een klassieke grand tourer, niet van een doorsnee Koreaanse sedan. De brede neus met de grote grille en de scherpe koplampen geven hem een zelfverzekerde uitstraling, en achteraan zorgen de vier uitlaatpijpen voor een duidelijke boodschap: dit is geen saaie familiewagen.

Het is een auto die opvalt zonder schreeuwerig te zijn. De lijn van de zijruiten loopt strak door naar de achterkant, en de kleine spoiler op de kofferklep is subtiel genoeg om niet op een boyracer te lijken. Het geheel staat laag op zijn 19-inch wielen, wat de sportieve houding benadrukt. Maar wie denkt dat dit een Duitse premiumauto is, moet even kijken naar het logo: dit is een Kia, en dat is juist het verrassende.

Binnenin is de eerste indruk minder spectaculair. Het dashboard is netjes opgebouwd met een groot scherm in het midden, maar het geheel oogt wat braaf vergeleken bij de brutale buitenkant. De materialen zijn degelijk, maar niet overal even zacht of luxueus als je zou verwachten bij een prijs van ruim 59 mille. Toch zit je meteen goed: de stoelen zijn stevig en de rijpositie is laag, precies zoals het hoort in een auto die pret moet leveren.

Op basis van de cijfers belooft de Stinger veel rijplezier. Met een leeggewicht van 1.909 kilo is hij geen lichtgewicht, maar de 370 pk en 510 Nm koppel moeten dat ruimschoots compenseren. De vierwielaandrijving in deze uitvoering zorgt voor tractie, maar Kia heeft het systeem zo afgesteld dat het vermogen standaard vooral naar de achterwielen gaat. Dat betekent: je kunt de auto op een veilige manier laten glimlachen, zonder dat hij meteen in een boom eindigt.

De besturing is naar verluidt direct maar niet overmatig scherp, zoals je van een GT mag verwachten. Het onderstel is stevig afgesteld, maar niet oncomfortabel. In de stad zal de Stinger vermoedelijk wat log aanvoelen door zijn formaat, maar op de snelweg komt hij tot zijn recht. Daar ligt de topsnelheid van 270 km/u binnen handbereik, al is dat in Nederland vooral een theoretische oefening. De remmen zijn krachtig, wat gezien het gewicht geen overbodige luxe is.

Het bochtgedrag is waarschijnlijk het sterkste punt. Met vierwielaandrijving en een sperdifferentieel achterin (in de V6-uitvoering) kun je de auto met vertrouwen door bochten sturen. De Stinger is geen pure sportauto, maar een comfortabele reisauto die je af en toe flink laat schrikken als je het gaspedaal indrukt. Het is een auto die je uitnodigt om een omweg te maken, al moet je dan wel de dorst van de V6 voor lief nemen.

De 3.3-liter V6 biturbo is het topblok in de Stinger-reeks. Met 370 pk en 510 Nm is hij goed voor een 0-100-tijd van 4,9 seconden, wat sneller is dan veel auto's in dit segment. De sprint gaat gepaard met een heerlijk geluid, al is het niet zo rauw als bij een V8. De achttrapsautomaat schakelt vlot en kan handmatig worden bediend met peddels aan het stuur, al is die automaat niet zo razendsnel als een DSG van Volkswagen.

Naast de V6 zijn er twee viercilinders: een 2.0-liter turbo-benzine met 255 pk en een 2.2-liter diesel met 200 pk. De diesel is de verstandige keuze voor wie veel kilometers maakt, met een verbruik van 5,6 l/100 km in de RWD-versie. De 2.0 benzine is een middenweg, maar mist het karakter van de V6. De V6 is alleen leverbaar met vierwielaandrijving, wat het gewicht en het verbruik opdrijft, maar ook de tractie ten goede komt.

De acceleratie van 4,9 seconden is indrukwekkend, maar het verbruik van 10,6 l/100 km is dat ook, in negatieve zin. Die 244 g/km CO2 betekent dat je in Nederland flink belasting betaalt. Wie de Stinger als dagelijkse auto wil gebruiken, moet rekening houden met een wekelijks bezoek aan het pompstation. Maar als je puur naar de prestaties kijkt, is de V6 een van de beste motoren in dit prijssegment.

De stoelen voorin zijn stevig maar goed gevormd, en bieden voldoende zijdelingse steun tijdens sportief rijden. Ze zijn elektrisch verstelbaar en in de duurdere uitvoeringen ook verwarmd en geventileerd. De achterbank biedt verrassend veel beenruimte voor een auto met een coupé-achtige daklijn, al is de hoofdruimte voor lange passagiers beperkt. De Stinger is geen echte vierzitter, maar voor twee volwassenen achterin is het prima.

De vering is comfortabel afgestemd, zeker in de Comfort-stand van het adaptieve onderstel. Oneffenheden worden netjes weggefilterd, al blijft het onderstel steviger dan dat van een DS 9. Op de snelweg is de Stinger een rustige reisgenoot, met weinig wind- en bandengeluid. De V6 is echter niet altijd even discreet: bij acceleratie hoor je de motor duidelijk, wat sommigen zullen waarderen en anderen misschien minder.

Voor lange ritten is de Stinger goed uitgerust, met een ruime kofferbak van 405 liter en een redelijk comfortabele rijpositie. De verstelbare lendensteun en de vele elektrische verstelmogelijkheden maken het gemakkelijk om een goede houding te vinden. Het enige minpunt is dat de achterbank niet in delen kan worden neergeklapt, wat de praktische bruikbaarheid beperkt.

Het interieur van de Stinger is een mengelmoes van stijlen. Het dashboard is overzichtelijk, met een groot 8-inch of 10,25-inch touchscreen (afhankelijk van de uitvoering) in het midden. De airconditioning heeft fysieke knoppen, wat fijn is, maar sommige bedieningselementen voelen wat goedkoop aan, zoals de plastic knoppen op het stuur. De materialen zijn van wisselende kwaliteit: zachte kunststoffen op de deuren, maar hard plastic onder het scherm.

Een opvallend detail is de ronde startknop en de metalen pedalen, die een sportief accent geven. De middenconsole heeft een groot opbergvak met een draadloze telefoonlader, en de bekerhouders zijn voorzien van een handig klepje. Het instrumentenpaneel is analoog met een digitaal scherm ertussen, wat prima functioneert maar niet zo modern is als een volledig digitaal display.

De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zijn een paar goedkope details die niet passen bij de prijs. Zo is de bekleding van de dakhemel niet zo zacht als in een BMW of Audi, en de ventilatieroosters voelen wat fragiel aan. Toch is het interieur functioneel en ergonomisch goed in elkaar gezet. De stoelen zijn bekleed met leder, wat een premium gevoel geeft, maar het algehele geheel mist de verfijning van de Duitse concurrenten.

De Kia Stinger is met 4,83 meter lengte een forse auto, maar dankzij de duidelijke hoeken en de parkeersensoren is hij goed te manoeuvreren. De achteruitrijcamera is standaard en het beeld is helder. In de stad voelt hij groot aan, maar op de snelweg is hij stabiel en voorspelbaar. De hoge taille en de aflopende daklijn beperken het zicht naar achteren, maar de dodehoekassistent helpt daarbij.

De kofferbak heeft een inhoud van 405 liter, wat minder is dan veel gezinswagens, maar voldoende voor een weekendtas of twee. De opening is breed en de laadrand is niet te hoog, waardoor het inladen gemakkelijk gaat. De achterbank kan niet worden neergeklapt, maar er is wel een kleine doorgang voor lange voorwerpen zoals ski's. Dat is een beperking die je niet hebt in een stationwagen, maar voor een GT is het acceptabel.

Het instappen achterin is iets lastiger door de aflopende daklijn, maar eenmaal gezeten is er voldoende ruimte. De deuren openen wijd, wat het instappen voorin makkelijk maakt. De Stinger is geen auto voor een groot gezin, maar voor twee volwassenen en af en toe passagiers is hij prima. De zichtbaarheid naar voren is goed, met dunne A-stijlen die het zicht niet belemmeren.

Het infotainmentsysteem van de Stinger is gebaseerd op Kia's UVO-systeem, dat werkt met een touchscreen en ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto. De reactiesnelheid is goed, maar het menu is niet altijd even logisch opgebouwd. De navigatie werkt prima, maar de grafische kaarten zijn minder gedetailleerd dan die van Google Maps. Gelukkig kun je die via je telefoon gebruiken.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, met onder meer adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en een dodehoekmonitor. De adaptieve cruisecontrol werkt soepel, maar de rijbaanassistent kan soms wat nadrukkelijk ingrijpen. De head-updisplay is een optie en toont de belangrijkste informatie in het blikveld, wat fijn is. De Stinger heeft ook een 360-gradencamera, die het parkeren vergemakkelijkt.

Een van de slimme details is het draadloze telefoonlaadstation in de middenconsole, dat werkt met een klepje dat je omlaag kunt doen. Er zijn ook meerdere USB-poorten voorin en achterin, zodat passagiers hun apparaten kunnen opladen. Het geluidssysteem van Harman Kardon is optioneel en levert een helder geluid, al is het niet het beste in zijn klasse. Al met al is de technologie up-to-date, maar niet bijzonder vooruitstrevend.

De 3.3 V6 is geen auto voor zuinigheidsfreaks. Het officiële verbruik is 10,6 l/100 km, maar in de praktijk zul je al snel richting de 12-13 liter gaan als je het vermogen benut. De CO2-uitstoot van 244 g/km betekent een forse bijtelling voor zakelijke rijders en een hoog wegenbelastingtarief. De 2.2 diesel is met 5,6 l/100 km een stuk zuiniger, maar dan moet je genoegen nemen met 200 pk.

De vanafprijs van de Stinger is € 59.019 voor deze V6-uitvoering, wat hem goedkoper maakt dan veel concurrenten. De DS 9 is met € 59.422 vergelijkbaar geprijsd, maar heeft minder vermogen. De Mini JCW GP is duurder en veel kleiner, en de Tesla Model Y is als EV een ander verhaal. De Stinger biedt dus veel waar voor je geld, maar de lopende kosten zijn hoog.

Het onderhoud is over het algemeen betrouwbaar, met een sterke reputatie voor Kia op het gebied van kwaliteit. De garantie is een van de beste in de branche, met 7 jaar of 150.000 km, wat een groot voordeel is. Banden voor de 19-inch wielen zijn echter duur, en de remmen slijten sneller door het gewicht en de prestaties. Wie een Stinger koopt, moet dus niet alleen naar de aanschafprijs kijken, maar ook naar de totale kosten van eigenaarschap.