De Aventador LP 700-4: een vulkaanuitbarsting met knipperlichten

De Aventador LP 700-4 is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 4,78 meter, een breedte van 2,03 meter en een hoogte van slechts 1,14 meter ligt hij plat en breed op de weg, klaar om elk ander voertuig in de berm te duwen met alleen zijn aanwezigheid. De scherpe lijnen, de enorme luchtinlaten en de deuren die omhoog klappen, maken duidelijk dat dit geen subtiel Italiaans statement is, maar een schreeuw.

Het interieur ademt dezelfde sfeer: veel hoekige vormen, een startknop onder een rood kapje en een zichtbaar carbon-look. Het is niet het toonbeeld van verfijning, maar dat wil je ook niet. Je wilt een cockpit die aanvoelt als een gevechtsvliegtuig, en dat doet het. Alleen al instappen is een ceremonie die je elke keer weer opnieuw beleeft, ook al moet je er wel lenig voor zijn.

Deze auto is ontworpen om te imponeren, en dat doet hij zonder twijfel. Vergelijk hem met een Ferrari 599 GTO of een McLaren P1, en de Aventador is misschien minder verfijnd, maar hij heeft wel die pure, extravagante Lamborghini-uitstraling die geen enkele concurrent kan evenaren.

Op basis van de specificaties belooft de Aventador een overweldigende rijervaring. Met 690 pk en 690 Nm koppel, gekoppeld aan vierwielaandrijving en een gewicht van 1.575 kg, is de acceleratie ronduit angstaanjagend. De 0-100-tijd van 2,9 seconden is nog steeds sneller dan vrijwel alles wat er nu rondrijdt, en dat gevoel zal waarschijnlijk alleen maar intenser worden door de atmosferische V12 die tot ver boven de 8.000 toeren mag brullen.

De besturing is in deze generatie nog niet elektrisch, dus je krijgt een directe, zware besturing die veel feedback geeft. Het onderstel is stug, maar dat hoort bij een supercar van dit kaliber. In bochten zal hij met vierwielaandrijving enorm veel grip hebben, al moet je wel oppassen dat je niet op het gaspedaal trapt in een bocht, want dan kan hij je verrassen. De remmen zijn krachtig, maar je moet ze wel respecteren, want 1.575 kg stilzetten is geen kleinigheid.

In de stad is de Aventador waarschijnlijk een beproeving: de transmissie is een gerobotiseerde handbak die schokkerig schakelt bij lage snelheden, en het zicht naar achteren is beperkt. Op de snelweg daarentegen is hij vermoedelijk een indrukwekkende reisgenoot, zolang je het lawaai van de banden en de wind accepteert. Dit is geen auto voor dagelijks gebruik, maar een auto voor bochten en rechte stukken waar je je tanden in kunt zetten.

De Aventador LP 700-4 heeft één motor: een 6,5-liter V12 die 690 pk levert bij een ongetwijfeld duizelingwekkend toerental. Het is een atoomcentrale zonder filter, want de CO2-uitstoot van 398 g/km is belachelijk hoog, maar dat is juist de charme. In een tijd waarin alles wordt gedownsized en gehybridiseerd, is dit een dinosauriër die weigerde uit te sterven.

De acceleratie van 0-100 km/u in 2,9 seconden was in 2011 een wereldrecord waardig, en zelfs nu nog is dat cijfer indrukwekkend. De topsnelheid van 349 km/u is alleen op een circuit of in Duitsland haalbaar, maar het idee dat je dat kunt doen, is al genoeg om je hart sneller te laten kloppen. De zevenversnellingsbak is een gerobotiseerde versnellingsbak, geen dubbelkoppeling, wat betekent dat hij snel maar bruut schakelt, vooral in de sportmodus.

Er is geen alternatieve motor in dit model, dus je hebt geen keuze. Dat is misschien maar goed ook, want een Aventador met een kleinere motor zou een verraad zijn. De V12 is de ziel van deze auto, en het geluid dat hij produceert is ongetwijfeld een van de beste kanten van het bezit. Het is een rauwe, mechanische symfonie die je niet snel vergeet.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een Lamborghini, en dat is hier niet anders. De stoelen zijn sportief en bieden veel steun, maar ze zijn ook hard en laag geplaatst. Je zit bijna op de grond, met je benen gestrekt, en dat is niet ideaal voor lange ritten. De vering is stug, hoewel de Aventador in de meest comfortabele stand nog enige veerkracht biedt, maar op hobbelige wegen zal het je tanden doen klapperen.

Geluidsisolatie is er nauwelijks: je hoort de V12 brullen, de banden zingen en de wind razen. Voor sommigen is dat een feature, geen bug, maar als je een rustige reis wilt maken, kun je beter een andere auto kiezen. De airconditioning en de stoelverwarming werken vermoedelijk prima, maar die kunnen niet op tegen het lawaai.

Voor korte ritten en een avondje stappen is de Aventador prima te doen, maar voor een roadtrip van 1.000 kilometer zou ik hem niet aanraden. Je rug en je oren zullen je dankbaar zijn als je kiest voor iets comfortabelers. Dit is een auto voor de zondagochtendrit, niet voor de dagelijkse file.

Het interieur van de Aventador is een mengelmoes van materialen die er duur uitzien, maar niet altijd perfect zijn afgewerkt. Je vindt veel leder, Alcantara en carbon, maar ook wat plastic dat niet op zijn plaats lijkt in een auto van deze prijsklasse. De knoppen zijn overzichtelijk, maar sommige zitten op onlogische plaatsen, zoals de raambediening die in het dak zit, net als in een Viper.

Het infotainmentsysteem is gedateerd, met kleine schermen en trage reacties, maar dat is niet waar je deze auto voor koopt. De analoge tellers zijn duidelijk en de rode startknop onder het kapje is een mooi detail. Het stuur heeft een goede diameter en voelt fijn aan, maar de versnellingspaddles zijn groot en werken goed.

Ergonomisch is het interieur niet perfect: je moet wennen aan de lage zit en het beperkte zicht. Maar zodra je de motor start, vergeet je alle gebreken. Het is een interieur dat je meeneemt naar een andere tijd, een tijd waarin auto's nog karakters hadden in plaats van touchscreens.

Praktisch is een woord dat niet in het woordenboek van de Aventador voorkomt. De kofferbak is klein, met een volume dat vermoedelijk niet genoeg is voor meer dan een weekendtas. De achterbank is er niet, want dit is een tweezitter. Instappen is lastig vanwege de lage dakrand en de brede dorpels, maar eenmaal binnen zit je prima.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het bijna nihil. Je moet vertrouwen op de spiegels, die klein zijn, en op je gevoel. Parkeren is een uitdaging, vooral omdat de auto breed is en je de hoeken niet kunt zien. Gelukkig zijn er parkeersensoren, maar die zijn niet altijd even nauwkeurig.

De deuren die omhoog klappen zijn een feest, maar ze hebben ook een nadeel: je hebt veel ruimte boven je nodig om ze te openen. In een parkeergarage met een laag plafond kun je ze niet openen, en dat is een probleem. Dit is een auto die je alleen op de juiste plekken kunt parkeren, het liefst voor een chique hotel of een circuit.

De Aventador werd gelanceerd in 2011, en dat is te merken aan de technologie. Het infotainmentsysteem is traag, heeft kleine knoppen en geen Apple CarPlay of Android Auto. De navigatie is vermoedelijk niet meer up-to-date en de grafische weergave is gedateerd. Maar eerlijk gezegd: wie koopt een Aventador voor het scherm?

De rijhulpsystemen zijn minimaal: tractiecontrole, stabiliteitscontrole en een launch control-systeem dat je helpt om de 0-100-tijd van 2,9 seconden te halen. Er is geen adaptieve cruisecontrol of dodehoekassistent, en dat is misschien maar beter ook, want dit is een auto die je zelf wilt besturen.

Wel is er een rijmodus-schakelaar waarmee je het gedrag van de auto kunt aanpassen, van Strada tot Corsa. In Corsa wordt de auto agressiever, met een scherpere gasrespons en een strakkere vering. Maar de technologie is niet het sterkste punt van deze auto; het is de emotie die hij oproept.

Het officiële verbruik van 16,8 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je waarschijnlijk nog meer verbruiken, zeker als je het gaspedaal vaker indrukt. De CO2-uitstoot van 398 g/km betekent dat je in veel landen een enorme belasting betaalt. In Nederland is de BPM op deze auto al betaald, maar de wegenbelasting en de verzekering zullen ook niet mals zijn.

De prijs van een Aventador LP 700-4 is nog steeds hoog, zelfs voor een exemplaar uit 2011. Onderhoud is duur: een grote beurt kan duizenden euro's kosten, en als er iets kapot gaat aan de V12 of de versnellingsbak, kun je een fortuin kwijt zijn. Banden zijn ook niet goedkoop, en ze zullen niet lang meegaan als je regelmatig gebruikmaakt van de prestaties.

Als je de cijfers bekijkt, is de Aventador een van de slechtste auto's wat betreft verbruik en CO2-uitstoot in zijn klasse, slechter dan 99% van de concurrenten. Maar dat is niet waar het om draait. Het draait om de ervaring, en die is onbetaalbaar. Als je de kosten kunt dragen, is het een auto die je elke dag een glimlach op je gezicht tovert, totdat je bij de pomp staat.