Lamborghini Huracan Evo: nog steeds een beest, maar nu met manieren

De Huracan Evo is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn 2235 mm breed (inclusief spiegels) en 1166 mm hoog, ligt hij laag en agressief op de weg. De scherpe lijnen en de enorme luchtinlaten schreeuwen om aandacht, en dat is precies wat je wilt in een Lamborghini. Het is geen subtiel design, maar dat is nooit de bedoeling geweest.

Het interieur maakt direct indruk met een mix van Alcantara, carbon en metaal. Alles voelt stevig aan, maar het is niet overdreven luxueus — het is meer een cockpit dan een salon. De lage zitpositie en het kleine stuurwiel geven je het gevoel in een raceauto te zitten, ook als je stilstaat.

Met vierwielaandrijving en 640 pk hoef je geen angst te hebben voor de macht van de V10. De wegligging is voorspelbaar en geeft veel grip, zelfs in natte omstandigheden. De besturing is direct en zwaar, maar dat hoort bij een auto van dit kaliber. Op basis van de cijfers — 0-100 in 2,9 seconden en een topsnelheid van 325 km/u — voelt hij vermoedelijk ongelooflijk snel aan, maar ook gecontroleerd.

Het remvermogen is indrukwekkend, met keramische remmen die standaard zijn op de Evo. De auto blijft stabiel bij hoge snelheden, en de adaptieve dempers bieden een comfortmodus die verrassend bruikbaar is op de snelweg. Maar in de stad is het een ander verhaal: de lage neus en de stijve vering maken hobbels en drempels tot een uitdaging. Dit is geen auto voor dagelijks woon-werkverkeer.

De 5.2-liter V10 is het kloppende hart van de Huracan Evo. Met 640 pk en 600 Nm koppel is hij niet alleen krachtig, maar ook bijzonder responsief. De atmosferische motor levert vermogen op een lineaire manier, zonder turbo's die je in de rug schoppen. Het geluid is een symfonie die je niet snel vergeet, vooral boven de 8000 toeren.

De 7-traps automatische versnellingsbak schakelt razendsnel, zowel in de automatische stand als via de flippers. De acceleratie is verpletterend, maar het is de combinatie van motor en bak die indruk maakt. Er is maar één motorversie, maar met zulke cijfers is dat ook wel genoeg. Het brandstofverbruik is niet officieel opgegeven, maar verwacht rond de 1 op 5 te zitten als je het rustig aan doet — en dat lukt zelden.

De stoelen zijn sportief maar bieden verrassend veel steun, ook tijdens lange ritten. De instap is laag, maar eenmaal binnen zit je comfortabel. De geluidsisolatie is minimaal, wat betekent dat je constant het geluid van de V10 hoort — dat is voor velen een pluspunt, maar op de snelweg wordt het vermoeiend.

De vering is aan de harde kant, zelfs in de comfortmodus. Op slechte wegen voel je elke oneffenheid, wat de Huracan minder geschikt maakt voor lange afstanden. Maar voor een sportauto is dit normaal. Het is geen GT; het is een racemachine die toevallig een kenteken heeft.

Het interieur is een mengelmoes van materialen die er duur uitzien en aanvoelen. Het stuurwiel heeft een startknop onder een rood kapje, net als in een Formule 1-auto. Dat is een leuke touch. De bediening is overzichtelijk, maar het infotainmentsysteem is niet het meest intuïtieve dat we kennen.

De afwerking is goed, maar niet perfect. Sommige plastic delen zouden niet misstaan in een Volkswagen, en dat is opvallend voor een auto van dit kaliber. De zitpositie is perfect, met veel verstelmogelijkheden. Het zicht naar achteren is beperkt, maar dat is inherent aan dit soort auto's.

De Huracan Evo is niet praktisch. De kofferbak is klein, maar biedt net genoeg ruimte voor een weekendtas. De achterbank is eigenlijk een opbergplateau, maar Lamborghini noemt het een '2+2' — laten we zeggen dat je er alleen kinderen in vervoert als ze geen benen hebben.

Het instappen is een kunst op zich, vooral als je wat langer bent. Eenmaal binnen zit je laag en is het zicht naar voren goed, maar naar achteren is het gokken. Parkeren wordt geholpen door een achteruitrijcamera, maar de brede carrosserie maakt het nog steeds een uitdaging in een parkeergarage. Het is een auto voor de open weg, niet voor de stad.

De Huracan Evo heeft een 8,4-inch touchscreen dat in het midden van het dashboard is geplaatst. Het werkt redelijk, maar de interface is niet de modernste. De rijmodi (Strada, Sport, Corsa) veranderen het karakter van de auto aanzienlijk, van bijna beschaafd tot volledig losgeslagen.

Rijassistentie is minimaal: geen adaptieve cruisecontrol, geen rijstrookassistent. Dat is misschien juist een pluspunt voor puristen. Het infotainmentsysteem ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, wat wel handig is. Maar de grafische kwaliteit is niet op het niveau van de concurrentie, zoals de McLaren GT.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar met een 5.2 V10 en 640 pk kun je raden dat het hoog is. In de praktijk zul je rond de 1 op 4 tot 1 op 6 zitten, afhankelijk van je rijstijl. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat resulteert in een flinke BPM en wegenbelasting in Nederland.

De prijs van de Huracan Evo ligt rond de 300.000 euro, wat hem in hetzelfde segment plaatst als de McLaren GT (620 pk) en de Gordon Murray T.50. Maar de onderhoudskosten zijn exorbitant: een grote beurt kan al snel 5.000 euro kosten, en banden zijn ook niet goedkoop. Dit is een auto voor mensen die geld over hebben voor een levensstijl, niet voor de rationele koper.